Cuda i Dziwy ze Szkolnej Niwy

Nauczyciele masowo uciekają na urlopy zdrowotne

2012-01-30T09:40:00.002+01:00

Nauczyciele masowo uciekają na urlopy zdrowotne

Dzisiaj, 30 stycznia (06:28)

Pedagodzy znaleźli sposób na przeczekanie trudnego czasu związanego z niżem demograficznym. Uciekają na płatne urlopy dla poratowania zdrowia. Z takiego przywileju rocznie korzysta już 15 tysięcy osób - informuje "Dziennik Gazeta Prawna". Jak wylicza, w każdym roku szkolnym liczba ta rosła średnio o tysiąc osób, w tym roku - aż o dwa tysiące.

Za takie urlopy słono płacą samorządy - od 60 tysięcy do nawet 150 tysięcy złotych za trzykrotne skorzystanie z urlopu w ciągu kariery zawodowej, na co pozwala Karta nauczyciela. Łącznie każdego roku kosztuje to gminy 600 milionów złotych.

Z informacji zebranych od dyrektorów szkół wynika, że pedagodzy idą na urlop, bo np. pozwala im to uniknąć zwolnienia. Inni w tym czasie wyjeżdżają za granicę dorobić albo przedłużają sobie w ten sposób urlop macierzyński.

Nauczyciele, jak mało kto, mają prawo do płatnego odpoczynku. Sprzeciwiamy się jego likwidacji - podkreśla prezes Związku Nauczycielstwa Polskiego Sławomir Broniarz. Przyznaje jednak, że system powinien zostać uszczelniony.

Czyżby sesja na pedagogice ;-) :-PPP ?

2012-01-30T09:38:00.000+01:00

Nie słuchać, oglądać ( najlepiej bez dźwięku )

Szykuje się pogrom na egzaminie gimnazjalnym

2012-01-17T11:38:00.001+01:00

Szykuje się pogrom na egzaminie gimnazjalnym

Szykuje się pogrom na egzaminie gimnazjalnym - alarmuje "Dziennik Gazeta Prawna". Opublikowany przez Centralną Komisję Egzaminacyjną arkusz nowego testu jest tak trudny, że poruszył nawet pedagogów. Wystraszeni uczniowie piszą petycje do MEN - czytamy w gazecie.

"Dziennik Gazeta Prawna" dodaje, że zdaniem pedagogów test pojawił się zbyt późno. W dodatku komisja zupełnie zapomniała o uczniach z dysfunkcjami i dla nich arkusz przykładowy nie został opublikowany wcale.

Do tej pory uczniowie rozwiązywali testy według starych sprawdzonych metod - przypomina gazeta. Teraz - zdaniem nauczycieli - testy wymagają od uczniów zupełnie innego sposobu myślenia. Zwracają też uwagę, że w części dotyczącej fizyki od uczniów oczekuje się znajomości określonego przebiegu doświadczeń.

Tymczasem - zauważają pedagodzy - każdy nauczyciel robi je inaczej, poza tym w większości szkół przeprowadzanie doświadczeń jest fikcją. Na domiar złego w teście z fizyki pytania są podchwytliwe, a niuanse tak subtelne, że uczniowie mają prawo ich nie zauważyć. Do tego pojawiają się zagadnienia, których w ogóle nie ma w podstawie programowej.

Nauczyciele narzekają też na test z języka polskiego. Wyniki próbnego testu pokazały, że uczniowie nie umieją planować doświadczeń, czytać ze zrozumieniem czy odnosić teorii do rzeczywistości.
(jpo, mj)

I wybrane komentarze :

~AZ [2011-11-24 06:47]

Mam dwoje dzieci, w swoim czasie chodziły do szkoły.Gdyby nie moje zainteresowanie ich postępami i pomoc to efekty byłyby nieciekawe.Pozoim"kadry nauczycielskiej" z roku na rok jest coraz niższy.Wykład lekcyjny polega u nich na przeczytaniu tekstu z podręcznika lub notatek,zero własnej interpretacji.Pytanie dociekliwego ucznia zbywane jest "nie teraz,nie mam czasu".Co mają zrobić te dzieci, których rodzice się nie interesują ich postępami?

~Wars [2011-11-24 10:36]

Egzamin gimnazjalny
Niestety, to wina przede wszystkim niskiego poziomu wiedzy nauczycieli, braku autorytetu wśród młodzieży i pokazania uczniom, że można nic nie robić a i tak przejdzie się do następnej klasy. Dyrektorzy szkół, chcąc utrzymać się na stanowisku, również na wszystko przymykają oczy, aby tylko osiągnąć odpowiednie wskaźniki statystyczne. Jesli chodzi o chemię, fizykę, to w wielu szkołach młodzież nie słyszała i nie widziała (nawet jednego pokazowego)żadnego doświadczenia. Ponieważ coraz mniej jest uczniów w szkołach, jedyne kryterium utrzymania się szkoły jest bardzo niski poziom nauki, wychowania i wówczas wszyscy kończą szkołę. Wystarczy przeanalizować wyniki matur - tam gdzie matury odbywają się zgodnie z wytycznymi - połowa oblewa, w szkołach, w któryczh nauczyciele pomagają na maturze, młodzież korzysta z telefonów komórkowych, wychodzi do innych pomieszczeń w trakcie pisania matury - tam zdawalność jest dużo większa. A wszystko po to, aby nie zlikwidowali szkoły. Czego zatem uczą nauczyciele? - oszukiwać, kombinować, zero wysiłku ze strony ucznia. Nauczyciele sami się spóźniają na lekcje, akceptują zatem spóźnienia uczniów. Gdzie tu pedagogika, wychowanie?

~Stary dziad [2011-11-24 06:25]

Czyżby w końcu normalny test? Z wymaganiem wiedzy na jakimś poziomie? Od paru lat dziwi mnie niski poziom intelektualny i cywilizacyjny polskich maturzystów i co za tym idzie poziom szkół wyższych, bo niestety nart najlepszy pedagog nie da rady stadu czarnych baranow

Dyrektorzy szkół do wymiany. MEN kontra nepotyzm i kolesiostwo.

2012-01-13T09:02:00.006+01:00

"Ośrodek Rozwoju Edukacji - agenda podległa Ministerstwu Edukacji - wystawił bardzo niepochlebną opinię dyrektorom polskich szkół. Oskarża ich o sabotowanie reform i zaleca zmiany w sposobie mianowania, informuje "Dziennik Gazeta Prawna".

W raporcie poświęconym sytuacji oraz statusowi zawodowemu dyrektorów szkół można przeczytać, że to właśnie model ich pracy jest ważną przyczyną porażek wielu reform wdrażanych w oświacie. Za niewłaściwy uznano fakt, że prawie wszyscy dyrektorzy są nauczycielami, a większość kieruje placówką, w której wcześniej pracowali jako pedagodzy.

O skostniałym układzie zarządzania oświatą świadczy fakt, że co drugi dyrektor kieruje szkołą ponad 8 lat, czyli ponad dwie kadencje, a co siódmy - co najmniej cztery kadencje. Jako patologiczne zjawiska raport wskazuje wysoki poziom niesformalizowanych relacji pomiędzy organem prowadzącym placówkę szkolną, czyli najczęściej gminą, a dyrektorem. W efekcie w co piątej gminie wiejskiej konkursy na dyrektorów szkół w ogóle się nie odbyły, a stanowiska zostały powierzone.

"DGP" zapowiada, że w lutym Ośrodek Rozwoju Edukacji przedstawi sporządzone na zlecenie MEN rozwiązania legislacyjne dotyczące statusu zawodowego dyrektorów szkół. Z bardzo wstępnych informacji na ten temat wynika, że dyrektorem szkoły będzie można zostać pod warunkiem, że się w niej wcześniej nie uczyło, bez przywilejów wynikających z Karty Nauczyciela, za to z obowiązkiem ukończenia studiów menedżerskich i najwyżej na dwie kadencje.

Pomysł oburzył dyrektorów szkół, którzy twierdzą, że ten kto proponuje takie zmiany nie zna specyfiki kierowania szkołą."

A że się oburzają to nihil novi... Tracą swoje możliwości i przywileje wynikające z wieloletniej zażyłości ze środowiskiem w którym pracują i z którego najczęściej się wywodzą.
Przykłady?

A po co, kto się orientuje ten wie.

Brawo MEN , może i nasz głos miał wpływ na tę decyzję, kto wie...???

A tak na marginesie szykanowane dzieci z Wyszkowa są dziś w gimnazjum najlepszymi uczniami. Ciekawe jaki los spotkał Tych "najlepszych" z Wyszkowa? Zapewne jak zawsze ciągną ogony...???

POLSKA DOBROCZYNNOŚĆ!

2012-01-08T21:53:00.004+01:00

To zawiesić nauczyciela w obowiązkach zawodowych i dalej wypłacać mu pensję za nic.

Happy New Year!

2011-12-31T20:01:00.002+01:00

Czerwonkowe kolędowanie.

2011-12-26T13:15:00.001+01:00

Piękne pastorałki i kolędy śpiewane przez uczniów SP w Czerwonce w dniu 26-XII-2011 r.

Wesołych Świąt AD 2011 r. God Jul ! Merry Christmas ! Buon Natale ! С Рождеством ! Joyeux Noël ! Nadolig Llawen ! Feliz Navidad ! メリークリスマス !

2011-12-20T21:22:00.004+01:00

Czego naprawdę uczy szkoła podstawowa?

2011-12-14T20:56:00.001+01:00

Główny grzech polskiego systemu edukacji, czyli nauka pod egzaminy, rozpoczyna się już w podstawówce - informuje "Dziennik Gazeta Prawna" na podstawie wyników kontroli przeprowadzonych przez kuratoria.

Najsłabiej ocenianym elementem przez kuratoria jest nabywanie przez uczniów wiadomości i umiejętności. Potwierdza to wnioski płynące z wyników sprawdzianu szóstoklasisty, na którym najgorzej wypadają te pytania, które sprawdzają umiejętności do wykorzystania wiadomości w praktyce.

Powody takiej sytuacji określili uczniowie jednej ze szkół podstawowych w woj. opolskim: nauczyciele nie motywują do nauki i tylko niektórzy tłumaczą ponownie niezrozumiałe fragmenty lekcji. W jednej ze śląskich szkół wizytatorzy spostrzegli, że szkoła nie brała pod uwagę opinii z poradni psychologiczno-pedagogicznych, które wskazywały na konieczność indywidualnej pracy z uczniami.

Ale pedagodzy mają też inne grzechy. - Przyłapałam nauczycieli na tym, że robiąc sprawdziany korzystali z gotowców oferowanych przez wydawnictwa edukacyjne. Zabroniłam tego procederu - opowiada Elżbieta Szafrańska, dyrektor Szkoły Podstawowej w Radostowie w warmińsko-mazurskim.

Z analiz kuratoriów wynika jeszcze jeden paradoksalny wniosek: szkoły choć uczą pod testy, to nie analizują potem ich wyników. - Analiza jakościowa testów wymaga dodatkowych działań. Wyodrębnienia zadań, określenia, który nauczyciel był odpowiedzialny za przekazanie sprawdzanych treści, wyciągnięcia z tego wniosków i podjęcia działań naprawczych - mówi pracownik jednego z kuratoriów.

(ah)

Naga musztra w przedszkolu.

2011-12-14T00:20:00.001+01:00

13.12.2011 15:33

Dyrekcja przedszkola przy ulicy Namysłowskiej szybko zareagowała na doniesienia mediów. Nauczycielka, która miała musztrować przed grupą dzieci nagą trzylatkę została zawieszona do czasu wyjaśnienia sprawy - dowiedział się portal tvnwarszawa.pl.

- Dyrekcja przedszkola i kuratorium oświaty wszczęły postępowanie dyscyplinarne wobec nauczycielki z przedszkola przy Namysłowskiej - mówi w rozmowie z tvnwarszawa.pl Barbara Dżugaj, rzeczniczka dzielnicy Praga Północ. - Opiekunka została zawieszona na czas tego postępowania - dodaje. Decyzja obowiązuje od dziś.

To standardowa procedura. - Obligatoryjnie dyrektor szkoły (przedszkola) zawiesza w pełnieniu obowiązków nauczyciela, jeżeli wszczęte postępowanie karne lub złożony wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego dotyczy naruszenia praw i dobra dziecka - poinformowała rzeczniczka. Wcześniej zaznaczyła, że postępowanie zostanie wszczęte w przypadku potwierdzenia się opisywanych przez "Życie Warszawy" zarzutów.

Możliwe kary

Jak informuje urząd dzielnicy, komisja dyscyplinarna może ukarać nauczycielkę naganą z ostrzeżeniem, zwolenieniem z pracy, zwolenieniem z zakazem pracy w zawodzie przez trzy lata lub wydaleniem z zawodu nauczycielskiego, co jest równoznaczne z zakazem przyjmowania ukaranego do pracy w zawodzie nauczycielskim.

Rzeczniczka dzielnicy szerzej sprawy komentować nie chce. Nie zrobiła też tego na razie dyrektor szkoły. Do tej pory nikt oficjalnie nie potwierdził, że bulwersująca sytuacja rzeczywiście miała miejsca. Urzędnicy ograniczają się do stwierdzenia: "Badamy tę kwestię".

Naga musztra

O sprawie "nagiej musztry" w praskim przedszkolu napisało "Życie Warszawy" opierając się na relacji matki dziecka.

Do zdarzenia miało dojść w placówce przy ulicy Namysłowskiej. Jak opisuje gazeta, wszystko wydarzyło się na oczach matki. Pani Joanna, mama trzyletniej Wiktorii, przyszła do przedszkola, aby pomóc dziecku ubrać się po leżakowaniu, bo wychowawczyni narzekała na brak samodzielności u dziewczynki. Gdy matka pojawiła się w przedszkolu, zobaczyła swoją córkę stojącą całkiem nago. - Wychowawczyni siedziała na krześle, wyśmiewała i znieważała moje dziecko w obecności innych maluchów. Wytykała Wiktorii, że jest ułomna. Wystraszona dziewczynka posiusiała się, stojąc na środku sali - opowiedziała "ŻW" matka dziecka.

Rodzice są zaskoczeni

Pani Joanna z innymi mediami na razie rozmawiać nie chce. Dziennikarze "Życia Warszawy" przekazali nam, że wolałaby się nie ujawniać, bo boi się zemsty.

Rodzice innych dzieci, które chodzą do przedszkola przy Namysłowskiej, są całą sytuacją nieco zaskoczeni. W rozmowie z tvnwarszawa.pl przyznają, że pogłoski o "awanturze" krążyły między nimi jeszcze przed publikacją artykułu. Ci, z którymi udało nam się porozmawiać zgodnie zapewniali jednak, że do tej pory z praskiego przedszkola byli zadowoleni i nie mieli do niego żadnych zastrzeżeń.

Według autorki artykułu z "ŻW" nauczycielka pracuje w przedszkolu od 25 lat.

bf/mz

Kolejna sadystka ?

Szkolny system sprawdzania wiedzy ucznia z danego przedmiotu.

2011-12-13T16:13:00.008+01:00

1) odpowiedź (ustna lub zadanie praktyczne):

- obejmuje materiał z trzech ostatnich lekcji,

- może dotyczyć zadanej pracy domowej,

- nauczyciel może ocenić także ucznia z bieżącej lekcji, celem sprawdzenia uwagi na zajęciach,

- ocenę za odpowiedź ustną można poprawić ustalając z nauczycielem termin i zakres materiału, który uczeń chce zaliczyć.

- uczeń ma prawo, zgłosić przed lekcją fakt nie przygotowania się do zajęć dwukrotnie w czasie jednego semestru, nie ma to wpływu na jego ocenę z przedmiotu , jest to odnotowane w dzienniku,

2) kartkówka (pisemna lub zadanie praktyczne) :

- obejmuje materiał z trzech ostatnich lekcji,

- może być niezapowiedziana,

- trwa od 5 do 30 minut, w zależności od zakresu obowiązującego na niej materiału,

- sprawdzona jest w ciągu dwóch tygodni.

3) sprawdzian (pisemny, w formie testu lub zadanie praktyczne):

- obejmuje zapowiedzianą partię materiału,

- jest zapowiedziany co najmniej tydzień wcześniej(jeżeli w ustalonym terminie z przyczyn organizacyjnych nie było pracy klasowej (np. wycieczka, apel itp.) kolejnym obowiązującym terminem są następne zajęcia z przedmiotu)).

- trwa od 30 do 45 minut w zależności od zakresu obowiązującego na nim materiału,

- sprawdzany jest w ciągu dwóch tygodni,

- jest obowiązkowy dla każdego ucznia,

- przechowywany jest przez nauczyciela,

- podlega poprawie według określonych zasad.

- nauczyciel ma prawo przerwać sprawdzian uczniowi lub całej klasie, jeżeli stwierdzi niesamodzielną pracę – jest to podstawa do ustalenia oceny niedostatecznej, bez możliwości poprawiania

Zasady przeprowadzania poprawy sprawdzianów:

- termin poprawy pracy klasowej na ocenę wyższą uzgadniany jest z zainteresowanymi uczniami,

- uczeń, który opuścił sprawdzian z przyczyn losowych, powinien napisać go w ustalonym terminie - może otrzymać zadania innej treści niż wykonujący prace w terminie.

4) praca domowa:

- zadanie domowe jest obowiązkowe,

- zgłoszenie braku pracy domowej lub zeszytu, może nastąpić dwukrotnie w czasie jednego semestru, jest to odnotowane w dzienniku,

- brak zgłoszenia nieodrobionej pracy domowej, odkryte przez nauczyciela w czasie lekcji może skutkować oceną niedostateczną.

To oznacza m.in , że nauczyciel NIE MOŻE oddać uczniom sprawdzianu po upływie blisko 3 mc-y, przed klasyfikacją półroczną , bez możliwości wglądu i poprawy.

Andrzejki.

2011-11-30T19:06:00.000+01:00

Keromancja – sposób wróżenia, polegający na laniu wosku (gr. keros) roztopionego w mosiężnym tyglu. Gorący wosk wlewa się powoli do misy z zimną wodą. Kiedy zetknie się z powierzchnią chłodnej wody, zastyga, przyjmując rozmaite kształty. Wypracowane w ciągu wieków zwyczajowe interpretacje złożyły się na dający się z łatwością przyswoić system, przyjęty później w tasseomancji, czyli wróżeniu z fusów.

Polacy matematyczne głąby...

2011-11-30T17:32:00.002+01:00

Najnowszy raport Eurydice nie pozostawia złudzeń – nauczanie matematyki w Polsce jest na bardzo niskim poziomie. Co więcej, nie istnieją żadne plany ani projekty, które mogłyby poprawić ten stan rzeczy.

Eurydice, unijna agenda zajmująca się badaniem systemów edukacyjnych, opublikowała raport na temat kształcenia matematyki w krajach UE. Obraz nauczania tego przedmiotu w polskich szkołach, jaki wyłania się z tego raportu, nie jest dobry.

Okazuje się, że aż co piąty uczeń w Polsce osiąga słabe wyniki z matematyki. Oznacza to, że znacznie przekraczamy pożądany próg (15 proc.), a co za tym idzie – należymy do grona krajów europejskich, które nie mają się czym pochwalić, jeśli chodzi o wyniki edukacyjne. Do poziomu Finlandii (7,5 proc.) czy Liechtensteinu (9,5 proc.) czeka nas jeszcze daleka droga.

Jako sposób naprawy takiego stanu rzeczy analitycy Eurydice wskazują potrzebę wzmocnienia kompetencji nauczycieli, a także konieczność dostosowania systemu nauczania przedmiotu do wieku uczniów. W Polsce brakuje bowiem odrębnych metod tłumaczenia i wykładania matematyki dla poszczególnych etapów nauczania: szkoły podstawowej, gimnazjum oraz szkół ponadgimnazjalnych.

Co więcej, w Polsce nie istnieje żaden ogólnokrajowy program motywacyjny, mający zachęcić uczniów do nauki matematyki i pokrewnych jej przedmiotów. Jedynym przejawem tego typu działań jest system kierunków zamawianych, lecz dotyczy on wyłącznie studentów i nie przynosi jeszcze żadnych spektakularnych efektów.

Raport Eurydice potwierdza istnienie sporych problemów w nauczaniu matematyki w Polsce. Wprowadzenie obowiązkowego egzaminu maturalnego z matematyki miało niejako zmusić uczniów do solidniejszego uczenia się tego przedmiotu, a co za tym idzie – do podwyższenia poziomu wiedzy. Sam egzamin jednak na niewiele się zdał – obnażył jedynie problemy polskiej edukacji matematycznej.

Tylko w tym roku matury z matematyki nie zdał co piąty maturzysta. I to pomimo faktu, iż do uzyskania pozytywnego wyniku z tego egzaminu wystarczyło udzielenie 30 proc. poprawnych odpowiedzi. Co więcej, problemy z matematyką mają także ci, którym udało się dostać na kierunki studiów wymagających wiedzy z tego właśnie przedmiotu. Konieczne okazało się organizowanie zajęć dodatkowych i wyrównawczych dla studentów pierwszego roku studiów, gdyż nie dawali oni sobie rady z uczelnianym programem.

Z raportu Eurydice wypływa więc dla polskiej edukacji jeden wniosek: należy zmienić sposób wykładania matematyki. Dotyczy to zarówno nastawienia i podejścia nauczycieli do nauczania tego przedmiotu, jak i samego modelu nauczania, który jest nieżyciowy, a przez to nieciekawy dla uczniów.

mnd/amo

Nauczyciel oskarżony o kontakty seksualne z 15-latką

2011-11-30T17:28:00.004+01:00

IVONA Webreader. Wciśnij Enter by rozpocząć odtwarzanie

Podkarpackie: nauczyciel oskarżony o kontakty seksualne z 15-latką

dzisiaj, 15:11 SG / PAP

Prokuratura Rejonowa w Dębicy (Podkarpackie) oskarżyła 31-letniego nauczyciela o kontakty seksualne z niespełna 15-letnią uczennicą. Mężczyzna odpowie też za stosowanie gróźb karalnych wobec chłopaka dziewczyny.

Jak poinformował zastępca prokuratora rejonowego w Dębicy Krzysztof Sebastianka, akt oskarżenia w tej sprawie zostanie skierowany do dębickiego sądu rejonowego.
Wcześniej prokuratura zarzucała nauczycielowi także zgwałcenie dziewczyny oraz pozbawienie jej wolności. Jednak nie znalazło to potwierdzenia w materiale dowodowym. - Dowody wskazują, że doszło do obcowania płciowego z dziewczyną, która wówczas nie miała ukończonych 15 lat. Miało do tego dojść dwukrotnie; za każdym razem była na to zgoda nastolatki - powiedział Sebastianka.
Prokuratura umorzyła, z powodu braku dowodów, wątek dotyczący szantażowania uczennicy przez C. oraz zmuszenia jej do nagrania filmu pornograficznego, choć taki film rzeczywiście powstał i dzięki niemu sprawa wyszła na jaw. Film zobaczył chłopak dziewczyny i poszedł do podejrzanego z żądaniem jego skasowania. Wówczas C. miał grozić chłopakowi pozbawieniem go życia. Ten zgłosił sprawę na policję. C. odpowie także za stosowanie gróźb karalnych wobec chłopaka.
Do zarzucanych C. czynów miało dojść w 2009 roku, kiedy w ramach zastępstwa nieobecnego nauczyciela, uczył matematyki w gimnazjum w powiecie ropczycko-sędziszowskim. Według prokuratury, oskarżony zabrał uczennicę do hotelu pod Ropczycami i tam z nią współżył.
Mężczyzna nie przyznał się do zarzucanych mu czynów. Twierdzi, że to nastolatka go kokietowała, że wysyłała mu swoje roznegliżowane zdjęcia i sms-y miłosne. Zaprzecza, by kiedykolwiek z nią współżył.
Sławomir C. był wcześniej karany za jazdę po pijanemu i zniszczenie mienia w komendzie policji. Obecnie jest bezrobotny.
Grozi mu do 12 lat pozbawienia wolności.

Rewolucja w życiu nauczycieli. Praca 8-16

2011-11-29T16:52:00.007+01:00

Czas pracy polskich nauczycieli nie od dziś budzi spore kontrowersje. Według części Polaków, obowiązkowe 18-godzinne pensum to stanowczo za mało, nauczyciele twierdzą jednak, że pracują znacznie dłużej, przygotowując się do lekcji czy sprawdzając klasówki w domach.

Ale dlaczego nie mieliby robić tego w szkole, we własnym miejscu pracy? Taki pomysł jest właśnie realizowany w gminie Repki w województwie mazowieckim. Od września nauczyciele, na polecenie władz gminnych, pozostają do dyspozycji szkoły codziennie od 8.00 do 16.00, tj. świadczą pracę przez 40 godzin tygodniowo, jak inni etatowi pracownicy – podaje Rp.pl.

Jak czytamy, środowisko nauczycielskie jest oburzone, liczy na to, że pani wójt zmieni zdanie. Ta jednak uważa, że "nie robi nic nadzwyczajnego, działa zgodnie z prawem". Sławomir Broniarz ze Związku Nauczycielstwa Polskiego twierdzi natomiast, że z Karty nauczyciela wynika, że "pedagog może być rozliczany z obowiązkowego pensum, a nie z 40-godzinnego tygodniowego czasu pracy".
Wtorek , 29.11.2011 13:44

BRAWO PANI WÓJT !!!
A że środowisko jest oburzone... Cóż... Wszyscy wiemy dlaczego.

Trudny test gimnazjalny? A może wreszcie taki jak być powinien ???

2011-11-24T11:18:00.009+01:00

Trudny test gimnazjalny? A może wreszcie taki jak być powinien ???
Tyle, że cóż z tego że zaostrzy się poziom wymagań na poziomie gimnazjum jeśli nie znajdzie to swojego odbicia w zaostrzeniu kryteriów przyjmowania do liceów...

Nowy test gimnazjalny. Podchwytliwy

UCZNIOWIE PROTESTUJĄ, NAUCZYCIELE PEŁNI OBAW

Szykuje się pogrom na egzaminie gimnazjalnym. Opublikowany przez Centralną Komisję Egzaminacyjną arkusz nowego testu jest tak trudny, że poruszył nawet nauczycieli. Uczniowie już zbierają podpisy pod petycją do MEN - pisze "Dziennik Gazeta Prawna".

Pedagodzy wytykają, że pytania są wyjątkowo skomplikowane i niezrozumiałe. Narzekają też, że test pojawił się zbyt późno, a w tym roku szkolnym egzamin odbędzie się na nowych zasadach.

Nauczyciele fizyki wskazują m.in., że pytania są podchwytliwe, a niuanse tak subtelne, iż uczniowie mają prawo ich nie zauważyć. Pojawiają się też zagadnienia, których w ogóle nie ma w podstawie programowej.

Dostaje się też testowi z języka polskiego

Jak przyznaje Małgorzata Wojtkowiak-Janasik, temat rozprawki jest sformułowany zbyt zawile, dodatkowo uczniowie wykładają się na pytaniach z gramatyki. - Ale najbardziej bulwersujące jest to, że nie opublikowano arkusza dla uczniów z dysfunkcjami - mówi.

Nie mają sobie nic do zarzucenia

Oburzeni uczniowie w Małopolsce już zbierają podpisy pod petycją, aby pisać test według starych reguł. List ma trafić pod koniec miesiąca do MEN.

Resort edukacji nie odpowiedział na pytanie dlaczego przykładowy arkusz pojawił się tak późno. Wskazuje, że zadania można było znaleźć w informatorze gimnazjalnym sprzed roku. A arkusz dla uczniów z dysfunkcjami pojawi się w połowie grudnia.

mac/tr/k

Dyslektycy? Dysortografowie? Dysgraficy?Etc..

Za moich szkolnych czasów ci ludzie to byli zwykli lenie i nieuki.
Jedyne co upoważnia geniuszy pióra do takiego określenia to obiektywnie potwierdzony ubytek neurologiczny nie zaś badania przeprowadzane masowo, przez pożal się Boże fachowców-psychologów, których byle nastolatek robi w balona jak tylko mu się podoba można razem z zaświadczeniami pod ich zaświadczeniami pod kiwające się biurko podłożyć...
Te naukowe psychologiczne -izmy tak się mają do rzeczywistości jak diabli. Doskonale promują i celebrują głupotę.
Jeden pacan student powiedział mi niedawno bez ogródek :
"Poszłem i dostałem bez problemu papierek"
Ale sorry !!! Ja tu urażam elytę inteygnncyii polskiej hehehehe...

Strona oficjalna z nowymi testami gimnazjalnymi

"NOWY EGZAMIN GIMNAZJALNY (od roku szkolnego 2011/2012):
Egzamin składa się z 3 części: część humanistyczna (podzielona na dwie części: zadania z języka polskiego oraz zadania z historii i wiedzy o społeczeństwie), część matematyczno-przyrodnicza (podzielona na dwie części: zadania matematyczne oraz zadania z przedmiotów przyrodniczych) oraz część językowa(podzielona na poziom podstawowy i rozszerzony). Część I i II trwa po 150 minut, a w części III (język obcy) każdy poziom trwa po 60 minut. (egzamin jest zdawany przez 3 kolejne dni kwietnia).

Na egzaminie mogą wystąpić pytania zamknięte (typu ABCD, albo prawda-fałsz), pytania otwarte(uzupełnianie luk w tekście, krótkie odpowiedzi na pytanie) oraz wypracowania (dłuższy tekst na zadany temat)."

Albo wywiadówka, albo praca

2011-11-11T22:20:00.004+01:00

Nie najnowszy materiał, ale niezmiennie na czasie :

Alicja Bobrowicz

2010-09-13, ostatnia aktualizacja 2010-09-13 19:48

Tylko nieco ponad połowa rodziców chodzi regularnie na szkolne zebrania. Powody są różne, a wśród nich zbyt wczesne godziny spotkań z nauczycielem. Trzeba się nieźle nagimnastykować, żeby dotrzeć na rozmowę z wychowawcą np. w środę o godz. 16.30

Tomek posłał swojego trzylatka od września do przedszkola. Po kilku dniach usłyszał, że pierwsze zebranie dla rodziców wyznaczono na godz. 16 we wtorek. - Pracuję w Warszawie, a mieszkanie i przedszkole syna mam w Piasecznie. By w ogóle pójść na spotkanie z przedszkolanką, musiałem wziąć dzień wolnego - skarży się rodzic. - Opiekunki, która na co dzień odbiera syna, na zebranie przecież nie wyślę.

Karolina, której syn poszedł właśnie do gimnazjum w Warszawie, przekonała się, że wszystko zależy od szkoły, a nie rodziców - W podstawówce Jaśka ogłoszono: 16.30 dla młodszych klas, 17.15 dla starszych. Nie było dyskusji. - opowiada. - Ja sobie radziłam, bo prowadzę własną firmę i nie muszę się tłumaczyć przed szefem, ale wielu rodziców się nie wyrabiało. Teraz w gimnazjum spotykamy się na szczęście o

18.30 - dodaje.

Jak w szkołach i przedszkolach ustalane są godziny wywiadówek? Wszystko zależy od zwyczajów. Np. w warszawskim liceum im. Józefa Piłsudskiego zebrania z rodzicami już od kilku lat organizowane są we wtorki o godz. 17. - To już pewna tradycja, którą rodzice zaakceptowali. Nikt nie skarżył się, że dzień i godzina są niewłaściwe - zapewnia Bogumiła Nalepska, dyrektor szkoły. Problemów z frekwencją nie odnotowuje też Teresa Żukowska, wicedyrektor Gimnazjum nr 4 w Krakowie, gdzie rodzice młodszych roczników spotykają się o godz. 16.30, starszych o 17. - Gdybyśmy dostali sygnały, że to za wcześnie, dostosowalibyśmy się do potrzeb rodziców - mówi. Szkoła Podstawowa nr 92 w Warszawie z kolei może się pochwalić 98 proc. frekwencją na zebraniach. Tu jednak nie tylko ustala się z rodzicami termin spotkań, ale dodatkowo oboje rodzice są zapraszani na indywidualne rozmowy przy herbacie o swoim dziecku z wychowawcą. Nie wszędzie jest jednak tak dobrze.

- Lekcje kończą się o 15. Czy nauczyciele mają siedzieć w szkole do 18-19 i czekać na rodzica? - słyszymy z kolei w jednej z stołecznych podstawówek, gdzie o tym, kiedy odbędzie się zebranie, decyduje wyłącznie dyrekcja szkoły. Zebrania w tej szkole organizowane są już o godz. 16.30.

Skutki takiego podejścia do spotkań z rodzicami pokazuje raport "Diagnoza szkolna 2009" realizowanego w ramach kampanii "Szkoła bez przemocy". W 2009 roku w wywiadówkach wzięło udział tylko 54 proc. rodziców (w 2006 roku: 58 proc.). Jeszcze gorzej wypadły odpowiedzi na pytanie o kontakty ze szkołą poza zebraniami. Tylko 19 proc. rodziców utrzymuje częsty lub bardzo częsty kontakt z nauczycielami.

- Wiadomo, że zmiana godziny na późniejszą nie zmieni podejścia rodzica do szkolnych zebrań. Tu trzeba pracy, żeby rodzic nie czuł się jak petent. Jeśli jednak czas spotkania omówi się i wspólnie ustali, rodzic będzie czuł, że się na coś umówił nie wypada nie przyjść - tłumaczy Elżbieta Piotrowska-Gromniak, prezes Stowarzyszenia "Rodzice w Edukacji".

- W głowie mi się nie mieści, żeby organizować spotkanie z rodzicami, nie ustalając z nimi dogodnego terminu. Przecież dla nich jesteśmy - mówi Marek Pleśniar, prezes Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Kadry Kierowniczej Oświaty. Zaznacza jednak, że to rodzic musi sygnalizować, kiedy w szkole coś jest nie tak z zebraniami. - Szkoły, szczególnie we wrześniu, mają mnóstwo pracy. Jeśli nie zgłosi się problemu, może on umknąć zabieganej kadrze - tłumaczy. Obiecuje, że poruszy też temat zebrań na forum internetowym OSKKO, gdzie spotykają się i rozmawiają ze sobą dyrektorzy szkół z całej Polski.

A może organizować wywiadówki w sobotę rano, by rodzice nie musieli urywać się z pracy? Napisz do nas: metro@agora.pl

Źródło: Dziennik Metro

Były policjant i pedagog oskarżony o pedofilię. A dyrekcja szkoły nic nie wie...

2011-11-08T20:41:00.019+01:00

dzisiaj, 08-11-11 r. 07:09 ŻG / Superwizjer

Były policjant z wydziału ds. nieletnich, a ostatnio wieloletni pedagog szkolny w jednym z warszawskich gimnazjów i wychowawca w domu dziecka stanie wkrótce przed sądem oskarżony o pedofilię – ustalili dziennikarze "Superwizjera" TVN.

53-letni Cezary S. od ponad dwudziestu lat pracował z młodzieżą. Był policjantem z wydziału do spraw nieletnich, wychowawcą w ośrodku szkolno–wychowawczym i w domu dziecka. Ostatnio przez 10 lat był pedagogiem w gimnazjum nr 9 w Warszawie. Udzielał też korepetycji i reklamował się jako terapeuta. Jako samotny i bezdzietny mężczyzna został nawet rodziną zastępczą dla jednego z chłopców.
"Dyrekcja zniechęcała mnie do rozdmuchiwania sprawy"

Sprawa wyszła na jaw w ubiegłym roku dzięki determinacji matki, której syna pedagog prawdopodobnie wykorzystał.
- Dyrekcja szkoły zniechęcała mnie do rozdmuchiwania tej sprawy. Gdy chciałam zgłosić sprawę na policję to też usłyszałam, że popełniam błąd – opowiada matka. – Wicedyrektorka mówiła, że zgłoszenie tej sprawy do prokuratury zaszkodzi mojemu dziecku i szkole - dodaje.
Matka w końcu sama zgłosiła sprawę do prokuratury. Nie zrobiła tego dyrekcja szkoły. Zamiast tego pozwolono pedagogowi odejść z pracy, a on wkrótce zatrudnił się w domu dziecka.

Ofiar mogło być znacznie więcej?
Cezary S. przebywa obecnie w areszcie. Jego proces rozpoczyna się za miesiąc. Prokurator zarzucił mu wykorzystanie tylko jednego chłopca. Policja podejrzewa, że ofiar mogło być znacznie więcej i prosi o pomoc.
- Najbardziej zdumiewające w te
j sprawie jest to, że zagubionej matce nikt na początku nie pomógł, a dyrekcja szkoły i policja zniechęcały ją do zawiadamiania o przestępstwie – komentuje Robert Socha, autor dzisiejszego reportażu poświęconego tej sprawie. – Dziwi także to, że dyrektorka szkoły nadal pełni swoją funkcję, choć pozwoliła pedagogowi pójść w świat i dalej pracować z dziećmi – dodaje.

MATERIAŁ VIDEO

Podejrzany o pedofilię pedagog
z dyplomem od dyrekcji

PO DŁUGIM POSTĘPOWANIU STANIE PRZED SĄDEM

07:01, 09.11.2011 /Superwizjer TVN

Za miesiąc w Warszawie rusza proces 53-letniego Cezarego S. oskarżonego o wykorzystanie nieletniego. Mężczyzna od 20 lat pracował z dziećmi, a już po doniesieniach, że może być pedofilem, odchodząc ze swojej przedostatniej pracy dostał dyplom "z życzeniami dalszych sukcesów w pracy". Policja podejrzewa, że ofiar mężczyzny mogło być znacznie więcej i prosi o pomoc.

Sprawa Cezarego S. nie wyszłaby na jaw, gdyby nie nagłośniła jej matka jednego z uczniów gimnazjum nr 9 w Warszawie. S. bywał u nich w domu pod pretekstem zbadania, w jakich warunkach wychowuje się dziecko. Doszło do tego, że chłopiec zaczął mówić do niego "tato", a on do chłopca "synu". Pedagog pod pretekstem pomocy w nauce zabrał chłopca do swojego mieszkania.

- Syn zadzwonił do mnie, jak wracałam z pracy i powiedział, że musimy poważnie porozmawiać i że więcej tam nie pojedzie, bo nie chce mieć z tym człowiekiem nic wspólnego. Jak wróciłam do domu, to rozpłakał się i powiedział, że został trzykrotnie wykorzystany seksualnie przez swojego pedagoga - mówi matka chłopca.

Chora miłość

Kiedy kobieta się o tym dowiedziała, poszła do dyrekcji szkoły. - Pani wicedyrektor była w szoku, ale powiedziała mi, żebym nie szła do prokuratury ani na policję, bo to nie będzie dobre ani dla szkoły, ani dla mojego syna - mówi matka chłopca.

Wicedyrektorka zaproponowała spotkanie z pedagogiem w domu chłopca. - Był zaskoczony tym spotkaniem i przerażony, ale przyznał się. Wtedy pani wicedyrektor popłakała się, wyznała mu miłość i sytuacja stała się obłędna. Powiedział, że każdy człowiek ma prawo do wybaczenia i poprawy, że jak ktoś raz źle coś zrobi, to później tego nie zrobi. Nie potrafił tego wyjaśnić, ale mówił, że to było zrobione z wielkiej miłości - relacjonuje matka.

Dyrekcja nie wyrzuciła z pracy Cezarego S. Pracował jeszcze przez miesiąc, a potem pozwolono mu odejść. Dyrekcja wręczyła mu nawet dyplom z "życzeniami dalszych sukcesów w pracy zawodowej".

Po zwolnieniu się z gimnazjum Cezary S. znalazł pracę w domu dziecka w Konstancinie. - Zrobił dobre wrażenie. Miał solidne przygotowanie. Był pogodny, komunikatywny – mówi Wioletta Krawczyk, dyrektor domu dziecka.

Każdy wiedział, nikt nic nie robił
Była już wicedyrektor gimnazjum, gdzie wcześniej pracował S., nie chce rozmawiać na ten temat. Mówi, że to nie ona podejmowała decyzję w sprawie dalszej pracy pedagoga. Pani dyrektor również nie chce rozmawiać na ten temat. - Nie mogłam na podstawie wiadomości, które miałam powziąć decyzji o zwolnieniu. Pan S. się nie przyznał do niczego, matka chłopca do mnie nie przyszła, a taki dyplom dostaje każdy - kwituje.

Jakiś czas potem matka chłopca pojechała na policję. - Policjantka powiedziała mi, że to bardzo niebezpieczna sprawa, że to słowo dziecka przeciwko słowu pedagoga, że sprawa będzie medialna, a jeśli nie udowodnię mu winy, to on może mi założyć sprawę o pomówienie - mówi kobieta.

Była też u burmistrza warszawskiej gminy Mokotów, który dopiero po kilku miesiącach od jej interwencji zdegradował wicedyrektorkę do stanowiska zwykłej nauczycielki, a dyrektorce obniżył pensję. Rzecznik gminy Jacek Dzierżanowski pytany, dlaczego zareagowano tak późno, mówi: - Mieliśmy sprzeczne informację i czekaliśmy na rozstrzygnięcia organów, które są do tego powołane.

Bo w tym czasie sprawa trafiła do prokuratury. Śledztwo rozpoczęło się w lutym tego roku - pół roku po wykorzystaniu chłopca. W pierwszej kolejności przesłuchano jednak wicedyrektorkę i przyjaciela S., którzy go powiadomili o sprawie dając czas na ewentualne pozacieranie śladów.

S. za miesiąc stanie przed sądem. Obecnie przebywa w areszcie. Policja apeluje do jego potencjalnych ofiar o zgłaszanie się do organów ścigania.

mkg//kdj/k

Podobny przypadek : wuefista pedofil z Dobrego
Cd . link
Skazany wuefista pedofil z Częstochowy.
Sprawa SSP w Wyszkowie - art 207 & 1 kk ( znęcanie się )
Kto jest odpowiedzialny za bierne przyzwolenie ?

Co łączy te wszystkie sprawy ?

Łączy je:

-pełna świadomość władz szkoły ( dyrekcji i wychowawców ) w kwestii zaistniałego problemu oraz ignorowanie go z premedytacją.

-bierna postawa przedstawicieli Kuratorium Oświaty każdego szczebla

-zmowa milczenia wśród rodziców wynikająca głównie ze strachu
- śledztwo prokuratorskie
- finał sądowy.

Dzieci się nudzą...

2011-11-04T16:25:00.004+01:00

"Magistra inżyniera do rozwożenia obornika szukam"

2011-11-04T15:23:00.006+01:00

Oooo...Jak ja się cieszę, że coraz częściej pojawiają się głosy takie jak ten :

(Przypomnę moje własne przemyślenia, które jako żywo współgrają z poniższym artykułem :
"Współczesne szkolnictwo" )

"Magistra inżyniera do rozwożenia obornika szukam"

Justyna Sobolak OnetBiznes

W fabrykach, sklepach, barach, restauracjach przyszło dzisiaj pracować absolwentom studiów wyższych. Jeśli komuś taka praca nie odpowiada, zawsze może zasilić grono bezrobotnych. W latach 2011-2015 ich liczba może przekroczyć nawet 3 mln - wynika z badań Instytutu Pracy i Polityki Socjalnej.

„Magistra inżyniera do rozwożenia obornika szukam!” – ogłoszenie o takim tytule znalazła miesiąc temu w lokalnej gazecie pani Wanda. – Nie mogłam w to uwierzyć. Oferta dotyczyła pracy na zlecenie, ale konieczne było okazanie dyplomu. Mimo tego, że jestem grubo po 50-tce postanowiłam zadzwonić i zapytać o szczegóły. Nie dlatego, że szukam pracy, ale w głowie mi się nie mieściło, że do takiego zajęcia potrzeba dyplomu – mówi. Jak się okazało, pracownika szukał właściciel kilkuhektarowej gospodarki, który potrzebował osób do pracy przy jesiennym nawożeniu. Dyplom był konieczny, bo ogłoszeniodawca był pewien, że osoby po studiach rolniczych najszybciej sobie z takim zadaniem poradzą, a on zaoszczędzi czas, który musiałby przeznaczyć na przyuczenie. – Jestem tym zbulwersowana, nie będę tego ukrywać. Walczyłam, żeby moje dzieci pokończyły studia, ledwo wiązałam koniec z końcem, żeby je utrzymać, brałam pożyczki, by zapłacić za ich utrzymanie w Warszawie, a teraz są na bezrobociu. Przyszły takie czasy, trudno, kiedyś studia były prestiżowe, dziś z każdego kąta wyskakuje magister, a ta nadwyżka powoduje, że pracy dla wszystkich nie starcza, ale żeby magistrom czy inżynierom po studiach proponować pracę, że się wyrażę bez ogródek, przy gnoju, to naprawdę szczyt wszystkiego! Tym powinny zajmować się osoby, które nie poświęciły pięciu lat życia na naukę – mówi z oburzeniem.

Produkcja bezrobotnych

Z roku na rok rośnie liczba bezrobotnych absolwentów szkół wyższych zarejestrowanych w urzędach pracy. Według danych GUS w 2010 roku liczba ta powiększyła się o 30%. Jednocześnie nie przybyło nowych ofert pracy. Propozycje pracy skierowane do absolwentów szkół wyższych stanowiły jedynie 0,7% wszystkich, a niemal 1/3 z nich to propozycje staży – wynika z raportu „Młodzi 2011”. – O ile w 2000 roku bezrobotni z dyplomem wyższej uczelni stanowili nieco ponad 2,5% ogółu bezrobotnych, o tyle w 2010 było to już blisko 10,5%. Udział tej grupy bezrobotnych wyrażony w liczbach bezwzględnych zwiększył się trzykrotnie, z blisko 70 tys. do ponad 200 tys. bezrobotnych magistrów i licencjatów. Co gorsza, utrzymujący się trend jest rosnący i nie wydaje się, żeby w najbliższym czasie miał zostać odwrócony – informuje Marcin Kołodziejczyk, kierownik agencji Manpower w Poznaniu.

Instytut Pracy i Polityki Socjalnej prognozuje, że w latach 2011-2015 liczba bezrobotnych absolwentów może przekroczyć nawet 3 mln. Specjaliści ds. rynku pracy twierdzą, że winą należy obarczać uczelnie. To one produkują tak dużą liczbę bezrobotnych. Od kilkunastu lat obowiązuje trend do zdobywania wyższego wykształcenia, co wykorzystują uczelnie, które swoje filie otwierają nawet w małych, liczących mniej niż 50 tys. mieszkańców, miastach. – Już teraz mamy za dużo uczelni i, choć brzmi to paradoksalnie, zbyt łatwy dostęp do studiów w Polsce. Skutkuje to spadkiem premii na rynku pracy związanej z wyższym wykształceniem. Obecnie w Polsce, przez zbyt dużą liczbę uczelni, często dążących tylko do pozyskania jak największej liczby studentów, praktycznie każdy, kto chce, może skończyć studia – informuje Bartłomiej Gorlewski, ekonomista ze Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie.
Duża liczba uczelni rodzi inny problem: na rynku pojawia się mnóstwo magistrów o wygórowanych oczekiwaniach finansowych, a jednocześnie o niskich kwalifikacjach zawodowych. – To, że ktoś skończył studia, nie oznacza dzisiaj, że posiada umiejętności do pracy w zawodzie – alarmuje pan Sławomir, przedsiębiorca z Opola. – Przez namnożenie się uczelni, papier dostaje każdy, kto chce. Co więcej, większość uczelni idzie na rękę studentom, przepuszcza nawet tych najsłabszych, zwłaszcza na studiach zaocznych czy wieczorowych, z których uczelnie mają czysty zysk, a potem ja szukam sekretarki i każda chwali się papierkiem, a żadna nie potrafi nawet drukarki czy ksera obsłużyć – dodaje. – Niestety, takie przyszły czasy. Dane pokazują, że bezrobocie wśród absolwentów wzrasta, ale nie dlatego, że nie ma zapotrzebowania na dyplomowanych pracowników, tylko po prostu z roku na rok rośnie ich liczba, a jednocześnie osobom z dyplomem wydaje się, że powinny od razu pracować na kierowniczym stanowisku. Tymczasem nikt im takiej pracy nie da, zwłaszcza jak mogą pochwalić się tylko i wyłącznie papierem – dodaje.

Magistrowie na produkcję!

Piotrek skończył historię na Uniwersytecie w Kielcach. Zaraz po studiach rozesłał CV do wszystkich szkół w mieście. Próbował również w Starachowicach, skąd pochodzi. Czekał rok na jakikolwiek odzew, ale telefon milczał. – Postanowiłem pochodzić po szkołach i popytać, niestety w żadnej nauczyciela historii nie potrzebowano i mówiono, że przez co najmniej 10 lat to się nie zmieni, bo zbliża się niż demograficzny – żali się. Teraz pracuje w jednej ze świętokrzyskich fabryk. – Pracuję na produkcji, razem z osobami, które ledwo ukończyły zawodówkę. Pensję mam niższą. Ja mam studia, które dzisiaj nic nie znaczą, a oni doświadczenie i staż pracy, dzięki którym mają wyższe wynagrodzenie – mówi. Na produkcję trafił również Michał z Rzeszowa, absolwent marketingu i zarządzania. – Nie miałem okazji pracować w swoim zawodzie ani minuty, byłem na kilku rozmowach kwalifikacyjnych, ale powiedzieli mi wprost, że mają tyle zgłoszeń, że mogą sobie przebierać dowoli, a bez doświadczenia mam marne szanse. Chętnie bym owe doświadczenie zdobył, tylko pytanie, gdzie? Wszystkie praktyki firmy oferują bezpłatnie, a ja nie mogę sobie pozwolić na wolontariat. Pracowałem trochę na umowy zlecenia, w weekendy dorabiałem na taksówce, ale niepewność, czy w następnym miesiącu będę miał pieniądze na czynsz mnie wykańczała, tym bardziej, że mam już rodzinę. Złożyłem papiery i dostałem się na produkcję. Mam 2200 zł na rękę, opłacone składki emerytalne i zdrowotne i pewność, że będę miał pieniądze w kolejnym miesiącu – dodaje.

Zmiany, jakie nastąpiły w ostatnim czasie na rynku pracy zauważył pan Mirosław, właściciel zakładu produkcyjnego z Bydgoszczy. – Rzeczywiście coraz więcej zatrudnia się u mnie osób po studiach wyższych i to różnych kierunkach. W swoim zawodzie nie mogą znaleźć pracy, więc szukają czegokolwiek, byle tylko zarabiać. Myślę, że z każdym rokiem będzie więcej takich przypadków, bo teraz każdy chce mieć papier i właściwie każdy może go zrobić. A jak tylko z jednej uczelni każdego roku wychodzi np. 100 krajoznawców, to o czym my tu mówimy! – uważa. Na obecną sytuację na rynku pracy wpływ ma nie tylko rosnąca z roku na rok liczba absolwentów studiów wyższych, ale również sytuacja gospodarcza. – Z powodu braku odpowiednich ofert wiele osób czuje, że musi podjąć pracę bez względu na własne oczekiwania. Co więcej, niejednokrotnie okazywało się, że z tego względu młode osoby muszą znacząco zmienić swoje plany zawodowe, a nawet się przekwalifikować. Musimy jednak pamiętać, że praca nie w wyuczonym zawodzie to dzisiaj coraz częstsze zjawisko na świecie. Pokolenie „jednej pracy przez całe życie” zaczyna być wypierane przez młode, ambitne osoby, które niejednokrotnie zmieniają swoje zawodowe plany i koncepcje – informuje Fiona Harvey z Instytutu CIMA (Chartered Institute of Management Accountants).

Trzeba brać, co jest

Kamila rok temu obroniła tytuł magistra na kierunku filologia germańska. W Krakowie, gdzie studiowała, zostać nie mogła, bo pod koniec studiów zaszła w ciążę. – Ojciec dziecka stwierdził, że bycie tatusiem mu nie po drodze i zostałyśmy same w dużym mieście. Nie było wyjścia, trzeba było wrócić do rodzinnego miasta i spróbować jakoś żyć. Rodzice powiedzieli, że zajmą się małą, więc zaczęłam szukać pracy. Okazało się, że jeśli chcę utrzymać rodzinę, muszę moje ambicje schować do kieszeni, bo praca w zawodzie może i by się znalazła, ale tylko jak się ma dobre plecy – opowiada. – W jednej ze szkół dyrektorka, zamiast ogłosić nabór na nowych nauczycieli, zatrudniła swoje dzieci, mimo tego, że mają tylko tytuł licencjata. Córka została nauczycielką niemieckiego, a syn - chemii. Najpierw przyjęła oboje do szkoły na staż, a później po prostu zatrudniła. A jak ja pytałam o staż, to brakowało pieniędzy, o wolnych stanowiskach nie było mowy – żali się. Kamila zatrudniła się w sklepie odzieżowym, tam przyjęto ją bez problemów. – Na początku było bardzo ciężko, wracałam do domu i płakałam w poduszkę. Studia podjęłam z powołania, a nie dlatego, by cokolwiek studiować. Po prostu czułam żal. Byłam zła, na siebie też, ale głównie na państwo, że nie potrafi zagwarantować nam lepszego startu – mówi ze łzami w oczach. Kamila wciąż ma nadzieję, że praca w sklepie jest tylko tymczasowa i z czasem uda jej znaleźć pracę w zawodzie. Marcin Kołodziejczyk pociesza: – Zatrudnienie tymczasowe daje możliwość poznania specyfiki różnych zakładów pracy, różnych zawodów i specjalności. Nawet, jeżeli nie przekłada się bezpośrednio na stałe zatrudnienie, pozwala na rozwój kompetencji miękkich i poszerza horyzonty. Dzięki częstej zmianie otoczenia, współpracy w różnych zespołach, przy różnych zadaniach, młody człowiek nabiera doświadczenia i umiejętności, które niewątpliwie dadzą mu przewagę nad osobami, które np. w trakcie studiów nie podejmowały żadnej pracy. Nawet, jeżeli początkowo zatrudnienie tymczasowe wydaje się być poniżej formalnych kwalifikacji, generuje więcej szans na wykazanie swoich umiejętności i zdobycie stałego zatrudnienia – mówi.

I tak źle, i tak niedobrze

Co powinni więc zrobić absolwenci szkół średnich? Iść na studia czy lepiej od razu zdobywać doświadczenie zawodowe? Specjaliści ds. rynku pracy zgodnie przyznają, że wyższe wykształcenie nadal jest w cenie, ale trzeba wiedzieć, jakie kierunki studiów wybrać. Marcin Kołodziejczyk wśród przyczyn bezrobocia wymienia nie tylko niewielką współpracę między środowiskiem akademickim a otoczeniem biznesu, ale przede wszystkim nieracjonalne wybory edukacyjne młodzieży. – Jednym z najbardziej obleganych kierunków są studia pedagogiczne. Jest to zastanawiające chociażby w kontekście długoterminowej prognozy demograficznej dla Polski. Inną przyczyną jest niedostosowanie polskiego systemu kształcenia do potrzeb rynku pracy – zbyt duża proporcja kierunków humanistycznych i społecznych w relacji do kierunków technicznych – informuje.

Zobacz także materiał video:

This is Halloween !!!

2011-10-30T20:59:00.012+01:00

"Święto Halloween wywodzi się z pogańskiego, celtyckiego obyczaju All Hallow's Eve. W XIXw przywędrowało do Stanów Zjednoczonych gdzie do dziś jest obchodzone najhuczniej. W ten dzień w Irlandii palono ogniska oraz odprawiano modły za dusze zmarłych.
Oryginalnie związany jest z czarną magią i odprawianiem czarów, popularne symbole to duchy, czarownice, nietoperze, czarne koty, gobliny, zombie, sowy, demony itp. Inny znany symbol to wydrążona dynia z palącymi się w środku świecami. W Stanach Zjednoczonych popularnym zwyczajem jest przebieranie się za duchy, wampiry, czarownice, demony. W ten dzień przebrane dzieci chodzą po domach zbierając cukierki i słodycze. Odpowiednikiem Halloween w kościele katolickim są Zaduszki.

W różny sposób święto obchodzone jest w różnych krajach jednak coraz częściej obserwuje się 'amerykanizacje' tego święta i zanik tradycyjnych zwyczajów. Po dziś dzień święto to jest narodowym świętem w Irlandii. Hucznie obchodzone jest też w takich krajach jak: Anglia, Australia, Stany Zjednoczone, Nowa Zelandia i Szkocja.(...)"

źródło

"Zabawy, Wróżby, Zwyczaje
Z Halloween związane jest wiele zabaw. Najpopularniejszą jest łapanie jabłek (boobing for apples), w której za pomocą zębów należy wyłowić pływające w wannie lub basenie jabłka. Inną popularną zabawą jest zjadanie bez pomocy rąk wiszących na nitkach ciastek i owoców.
Do zabaw Halloweenowych należą także wróżby, na przykład: Wróżenie ze spodków. Siedząca za stołem z zawiązanymi oczami osoba wybiera jeden ze stojąch na stole spodków. Zawartość spodka wróży wydarzenia na przyszły rok.
W Ameryce Północnej niezamężne kobiety siadają w ten dzień w ciemnym pokoju patrząc w lustro tak długo aż nie pojawi się w nim twarz przyszłego małżonka, ale uwaga, jeśli zamiast twarzy pojawi się trupia czaszka kobieta nie przeżyje dłużej niż rok.

Symbole
Symbole Halloween to oczywiście wszystko co kojarzy się z życiem pozagrobowym i horrorem, a więc duchy, zjawy, upiory, wampiry, czarownice, kostuchy, demony, trupie czaszki, piszczele, zombie itp.
Nieodłącznym symbolem tego święta jest także wydrążona dynia z otworami najczęściej w kształcie twarzy ze świecą w środku. Dynia na halloween jest stosunkowo prosta do przygotowania - w tym celu należy ostrym nożem odciąć górę owocu, wydrążyć ją łyżką, wyciąć otwory i gotowe.

Wierszyki na Halloween
Popularnym, zwłaszcza w Ameryce, zwyczajem halloweenowym jest chodzenie przebranych dzieci po domach sąsiadów. Dzieciaki przebrane za duchy, diabły, upiory pukając do drzwi proszą o słodycze i nie wypada im odmówić. Jeśli jakieś polskie dzieci chciałyby przenieść ten zwyczaj na polski grunt, to mamy dla nich, dzięki uprzejmości bloga http://zszuflady.blox.pl dwa wierszyki, które mogą wypowiedzieć chodząc po domach:

My jesteśmy straszne zmory,
Bardzo groźne z nas upiory,
Jeśli nie chcesz się nas bać,
musisz nam cukierka dać.

I drugi wierszyk na tę samą okazję:

Duchy, zjawy i upiory,
Diabły, strzygi, inne zmory,
Dzisiaj ze swych grobów wstają
i do Twoich drzwi pukają,
Jeśli nie chcesz ich się bać,
Musisz im cukierka dać."

Ginace kartkówki a odpowiedzialność nauczyciela .

2011-10-27T21:08:00.018+02:00

"Zginęła" kartkówka .
Kartkówka, którą nauczyciel kilka dni wcześniej odebrał z rąk własnych ucznia.
Tak jak odebrał pozostałe prace z rąk wszystkich osób obecnych tego dnia w klasie.
Jednak kartkówka zginęła.
I co?
Uczeń nie dostał dobrej oceny na którą liczył.
Dostał za to ostrzeżenie, że jeśli jeszcze raz jego kartkówka "zginie" poniesie konsekwencje takiego stanu rzeczy i otrzyma "pałę".

Ta sytuacja zdarzyła się naprawdę.
Uczeń czuje się skrzywdzony i oszukany a nauczyciel swoją klęskę przekuł w sukces.

Dywagując swobodnie.
Taka sytuacja - skoro raz zaistniała - może się bez najmniejszego problemu powtórzyć , nauczyciel dotrzyma "słowa" i postawi uczniowi "pałę".
Tylko czyja to będzie "pała" ?
Ucznia, czy nauczyciela ?

Co może zrobić uczeń w tej sytuacji ?
Hmmm...
-Może mieć nadzieję, że nauczyciel wreszcie odnajdzie zgubę.
-Może mieć nadzieję, że nauczyciel jednak nie zgubi nigdy więcej jego pracy.
-Może za każdym razem kiedy oddaje kartkówkę/klasówkę drzeć się ile powietrza w płucach : " oto moja praca oddaję ją i proszę to odnotować !!!" licząc na wsparcie pozostałych uczniów, którzy potwierdzą w razie konieczności, że nauczyciel jednak wziął ową kartkówkę/klasówkę .
- Może również nagrać komórką moment przekazania swojej pracy nauczycielowi.

-Może też pisać swoje prace przez kalkę , a nauczyciel będzie kwitował na kopii odebranie oryginału ( i to jest najlepsza opcja, bo będzie również wiadomo co uczeń napisał...)

- Zgodnie też z obowiązującymi przepisami rodzic ucznia może zacząć uczestniczyć we wspomnianych lekcjach i osobiście będzie nadzorował poczynania obu stron .

Oczywiście uczeń może kłamać.
Ale od tego jest nauczyciel, aby delikwenta przyłapać na owym kłamstwie.
I nie jest to wcale trudne ani wymagające jakiegokolwiek intelektualnego wysiłku ( bądź co bądź od wykształconej braci ).
Nikomu nie są obce obyczaje "kartkówkowe".
Prace ta na ogół pisane są na początku lekcji i nie zajmują całej godziny lekcyjnej.

Taki przykładowy nauczyciel ma do swojej dyspozycji dziennik mniej lub bardziej multimedialny, w którym odnotowuje stan uczniów obecnych w klasie .
Ma ich dajmy na to w danym dniu 22.
Zbiera tenże pedagog kartkówki, a tu... niespodzianka. Dzierży w swej nauczycielskiej dłoni tylko 21 prac.
Upsss... Ktoś mnie zrobił w trąbę - myśli nauczyciel z przekąsem i zaczyna działać.
Kiedy tak działa rzuca do akcji wszystkie posiadane szare i białe komórki mózgowe co pozwala mu wyłowić chytrego ucznia i rozwiązać z nim sprawę od ręki.

Krótko mówiąc nauczyciel MOŻE i POWINIEN wyłapywać takie sytuacje ad hoc.

Powyższa scenka dotyczy tylko takiej sytuacji, w której uczniowie sami zanoszą nauczycielowi swoje prace na biurko.
W opisywanym na samym początku zdarzeniu nauczyciel osobiście odbierał prace od uczniów, w związku z czym nie miał szans przeoczyć osoby, która mu swojej pracy nie oddała.

Tym bardziej zachowanie pedagoga budzi zastrzeżenia i oburzenie ponieważ jest niepedagogiczne i podważa jego autorytet w oczach oskarżonego bezpodstawnie ucznia definitywnie.
Zastanawiając się bardziej dogłębnie można dojść do wniosku, że uczeń został nie tyle oskarżony o nieoddanie pracy, co o jej kradzież , bo skoro nauczyciel odebrał kartkówki osobiście, a jedna z nich zaginęła, to delikwent musiał ją w jakiś sposób utylizować później ( wykradając dokument z torby/teczki nauczyciela ?!) . A tu już mamy do czynienia z kryminałem.
Ciężko później wycofać się z podobnych oskarżeń i ciężko przeprosić za swoją niedbałość i pomyłkę.
Najczęściej brnie się głupio dalej aż dochodzi do eskalacji konfliktu pomiędzy rodzicami ucznia a szkołą.

Zwłaszcza, że to nie uczeń a nauczyciel powinien ponieść wszelakie konsekwencje z tytułu zgubienia kartkówki, gdyby rodzice dziecka chcieli dochodzić jego praw przed dyrektorem szkoły.

Kto wobec tego wygra?
Na pewno nie nauczyciel.
Dlaczego?
Dla mądrych to jasne.
On już przegrał dyskredytując się w oczach ucznia fałszywym oskarżeniem.

Czy jest z tego wyjście?
Jest.
Wymaga jednakże kultury, samokrytycyzmu i odwagi cywilnej ze strony nauczyciela.
Niestety nie każdego stać na przeprosiny pod adresem ucznia...

W związku z tym co dalej ???
Zobaczymy.
Na pewno.

A tak na marginesie ;-):

Polskie żłobki i przedszkola dyskryminują dzieci?

2011-10-23T22:56:00.003+02:00

Zdarzało się, że dyrektorzy przedszkoli czy szkół odmawiali przyjęcia takich dzieci do swoich placówek. Okazało się, że takie sytuacje miały miejsce po pierwsze - bo tak nakazał ówczesny minister edukacji, a po drugie - osobom odpowiedzialnym za wychowanie i edukację brakowało podstawowej wiedzy o postępowaniu z dzieckiem z chorobą przewlekłą Elżbieta Radziszewska

Dzieci przewlekle chore miały znaczne trudności z dostaniem się do żłobka, przedszkola czy szkoły, a nawet jeśli już tam się znalazły, nie były odpowiednio traktowane. Okazuje się, że że trudności z przyjmowaniem takich dzieci do placówek edukacyjnych to wynik działań m.in. ówczesnego ministra edukacji, a także niedostatecznie wyedukowanego personelu, niewiedzącego jak postępować z chorym dzieckiem - pisze minister Elżbieta Radziszewska w Wirtualnej Polsce.

Jan Paweł II powiedział kiedyś, że "troska o dziecko jest pierwszym i podstawowym sprawdzianem stosunku człowieka do człowieka". Trudno się z tym słowami nie zgodzić, a Międzynarodowy Dzień Dziecka jak co roku skłania nas do jeszcze bardziej uważnego spojrzenia na potrzeby naszych milusińskich.

Martwi nas, że w porównaniu z innymi krajami Unii Europejskiej liczba naszych dzieci uczęszczających do żłobków i przedszkoli jest znacząco niższa. Są przecież miejsca w Polsce, gdzie zapisanie dziecka do żłobka czy przedszkola (często przepełnionych) graniczy z cudem.

Dobrze zatem, że powstają u nas i prywatne ośrodki oferujące opiekę nad dziećmi: najróżniejsze kluby malucha czy małe żłobki i przedszkola. Wiadomo jednak, że nie wszyscy rodzice mogą sobie pozwolić na opłacenie pobytu dziecka w takich miejscach.

Dlatego bez wydatnej pomocy państwa tego palącego społecznego problemu rozwiązać się nie da. Stanowisko rządu jest jasne: w zapewnieniu dobrej opieki i edukacji najmłodszych nie powinniśmy odbiegać od standardów europejskich.

Ten rządowy postulat odnosi się również do przeciwdziałania wszelkiej dyskryminacji w żłobkach, przedszkolach i szkołach. Gdy zostałam pełnomocnikiem rządu ds. równego traktowania, prawie od razu zaczęły napływać do mnie alarmujące listy rodziców o problemach z dziećmi przewlekle chorymi np.na cukrzycę, padaczkę, hemofilię, astmę czy alergie. Zdarzało się, że dyrektorzy przedszkoli czy szkół odmawiali przyjęcia takich dzieci do swoich placówek. Okazało się, że takie sytuacje miały miejsce po pierwsze - bo tak nakazał ówczesny minister edukacji, a po drugie - osobom odpowiedzialnym za wychowanie i edukację brakowało czasem, nie tylko (tak potrzebnej w ich zawodzie) empatii, ale i podstawowej wiedzy o postępowaniu z dzieckiem z chorobą przewlekłą.

Tymczasem choroby takie żadną miarą nie powinny wykluczać dzieci z normalnego życia. Częścią tej normalności jest możliwość takiej zabawy, rozwoju i kształcenia, jaką mają ich rówieśnicy. Doświadczenia (i polskie, i zagraniczne) edukacji integracyjnej i włączającej wskazują, że dzieci przewlekle chore rozwijają się najpełniej, gdy pozostają ze swoimi rówieśnikami. Przy odpowiedniej pomocy ze strony opiekunów mogą cieszyć się w pełni swoim dzieciństwem.

Dotyczy to zresztą nie tylko dzieci z chorobami organicznymi (takimi jak cukrzyca czy hemofilia). Równie istotna jest pomoc dzieciom, które borykają się z problemami w sferze życia psychicznego. Jakże często dzieci cierpią, bo dorośli nie wiedzą dokładnie, czym są zaburzenia lękowe, depresja, autyzm lub nadpobudliwość psychoruchowa (ADHD)!

Napływające prośby o interwencję od rodziców dzieci przewlekle chorych skłoniły mnie do powołania przy moim urzędzie specjalnego zespołu, w którym znaleźli się nie tylko przedstawiciele Ministerstw: Edukacji Narodowej i Zdrowia, ale też prawnicy, lekarze, psychologowie i nauczyciele-praktycy. Efektem jego prac (bo wbrew pojawiającym się tu i ówdzie opiniom, powoływane przeze mnie zespoły pracują intensywnie i mają znaczące osiągnięcia!) jest seria publikacji pod wspólnym tytułem "One są wśród nas”, które trafiły do wszystkich placówek w Polsce.

Książeczki te przybliżają nauczycielom i opiekunom typowe kłopoty, z jakimi spotykają się dzieci przewlekle chore. Zawierają podstawowe informacje, które powinni znać wszyscy odpowiedzialni za opiekę, wychowanie i edukację tych dzieci. Książeczki napisane są przez najlepszych specjalistów w danej dziedzinie medycyny, ale prostym językiem i w sposób przystępny dla nie-medyków. Minister Katarzyna Hall napisała w tej sprawie wytyczne do wszystkich placówek oświatowych. Wypracowaliśmy też wytyczne co do zawartości zaświadczenia lekarskiego, wydawanego rodzicom o zdolności dziecka do uczęszczania do przedszkola czy szkoły, z uwzględnieniem medycznych zaleceń dla danego dziecka. Określono zawartość porozumienia, które musi być zawarte między rodzicami a opiekunem dziecka w szkole czy przedszkolu. Nauczyciele otrzymali również fachowe materiały szkolne dotyczące dzieci ze szczególnymi potrzebami edukacyjnymi.

Dzisiaj już nikt nie może odmówić dziecku przewlekle choremu (a jest ich przecież aż 20%) udziału w życiu rówieśniczym. Nie wolno nam godzić się na ich dyskryminację. Powinniśmy starać się dostrzegać ich indywidualne potrzeby, by mogły budować przyjazne relacje z otoczeniem.

Elżbieta Radziszewska specjalnie dla Wirtualnej Polski

Elżbieta Radziszewska

Elżbieta Radziszewska - jest lekarzem , specjalistą chorób wewnętrznych i zdrowia publicznego. W latach 1990-1994 była - w pierwszej kadencji w niepodległej Polsce - radną Piotrkowa Trybunalskiego, wybrana z listy Komitetu Obywatelskiego. Należała kolejno do ROAD, UD, UW, PO. Od 1997 roku jest posłem na Sejm Rzeczpospolitej Polskiej. W 2008 roku premier Donald Tusk powołał ją na stanowisko pełnomocnika rządu ds. równego traktowania.

Czytaj więcej na stronie: rownetraktowanie.gov.pl

Nauczyciele jako ciężar społeczny ?

2011-10-13T13:18:00.002+02:00

Nauczyciele paraliżują finanse gmin

dzisiaj, 11:03

Samorządom brakuje pieniędzy na podwyżki dla pedagogów. Bez zmiany prawa grozi im bankructwo.

Gminy, które nie osiągają wysokich dochodów własnych, nie mają z czego finansować podwyżek dla nauczycieli.
Z powodu braku pieniędzy na ich wynagrodzenia z funkcji burmistrza Nieszawy zrezygnował Andrzej Nawrocki. – W przyszłym roku w podobnej sytuacji może się znaleźć blisko 50 małych miasteczek – uważa Eugeniusz Gołembiewski z Unii Miasteczek Polskich. Miasto Kowal, którego jest burmistrzem, dokłada rocznie do oświaty ok. 300 tys. zł, Nieszawa – 700 tys. zł.
Samorządowcy podkreślają, że finanse gmin paraliżują: zbyt niska subwencja oświatowa, którą otrzymują z budżetu państwa, oraz zapisy Karty nauczyciela. Pedagodzy pracują 20 godzin w tygodniu, czyli najmniej w Europie. 626 gmin liczących do 5 tys. mieszkańców musi wypłacać nauczycielom tzw. dodatek wiejski (równy 10 proc. wynagrodzenia zasadniczego). Samorządy finansują też urlopy dla poratowania zdrowia, a przede wszystkim nie mogą prowadzić efektywnej polityki kadrowej. – Małych gmin nie stać na finansowanie tak kosztownej ustawy i wielu z nich będzie groziło bankructwo – mówi Marek Olszewski, wiceprzewodniczący Związku Gmin Wiejskich.
– Konieczna jest modyfikacja Karty nauczyciela – podkreśla Eugeniusz Gołembiewski.
– Gminy, które w odpowiednim czasie zlikwidowały małe szkoły lub połączyły je w większe i dobrze planują wydatki, nie powinny mieć istotnych problemów z finansowaniem podwyżek wynagrodzeń. Wzrost o 5,5 proc. ogólnej kwoty subwencji na rok 2011, pomimo spadku liczby uczniów, w znaczącej mierze uwzględnił bowiem skalę tych podwyżek – uważa Jan Herczyński, współautor książki „Finansowanie oświaty w Polsce".
Mirosław Lech, wójt gminy Korycin, ripostuje, że dokłada do oświaty, mimo że zreformował sieć szkół. Według Herczyńskiego, prowadzenie szkół to zadanie własne samorządów, a zatem nie ma nic dziwnego w tym, że współfinansują edukację z własnych dochodów, ponad otrzymywaną subwencję oświatową. Samorządowcy wskazują jednak, że te w czasie kryzysu znacznie się zmniejszają, choćby z powodu upadłości firm. Ponadto od początku roku nie mogą zaciągać kredytów na wydatki bieżące, a 80 proc. tych kosztów stanowią wynagrodzenia. Płace nauczycieli pochłaniają średnio 107 proc. subwencji.
Samorządowcy podkreślają, że jeśli rząd nie zmieni Karty nauczyciela, będą postulować, aby wynagrodzenia pedagogów były wypłacane bezpośrednio z budżetu państwa. Gminy domagają się uelastycznienia zasad zatrudniania nauczycieli, podwyższenia pensum i likwidacji dodatku wiejskiego.

Studenci coraz głupsi. To fakt!

2011-10-12T16:52:00.014+02:00

Studenci są coraz głupsi? Czy to szkoła nie daje rady?

"Wolna elekcja dzieliła się na trzy etapy: zarządzanie ziemiami, pomaganie ludowi, niszczenie oszustwa krętactwa” – pisze w semestralnym kolokwium zaliczeniowym studentka drugiego roku zarządzania i administracji jednej z dolnośląskich szkół wyższych. Dziewczyna, która za trzy lata może otrzymać tytuł magistra, snuje rozważania: „Król miał duże prawa, był władcą dla swojego ludu, dworku. Dbał o bydło, szlachtę, pilnował za pośrednictwem swojego podsędka wszystkich materialnych spraw”. Ta wizja ustroju politycznego Rzeczypospolitej szlacheckiej przypomina trochę świat Shreka, a trochę disnejowską kreskówkę o królewnie Śnieżce. Wspomniane kolokwium bawi, zwłaszcza gdy czyta się, że w dawnej Polsce „na czele stał król, później był sejm, ministrowie, misjonarze, urzędnicy”. Mniej zabawne jest to, że takich studentów jest coraz więcej.

– Ostatnio podczas zajęć na pytanie, co wykopano pod Mont Blanc, studenci po namyśle odpowiadali, że kanał – mówi prof. Marcin Kula, wykładowca elitarnej Akademii Leona Koźmińskiego oraz Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego. Podobnie jak wielu innych nauczycieli akademickich zauważa, że po reformie systemu oświaty realizowanej od 1999 roku poziom wiedzy, a także umiejętności młodych ludzi drastycznie się obniżył. – Nie przyswajają nawet informacji powszechnie dostępnych w mediach – analizuje prof. Kula. – Ostatnio studentka, na szczęście nie historii, usytuowała wyprawy krzyżowe w 1865 roku, zaskakując mnie tą dokładnością! – wspomina. – Budowę muru berlińskiego również datowała na XIX wiek.
Ale niezależnie od tego, jakie bzdury student wypisuje podczas testów lub mówi na egzaminach, to i tak otrzyma dyplom. Dzięki temu szkolnictwo wyższe stało się jedną z najszybciej rozwijających się branż polskiej gospodarki. W tym roku łączne przychody 132 publicznych szkół wyższych i 326 prywatnych wyniosą ok. 18 mld zł. To tylko o 2 mld zł mniej niż zeszłoroczne przychody największego koncernu Europy Środkowej PKN Orlen. Jednak o ile w zwykłych firmach pieniądze przynosi sprzedaż realnych produktów, których wartość łatwo oceniać, o tyle szkoły wyższe sprzedają absolwentom nadzieję na sukces w dorosłym życiu. Coraz częściej płonną nadzieję.

Wiek XXI ma być stuleciem wiedzy. Od niej będzie zależeć pozycja społeczna, szansa na karierę i zarobki. Ta świadomość przyniosła wielki boom edukacyjny. W połowie lat 90. odsetek Polaków mających wyższe wykształcenie wynosił 6,8 proc. Dziś dobija do 20 proc. A jeszcze wzrośnie, bo wedle danych Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego ok. 50 proc. absolwentów liceów podejmuje studia. To prawie dwa miliony osób. Z tej puli aż 63 proc. uzyskuje tytuł magistra. W opublikowanym pod koniec 2010 roku raporcie OECD „Education at a Glance” Polska zajęła pierwsze miejsce pod względem liczby studentów kończących edukację pracą magisterską. Zaś jeśli chodzi o odsetek młodych ludzi zdobywających wyższe wykształcenie, wyprzedziły nas jedynie Finlandia, Słowacja i Irlandia. Skoro jest tak dobrze, to czemu jest tak źle?

– W Polsce brakuje przekonania, że dobra edukacja kosztuje – zauważa prof. Zbigniew Mikołejko. – Stworzył się mit, że wykształcenie należy się jak psu zupa, który nie ma nic wspólnego z edukacją. Studenci coraz częściej ulegają kulturze lenistwa i wręcz żądają obniżenia wymagań. Stąd uczelnia sprowadza się do automatu do wydawania dyplomów – dodaje.
Od lat 90. kolejne rządy, żeby przy niewielkich nakładach podnieść wskaźniki skolaryzacji, dały środowisku naukowemu szeroką autonomię, nie przeszkadzały w działalności zarobkowej i pozwoliły na łatwe zakładanie szkół wyższych. W krótkim czasie od zera powstało grubo ponad 300 prywatnych uczelni. Otrzymujący dotąd głodowe pensje wykładowcy dzięki pracy na wielu etatach mogli podnieść swoje dochody, co okazało się bardzo deprawujące. Podczas ministerialnej weryfikacji w 2002 r. znaleziono np. profesora rekordzistę, pracującego na 17 etatach jednocześnie! Z obniżeniem jakości akademickiego kształcenia współgrały reformy wprowadzające trzyletnie licea, nową maturę i nowe programy edukacyjne. Zaczęto wymagać, by uczeń specjalizował się w rozwiązywaniu testów. Pogłębianie wiedzy i ćwiczenie analitycznego myślenia stały się zbędnym balastem.
Pisarze zachęcali do walki
– Porównanie studentów zagranicznych z polskimi nie wypada dla nas korzystnie – opowiada dr Sebastian Płóciennik, wykładowca w Instytucie Studiów Międzynarodowych Uniwersytetu Wrocławskiego, koordynator programu studiów międzynarodowych „Global studies”. – Polski student po zadaniu pytania zbiera wszelkie argumenty, bez selekcji czy powiązania ich ze sobą, wychodząc z założenia, że coś musi pasować. To jak zagrywka na aferę w piłce nożnej. Wrzuca się piłkę na ślepo w pole karne i może przypadkiem wpadnie do bramki. Podobnie zachowują się studenci z niektórych krajów azjatyckich, wychowani w kulturze wkuwania. Natomiast ci z uczelni zachodnich starają się udzielać krótkich odpowiedzi, opartych na rzetelnych analizach – dodaje dr Płóciennik.Jednak studenci, nawet niedokształceni, są polskim uczelniom niezbędni do przeżycia. Według analizy przygotowanej dwa lata temu przez firmę Ernst & Young Business Advisory dla Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego na uczelniach publicznych studenci generowali 81 proc. dochodu, zaś na prywatnych nawet 93 proc. Ponadto państwo przekazuje z budżetu szkołom publicznym co roku ok. 10 mld zł. Pieniądze są rozdzielane wedle skomplikowanego algorytmu, w którym decydujące znaczenie ma liczba studentów. Skoro więc licea kształcą coraz gorzej, to szkoły wyższe, aby utrzymać u siebie studentów i zarobić, muszą wymagać od nich jak najmniej.

– Kiedyś brak zaliczeń i bycie na warunku było rzeczą powszechną, dziś jedynie „najzdolniejsi” potrafią dokonać takiego wyczynu. Bo idzie o pieniądze dla uczelni, więc nie można ryzykować, że się studenta straci – mówi anonimowo wykładowca Szkoły Wyższej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie.
Profesor Marcin Kula wspomina, jak studentka w teście zaliczeniowym napisała, że w 1968 roku w Polsce „działało państwo podziemne, zaś pisarze na emigracji wydawali utwory, które zagrzewały do walki”. – Mogłem tej studentce postawić ocenę niedostateczną, ponieważ nie odpowiedziała sensownie na prawie żadne pytanie. Gdyby jednak odpowiedziała jako tako na jeszcze ze dwa, to mechanizm testu przepchnąłby ją – wyjaśnia prof. Kula.
Miliony w czarną dziurę
Obniżenie poziomu daje wzrost zysku. Średniej wielkości uczelnia – Uniwersytet Wrocławski – w 2009 r. wygenerowała netto 33,5 mln zł zysku, czyli blisko 7 mln zł więcej niż spółka LG Electronics Wrocław, sztandarowa inwestycja zagraniczna na Dolnym Śląsku. Opór w środowisku akademickim przeciw takiemu stanowi rzeczy jest symboliczny. Pół roku temu na łamach lokalnego dodatku „Gazety Wyborczej” w eseju o jakości edukacji zastępca dyrektora Instytutu Politologii Wr dr Andrzej Dybczyński bił się w piersi. „Wstydzę się za swoją uczelnię. Wstydzę się za siebie. Wstydzę się za to, czym zajmują się ludzie korzystający z przywileju życia na koszt podatników” – napisał, dodając m.in.: „Funkcjonujemy pod kloszem, utrzymywanym przez rodziców naszych studentów. Marnotrawimy pieniądze liczone w dziesiątkach milionów złotych i użalamy się nad sobą, żyjąc zastępczymi tematami i w głębi duszy nie wierząc już chyba w żadną z wartości (…)”. Rozpętała się dyskusja o stanie szkolnictwa wyższego, kilku uczonych poparło dr. Dybczyńskiego, kilku (głównie na wysokich stanowiskach) odsądziło go od czci i wiary. Potem jak zwykle wszystko przyschło.
Jak dotąd jedyną próbą powstrzymania obniżania poziomu edukacji było powołanie z inicjatywy środowiska akademickiego w 2002 roku Państwowej Komisji Akredytacyjnej. Udało się jej dokonać przeglądu szkół wyższych, wyeliminować najbardziej rażące patologie oraz placówki niespełniające żadnych norm. Komisja wymusiła również zatrudnianie przez uczelnie prywatne własnej kadry.
Jednak bardziej radykalne próby podniesienia poziomu przynoszą efekty przypominające sztuki Mrożka. Ministerstwo, chcąc ukrócić powszechny zwyczaj wydawania beznadziejnych publikacji zbiorowych, powstających jedynie po to, by zdobyć punkty i wykazać się dorobkiem naukowym, postanowiło bardzo wysoko punktować artykuły w języku angielskim.
– Zakładano, że dużych, zagranicznych wydawnictw nie da się skorumpować – opowiada kierownik Katedry Polityki Międzynarodowej w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie prof. Klaus Bachmann. – To w dużej mierze prawda, ale niektórzy koledzy szybko znaleźli sposób, aby obejść problem. Zamiast publikować w renomowanych zagranicznych czasopismach, zaczęli wydawać w polskich wydawnictwach niskonakładowe zbiorówki w języku podobnym do angielskiego – wyjaśnia prof. Bachmann. Ministerstwo chciało dobrze, ale wyszło jak zawsze. – Pisząc teraz rozdział książki wydawanej przez Oxford University Press, co jest niezmiernie pracochłonne, ale zapewnia światowy rozgłos, dostaje się tyle samo punktów co za rozdział w nieznanym wydawnictwie, które wydaje zeszyty naukowopodobne o nakładzie 200 egzemplarzy, których nikt poza autorem nie czyta – dodaje Bachmann.
Edukacyjna autodestrukcja
„Król miał ważną pozycję, ale decyzje musiał podejmować razem z sejmem. Sejm musiał zaakceptować decyzje podjęte przez króla i wcale nie musiał się zgodzić” – pisze w kolokwium wspomniana studentka zarządzania i administracji. Te filozoficzne rozważania oddają ducha polskiego systemu edukacji. Jego podstawową cechą są sprzeczności zwiastujące nieuchronną autodestrukcję.

Aby interes się kręcił, stale musi rosnąć liczba studentów, tymczasem dane demograficzne są fatalne. W roku 1992 (obecnie rocznik ten rozpoczyna studia) urodziło się w Polsce ok. 550 tys. dzieci, w 1996 już tylko ok. 500 tys., a dwa lata później zaledwie 400 tys. Liczba potencjalnych studentów spadnie więc wkrótce o jakieś 20 proc. Łatwo policzyć, co to oznacza dla budżetów uczelni. Aby więc utrzymać obecną liczbę studentów i wysokość dochodów, znów będą musiały obniżyć poziom, by jeszcze większy odsetek młodych ludzi zdecydował się na studia. – Możliwe, że niedługo uczelnie przestaną narzekać na poziom liceów i zaczną naciskać na MEN, aby obniżyło poziom matury, co umożliwi przyjmowanie na studia większej liczby osób – prorokuje prof. Bachmann.
Gdyby tak się stało, to za kilka lat tytuły magistrów zaczną otrzymywać półanalfabeci.

Choć w sumie dlaczego dyskryminować analfabetów, jeśli opłacą czesne?

Andrzej Krajewski, wsp. Amelia Panuszko, Tomasz Wojciechowski 10 października 2011 11:30

Korepetycje za seks?

2011-09-29T23:53:00.002+02:00

Dyrektor szkoły dawał korepetycje z matematyki w zamian za seks

Prokuratorzy w Dzierżoniowie sprawdzają, czy emerytowany już dziś matematyk i były dyrektor jednej ze szkół średnich udzielał uczniom korepetycji w zamian za seks.

Zdjęcie ilustracyjne

fot. Gazeta Wrocławska

W jednym przypadku są tego pewni i dlatego postawili nauczycielowi zarzut doprowadzenia do obcowanie płciowego małoletniego w zamian za korzyść majątkową poprzez nadużycie stosunku zależności.

17-letni licealista na korepetycje zaczął chodzić na początku tego roku. Miał problemy z matematyką, a zależało mu, by na świadectwie mieć dobre oceny. Wybór padł na tego akurat pedagoga, bo to w mieście znana postać. Ma opinię bardzo dobrego nauczyciela i chętnie udziela korepetycji, bo jest już na emeryturze.
Już po kilku spotkaniach matematyk zaczął chłopaka dotykać, przytulać. W końcu któregoś dnia doprowadził do obcowania płciowego. Tego samego dnia zaproponował chłopakowi, że nie musi mu już płacić za lekcje. Uczeń przyszedł do niego jeszcze kilka razy.
Po zakończeniu roku szkolnego zrezygnował z korepetycji, ale nauczyciel nie dawał mu spokoju. Dzwonił, wysyłał esemesy, chciał się umówić na spotkanie. To właśnie tę korespondencję znalazła w telefonie chłopaka jego mama.
Policja ma notes nauczyciela, w którym są nazwiska kilkudziesięciu uczniów. - Sprawdzimy, czy podejrzany nie wykorzystywał w ten sposób innych nieletnich - mówi Emil Wojtyra, szef wydziału śledczego Prokuratury Rejonowej w Dzierżoniowie.
Na przesłuchaniu 17-latek nie potrafił wyjaśnić, dlaczego do tej pory milczał, ale psychologów to nie dziwi. - To częsta reakcja. Najpierw dziecko zostaje zmanipulowane, a potem, gdy dochodzi do kontaktu seksualnego, wstydzi się i brnie w to wbrew swojej woli - wyjaśnia Jakub Śpiewak z fundacji Kidprotect.pl, która zajmuje się pedofilią. Podkreśla, że takie osoby nie szukają pomocy, bo paraliżuje je fakt, że ktoś mógłby się dowiedzieć, co robiły. - W tym przypadku strach potęgował jeszcze fakt, że chłopak godził się na kontakty homoseksualne - dodaje.
Podejrzanemu grozi do 5 lat więzienia. Nie przyznaje się do winy. Twierdzi, że chłopak wszystko zmyślił

Surowy wyrokRok temu sąd w Słupsku skazał na 5 lat więzienia i 10 lat zakazu wykonywania zawodu polonistkę, która molestowała seksualnie nieletnią uczennicę. Nauczycielka zmusiła nastolatkę do uprawiania seksu, nadużywając sympatii, jaką obdarzała ją uczennica. Kobieta sięgnęła też po emocjonalny szantaż. Zagubiona nastolatka przez rok godziła się na seks z polonistką.

Cóż...Jedni za kasę, drudzy za seks ...Ot..

Na korepetycjach można zarobić miliony.

2011-09-29T23:45:00.003+02:00

Na korepetycjach można zarobić miliony. Szkoła nie nauczy wszystkiego?

natablicy.pl

Data publikacji: 29.09.2011

Prawie połowa polskich rodziców wysyła dzieci na dodatkowe zajęcia. Prowadzone są już ze wszystkiego - z matematyki, historii, języków obcych. Placówki udzielające korepetycji zarabiają na nich krocie.

Prawie połowa polskich rodziców wysyła dzieci na dodatkowe zajęcia.

fot. Shutterstock

Sytuacja na rynku korepetycji świadczy nie tylko o zapaści polskiej szkoły, ale także o tym, że połowa społeczeństwa za edukację dzieci płaci dwa razy - raz w formie podatków, drugi raz za korepetycje - podaje "Gazeta Prawna".

Tylko we Wrocławiu istnieje 14 stacjonarnych placówek, w których można pobrać korepetycje. Okazuje się, że co piąty uczeń regularnie korzysta z korepetycji. W innych miastach funkcjonuje kilka podobnych placówek. Internetowa platforma Ekorki.pl skupia ponad 34 tys. korepetytorów i cieszy się dużą popularnością.
Komisja Europejska informuje, że 50,7 proc. osób z grupy 12-latków pobierających korepetycje dokształca się z języka obcego, 50 proc. z historii, 17,7 proc. z języka polskiego, 15 proc. z matematyki. Są to cztery główne przedmioty na tym etapie edukacji.

Szkoła ma czegoś nauczyć?

Litości !!!

Ambitni nauczyciele są na wymarciu. Systematycznie zastępuje ich ciemnota, którą wyprodukowano dzięki stałemu od lat pogarszaniu jakości kształcenia.

Teraz są problemy?

To spróbujmy sobie wyobrazić co będzie za kilka lat !!!...

Ile kosztuje godzina korepetycji?

Stawki są bardzo zróżnicowane - od 25 do 100 złotych za godzinę - wszystko zależy od wykształcenia nauczyciela i miejscowości. Dobrze przygotowany pedagog z kilkuletnim stażem życzy sobie najczęściej 50 zł za 45-minutową lekcję.

Po co komu liceum ?

2011-09-28T20:11:00.006+02:00

Licealiści będą sami wybierać przedmioty

wp.pl | 2011-09-20 (10:27)

Od przyszłego roku szkolnego w polskich liceach wprowadzana będzie kolejna zmiana. Za jej sprawą uczniowie zakończą naukę niektórych przedmiotów już po pierwszej klasie. Dla jednych to wybawienie, dla innych absurd. Czy obecni uczniowie III klas gimnazjów mają się z czego cieszyć?

Dla większości uczniów, którzy chcieli zdawać na studia humanistyczne, nauka fizyki w szkole średniej była drogą przez mękę. Z kolei przyszły inżynier rzadko kiedy chodził z przyjemnością na lekcje historii czy wiedzy o społeczeństwie. Od roku szkolnego 2012 to wszystko ma się zmienić – licealiści tylko w pierwszym roku nauki będą się uczyć tzw. przedmiotów ogólnych. Potem nastąpi rewolucja.

Fizyka tylko na życzenie

Wielka zmiana w edukacji ponadgimnazjalnej będzie polegała na tym, iż po pierwszym roku nauki uczniowie będą wybierać dwa przedmioty, których od II klasy będą się uczyć w zakresie rozszerzonym. Do wyboru jest wiele zajęć, zarówno humanistycznych, jak i ścisłych: język polski, historia, historia muzyki, historia sztuki, język łaciński i kultura antyczna, filozofia, języki obce, wiedza o społeczeństwie, biologia, chemia, fizyka, geografia, matematyka i informatyka.

Takim sposobem uczniowie będą uczęszczali głównie na te zajęcia, których tematyka ich interesuje i które przydadzą im się na maturze. Głównie, bo nie wyłącznie – oprócz wyżej wymienionych przedmiotów w programie nauczania znajdą się także przedmioty uzupełniające, takie jak ekonomia w praktyce, oraz przedmioty łączone w tzw. bloki.

Konieczność łączenia przedmiotów w bloki wynika z faktu, iż uczniowie liceum powinni posiadać wiedzę ogólną. Dlatego też, aby jednak nie zatracili kontaktu z przedmiotami, które nie leżą w kręgu ich zainteresowań, będą nadal się ich uczyć, lecz w dość okrojonej formie. I tak ci, którzy od II klasy do nauki na poziomie rozszerzonym wybiorą przedmioty humanistyczne, będą również obowiązkowo uczęszczać na przedmiot pod nazwą przyroda. W jego programie znajdą się zagadnienia z fizyki, biologii czy geografii. Uczniowie, którzy zdecydują się na przedmioty ścisłe, będą się także uczyć historii i wiedzy o społeczeństwie.
Taki podział przedmiotów oznacza w praktyce, że już uczniowie III klas gimnazjów będą musieli zdecydować jakie przedmioty będą zdawać na maturze. Wymusi to na nich oferta danej placówki. Trudno bowiem spodziewać się, że szkoły będą czekały na decyzje uczniów – bardziej prawdopodobne jest, że przygotują własne propozycje, do których młodzież będzie musiała się dostosować.

Uczniowie się ucieszą, nauczyciele już mniej

Przyczyną tej edukacyjnej rewolucji są zmiany w maturach. Już od 2015 roku na egzaminie dojrzałości trzeba będzie wybrać co najmniej dwa dodatkowe przedmioty, które będą później brane pod uwagę przy rekrutacji na studia. Szkoła ponadgimnazjalna musi tak przygotować swoich uczniów, by wybrane przedmioty mogli zdawać na poziomie rozszerzonym.

I choć uczniom taka zmiana w systemie nauczania może się wydawać najlepszym możliwym rozwiązaniem, to nauczyciele z pewnością będą nimi mniej zachwyceni. Mniejsza liczba zajęć oznacza bowiem mniejszą ilość potrzebnych etatów. W związku z tym w wielu szkołach należy spodziewać się zwolnień.

mnd

W zasadzie do wypasania krów wiedza jest zbędna

A ja tam uważam, że MEN powinien posunąć się dalej w krojeniu programu i zwalnianiu naszych "przeciążonych" dzieci od obowiązków uczenia się. Po co mają się męczyć te dodatkowe lata i zdobywać zbędną wiedzę. W obliczu ww. przemian 16-latki powinny iść prosto na studia a MEN powinien przestać oszukiwać ludzi, że szkoła czegokolwiek uczy.

Ci co dzisiaj zasilają szeregi studentów to ćwierćinteligenci i półanalfabeci.

Część z nich dlatego, że uczą ich coraz bardziej nędzni nauczyciele, a część z powodu własnej indolencji umysłowej.

Kiedy pomyślę, jacy nauczyciele ukończą studia po tych reformach to ... Słów brak...

Po lekcji ortografii, czyli: Mamo, co znaczy gzić się?

2011-09-24T10:48:00.002+02:00

Źródło

Karolina Stasiak

22.09.2011

W jednej z radomskich szkół podstawowych czwartoklasiści ortografii mieli uczyć się na słowach "gżę się" i "kurewstwo". Rodzice są zdenerwowani, nauczyciel tłumaczy, że takie słowa znalazły się w pomocy dydaktycznej.

W redakcyjnej skrzynce e-mailowej znaleźliśmy w niedzielę wieczorem list: „W Publicznej Szkole Podstawowej nr 6 im. Orła Białego nauczycielka języka polskiego jako przykłady reguł ortograficznych podaje »gzić się” i »kurewstwo «. Nasza córka, uczennica klasy IV, wraz z innymi dziećmi otrzymała do nauczenia się na pamięć tabelkę z zasadami ortograficznymi i tam właśnie były te kwiatki... Córka wróciła do domu, uczyła się tych zasad i zadała nam kłopotliwe pytanie: »Mamo, co znaczy gzić się? «. Kazaliśmy jej spytać nauczycielki”.

Z listu wynika, że o sprawie rodzice poinformowali w ubiegłym tygodniu dyrektora szkoły, ale zarówno on, jak i nauczycielka mieli stwierdzić, że nie widzą problemu. "Żeby państwo wiedzieli, jak dzieci mówią... - stwierdził dyrektor. I na tym sprawę zamknięto bez jakiejkolwiek próby wyjaśnienia czy naprawienia" - czytamy w e-mailu.

Skontaktowaliśmy się z autorem listu. - Nie wiem, jakie zdanie mają o tej sprawie wszyscy rodzice, ale na pewno kilkoro z nich, z którymi mam kontakt, sprzeciwia się podawaniu na lekcjach takich przykładów. Może to było niedopatrzenie, może brak wyczucia. Nie chcę oskarżać tej nauczycielki, ale te przykłady były niestosowne - powiedział nam.

W poniedziałkowe przedpołudnie zadzwoniliśmy do Edyty Karczemnej, dyrektorki PSP nr 6.

- Tak, słyszałam o tej sprawie, jest ona bardzo świeża. Jest w tej chwili u mnie ta nauczycielka i będziemy na ten temat rozmawiać. Proszę zadzwonić o godz. 13.30 - usłyszeliśmy.

Ale o umówionej godzinie dyrektorki już w pracy nie było.

O budzących kontrowersje przykładach ortograficznych porozmawiała zaś z nami sama polonistka.

- Już dwa tygodnie temu rozdałam dzieciom skserowane przykłady z książki "Język Polski. Encyklopedia w tabelach". Znajdują się tam reguły ortograficzne, przykłady oraz wyjątki. Pech chciał, że jako wyjątek razem ze słowem gżegżółka znalazło się słowo "gżę się" i "gżenie się" oraz "kurewstwo" - tłumaczy polonistka. - Posłużyłam się pomocą dydaktyczną i w niej znalazły się powyższe słowa jako przykłady - dodaje.

Nauczycielka uważa, że tak jak pokazuje się dzieciom, że istnieje dobro i zło, tak nie można przed nimi ukrywać, że istnieją np. słowa wulgarne, nacechowane pejoratywnie. Dlaczego? - Bo mogą je przeczytać w gazecie, na murach czy usłyszeć na przystanku lub w telewizji. Znajdują się też w słownikach języka polskiego. Należy jedynie uczyć młodych ludzi świadomego wyboru oraz tego, że nie wolno z nich korzystać - podkreśla.

Czy słowa grubiańskie lub wulgarne powinny się pojawiać na lekcjach? Czy są one elementami języka i nie można ukrywać przed uczniami ich istnienia? Zapytaliśmy o to m.in. Ewę Zawadzką, dyrektorkę Kolegium Nauczycielskiego w Radomiu.

- Każda innowacja w nauczaniu jest dobra. Ale każda innowacja powinna mieć też swoje granice. Jeśli doszło do takiej sytuacji, to nastąpiło przekroczenie granic dobrego smaku. Na pewno nie użyłabym takiego słowa na lekcji - mówi dyrektorka. Dodaje także, że nie zna całej sytuacji bezpośrednio ze źródła oraz stanowiska nauczycielki, ale trudno jej uwierzyć, aby sama z siebie, świadomie użyła tych słów na zajęciach z dziećmi.

- Być może któryś z uczniów użył ich na lekcji, a nauczycielka w ten sposób na tę sytuację zareagowała - mówi Zawadzka. - Na ortografię stosuje się obecnie bardzo różne sposoby, bo w dobie komputerów dzieci piszą coraz gorzej. Szkoła jest jednak placówką publiczną i nie wolno w niej propagować słów niecenzuralnych - dodaje.

Sprawę skomentował też dla nas Adrian Szary, polonista ZSO nr 6 im. Jana Kochanowskiego w Radomiu, poeta, instruktor warsztatów literackich w Stowarzyszeniu Centrum Młodzieży "Arka".

- Trudno mi uwierzyć, że nauczyciel języka polskiego mógł użyć, w trakcie zajęć, wulgarnego słowa dla objaśnienia zasad ortografii. Można je przecież tłumaczyć na wielu neutralnych przykładach. Na pewno jest to jakieś nieporozumienie - uważa Szary. - Nie zapominajmy, że edukacja polonistyczna to także elementy kultury słowa, zagadnienia związane z etyką i estetyką języka, jak również swoista aksjologia, czyli wartościowanie, mające na celu wskazywanie uczniom właściwych zachowań językowych i piętnowanie tych nieodpowiednich - dodaje.

Znalezione w słowniku:

* gzić się grub. " I przez cały czas małżeństwa gziła się z tym szwagrem..."

* kurewstwo wulg. tylko w lp. - "Z takich ona jest, co to na kurewstwo do Warszawy jeżdżą na własnym tyłku zarabiać."

* kurewstwo wulg. - "Jak ty wyglądasz? Pobił cię ktoś? - Nie, zaczepiłam w parku o jakieś kurewstwo i poleciałam na pysk."

"Słownik polszczyzny potocznej" Janusza Anusiewicza i Jacka Skawińskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN SA 1998 r.

karolina.stasiak@radom.agora.pl

	Bp Kusz: nie ma nic gorszego niż głupi nauczyciel
„Nie ma nic gorszego niż głupi nauczyciel” - uważa bp. Gerard Kusza. Wiceprzewodniczący Komisji Wychowania Katolickiego KEP podczas noworocznego spotkania życzył nauczycielom i wychowawcom, aby „posiedli dar mądrości i dar radości”. W spotkaniu uczestniczyli członkowie Katolickiego Stowarzyszenia Nauczycieli oraz Diecezjalnego Duszpasterstwa Nauczycieli i Wychowawców.
- Mam na myśli mądrość taką, żeby nauczyciel, czy katecheta nie był jak nietoperz i nie czepiał się głupot, żeby patrzył szerzej i widział ucznia w kontekście jego realiów życia - to jest dar mądrości – wyjaśniał bp Kusz. Jego zdaniem, nauczyciel musi zarażać optymizmem. - Jak to zrobić? Podpowiada nam to Ewangelia. Mądrość i radość to dary, które trzeba sobie wyprosić – przekonywał biskup pomocniczy diecezji gliwickiej. Noworoczne spotkanie Katolickiego Stowarzyszenia Nauczycieli oraz Diecezjalnego Duszpasterstwa Nauczycieli i Wychowawców odbyło się 3 stycznia w Centrum Edukacyjnym im. Jana Pawła II w Gliwicach. Pedagodzy śpiewali razem kolędy i składali sobie życzenia na nowy rok. - Chciałabym, żeby wśród nas pojawiały się młode osoby, pełne entuzjazmu - mówiła Joanna Bartoszek, prezes Katolickiego Stowarzyszenia Nauczycieli. - Stowarzyszenie ma już 20 lat i czekamy na powiew świeżości – dodała. Katolickie Stowarzyszenie Nauczycieli w diecezji gliwickiej prowadzi świetlice dla dzieci, organizuje także dla nich różnego rodzaju wyjazdy.
rs (KAI) / Gliwice

Polscy nauczyciele pracują najmniej ???

2011-09-24T10:43:00.001+02:00

Z najnowszego raportu OECD "Education at a Glance 2011" wynika, że nauczyciele w Polsce spędzają rocznie w szkole 489 godzin. Średnia dla karjów UE to 779 godzin. Czy rzeczywiście polscy pedagodzy tak mało pracują?

Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) zrzesza 34 najlepiej rozwinięte państwa świata. Z jej najnowszego badania na temat edukacji wynika, że polscy nauczyciele dziennie są w pracy dwie godziny i 42 minuty, czyli trzy i pół godziny lekcyjne, przy czym w całej UE jest to ok. pięć godzin dziennie.

Najwięcej pracują Amerykanie i nauczyciele z Chile, którzy spędzają w szkole ponad 1 tys. godzin rocznie, zarówno w ramach regularnych lekcji jak i zajęć pozalekcyjnych. W porównaniu z polskimi nauczycielami, nawet w bankrutującej Grecji pedagodzy pracują o 20 proc. dłużej - donosi "Gazeta Prawna".
Przyczyn takiej sytuacji upatruje się w szeroko rozbudowanych przywilejach, jakie gwarantuje Karta Nauczyciela. Od czasów PRL żaden rząd nie był w stanie jej zreformować czy nawet zlikwidować. I tak w karcie mamy zapisy mówiące np. o tym, że na lekcjach nauczyciel musi spędzić 18 godzin tygodniowo. Oznacza to, że pozostałe 22 godziny brakujące do typowego 40-godzinnego tygodnia pracy przeznacza na inne zajęcia opiekuńcze, wychowawcze, przygotowywanie się do zajęć czy samodoskonalenie, a każda ponadwymiarowa godzina zajęć dydaktycznych powyżej obowiązkowego wymiaru jest dodatkowo płatna.
Dokument gwarantuje także m.in. wypłatę trzynastej pensji, dodatek za wysługę lat, dodatek motywacyjny oraz płatne ferie letnie i zimowe. Nauczycieli jest więc coraz więcej, narzekają na zarobki, a niskie zarobki to wynik konieczności podziału budżetowych pieniędzy na większą ilość osób. Oprócz tego nauczyciele z dłuższym stażem blokują miejsca pracy młodym, którzy byliby gotowi pracować dłużej.

ZNP krytykuje opublikowany przez OECD raport. Członkowie związku twierdzą, że organizacja mogła w swoich statystykach uwzględnić również tych nauczycieli, którzy nie pracują bezpośrednio z dziećmi.

Ciekawe...

Warto przeczytać:

Dyrektor z zarzutami nadal rządzi szkołą

2011-09-02T10:44:00.007+02:00

01.09.2011 /TVN24

Dyrektor z zarzutami nadal rządzi szkołą

PROSTO Z POLSKI

Dyrektor szkoły w Olszynie (woj. dolnośląskie) nadal piastuje swoje stanowisko, mimo iż ma prokuratorskie zarzuty za jazdę po pijanemu i ucieczkę przed policją. Sam nie widzi w tym nic złego. Zawiesić go w wykonywaniu obowiązków nie chce też burmistrz miasta. Rodzice uczniów są oburzeni.

Dwa miesiące temu dyrektor gimnazjum z Olszyny, Andrzej S., został zatrzymany przez policję, gdy prowadził samochód pod wpływem alkoholu. Wcześniej, przez 8 km uciekał przed funkcjonariuszami. Wydychanym powietrzu miał 1,6 promila alkoholu. Usłyszał prokuratorskie zarzuty za jazdę po pijanemu. Mimo to, nadal kieruje szkołą.
Ja nie będę się zawieszał, ani nie będę popełniał samobójstwa. Jeszcze w tym kraju jest tak, że jest pewne domniemanie niewinności - mówi dyrektor.

Burmistrz nie chce ingerować

Burmistrz Olszyny Leszek Leśkow sprawę ingerować nie chce. Dwa miesiące temu obiecywał jednak, że jeśli otrzyma pismo od prokuratury o ściganiu Andrzeja S., zajmie się nią natychmiast.
- W dniu 16 sierpnia bieżącego roku, tutejsza prokuratura skierowała przeciwko Andrzejowi S. akt oskarżenia do Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim. O skierowaniu aktu oskarżenia został powiadomiony tego samego dnia burmistrz Olszyny - informuje prokurator Wojciech Moneta z Prokuratury Rejonowej w Lwówku Śląskim.
Burmistrz twierdzi jednak co innego. - Jeszcze żaden dokument nie wpłynął.

I dodaje: - Dyrektor nie ma obowiązku być zawieszony, a ja nie mam podstaw, żeby zawiesić pana dyrektora w obowiązkach funkcjonowania na tym stanowisku.

Nie pierwszy taki wybryk?

Całą sytuacją zbulwersowani są rodzice uczniów gimnazjum. - Dopóki te zarzuty są i sprawa nie jest wyjaśniona, on nie powinien być wychowawcą młodzieży, ponieważ nie ma autorytetu - mówi matka jednego z uczniów.

Inny rodzic dodaje: - Uczniowie, jak również mój syn, nie raz sygnalizowali to, że czuć było alkohol od pana dyrektora w szkole.

W rozmowie telefonicznej z reporterem TVN24 potwierdzają to też pracownicy szkoły. W obawie o swoją pracę nie chcą, by te nagrania były upublicznione.

nsz//kdj

A kogóż to przypomina nam w swej opieszałości i kumoterstwie pan burmistrz?

A gdzie jest dolnośląskie KO?

No no...
Krótko mówiąc nowy rok szkolny ZAINAUGUROWANO PO STAREMU.

Back to schooooool !!! Yeahhhhh... "Od nowa Polska Ludowa."

2011-09-02T10:31:00.003+02:00

Jak na oczach dzieci dorośli bili się o stołki

PROBLEMY WE WROCŁAWSKIEJ SZKOLE

TVN24

"To bezprawie" - powtarzał doradca byłej dyrektor jednej z wrocławskich szkół podstawowych siłą wyprowadzany z budynku. Po drugiej stronie barykady rodzice i inne osoby domagające się wyrzucenia ze szkoły jej starych władz. - Niech żyje policja, niech żyje prawo - pokrzykiwał tłum na widok przykutego przez ochroniarzy do barierki doradcy. I tylko dzieci, patrzące na wszystko z niedowierzaniem, cierpliwie czekały jak dorosli przestaną się kłócić a one będą mogły rozpocząć rok szkolny.

Nie tak miał wyglądać pierwszy dzień nauki w nowym roku uczniów szkoły podstawowej przy ulicy Pedagogicznej we Wrocławiu. Zamiast na akademii, dzieci przez cały ranek stały przed budynkiem i czekały jak ochrona siłą usunie z niego byłą już panią dyrektor i jej doradcę. W końcu kobieta zgodziła się wyjść sama. Jej pomocnik nie i dlatego konieczna była interwencja ochrony. Na miejscu była też policja.

Spór między dorosłymi tym razem nie dotyczył dzieci, ale prawa do posad. W szkole powstały dwa zarządy z tym samym prezesem. Stary zarząd nie akceptuje jednak nowego i na odwrót.

O co chodzi?

Dla Wojciecha Rączyńskiego, szefa Stowarzyszenia Mieszkańców Rodzina, które jest właścicielem szkoły, sprawa jest jasna. Dyrektor, która w czwartek okupowała swój były gabinet, została odwołana ze stanowiska zgodnie z prawem 21 czerwca br. Nowy dyrektor dyscyplinarnie zwolnił ją natomiast z pracy za "defraudacje finansowe" i inne nieprawidłowości. Była pani dyrektor miała jego zdaniem m.in. przez półtora roku nie płacić składek do ZUS dla pracowników. Zaległości sięgają niemal 130 tys. zł. Sprawa była zgłaszana do instytucji zajmujących się szkolnictwem, oraz do prokuratury. To jednak tylko wersja jednej ze stron. Jest jednak i inna - strony drugiej.

Była dyrektor tłumaczy, że sprawa nie jest taka prosta i odpiera zarzuty o defraudację pieniędzy. Na pytanie, kto jej zdaniem jest aktualnym dyrektorem szkoły twierdzi, że ona. Jak przekonuje, taką informację otrzymała z Wydziału Oświaty miasta. Za całe zamieszanie wini dyrektora stowarzyszenia. Po jej stronie na razie stoi także sąd, który orzekł niedawno, że to stary zarząd szkoły jest tym właściwym.

I dlatego doradca starej pani dyrektor twierdzi, że z placówki wyprowadzono go "bezprawnie". - Problemy rozwiązuje się na sali sądowej, a nie w telewizji - denerwuje się. Kłopot w tym, że orzeczenie sądu jest nieprawomocne a sprawa nadal w toku.

Miasto "średnio" zainteresowane

Całej sytuacji z boku przyglądają się władze Wrocławia, które otwarcie przyznają, że sprawy dorosłych w tej placówce "średnio ją interesują". - Interesuje nas tylko los tych dzieci. Dziś prawdopodobieństwo, że ta szkoła przetrwa w starym kształcie jest prawie żadne - mówi otwarcie przedstawiciel zarządu miasta.

Od jutra dzieci mają zacząć normalne lekcje.

A BO TO NALEŻAŁO ZROBIĆ WŁAŚNIE TAK (Poradnik skutecznego przywarcia do stołka) :

KOMUNO WRÓĆ !!!!!

2011-07-26T14:57:00.002+02:00

Nie wierzę, że to napisałam ;-PPPP

Generalnie domagam się powrotu komuny w wąskim zakresie. W zakresie szkolnictwa li tylko !

Dlaczego?

Zamieszczam poniżej artykuł , w którym jest mowa o "nowych egzaminach maturalnych" znanych nam skądinąd z czasów komuny i lat przed chorą reformą szkolnictwa prowadzącą w szybkim tempie do wtórnego analfabetyzmu naszego społeczeństwa zauważalnego już praktycznie na każdym kroku w życiu codziennym, nie tylko przy okazji klęski tegorocznych maturzystów...

Matura zmieniana po raz kolejny

PAP | 2011-07-22 (11:59)

Spontaniczna odpowiedź na wylosowane pytanie zamiast gotowej prezentacji - tak może wyglądać ustna matura z języka polskiego - informuje "Rzeczpospolita".

- Trwają dyskusje nad ostateczną formą egzaminu - mówi Lucyna Grabowska, kierownik wydziału matur Centralnej Komisji Egzaminacyjnej. - Skłaniamy się do tego, by uczeń losował pytanie.
CKE testowała nowy pomysł na ok. 500 maturzystach w ramach unijnego projektu przygotowywania nowych egzaminów. Teraz opracowywane są wyniki badania, które posłużą do zaproponowania MEN zmian w maturach.

- Propozycje CKE będą analizowane i mogą zostać przyjęte jako element zmian egzaminu maturalnego, którego nową formułę MEN szykuje na 2015 rok - zapowiada rzecznik MEN Grzegorz Żurawski. Zastrzega, że decyzje zapadną nie wcześniej niż w połowie 2012 roku.

CKE już w maju zapowiedziała odejście od obecnej formy egzaminu - prezentacji, którą uczeń sam przygotowuje w domu, a potem wygłasza przed komisją.

Katarzyna Walentynowicz, polonistka z LO im. Ruy Barbosy w Warszawie, uważa, że jakakolwiek zmiana tego, co jest teraz, byłaby ogromnym sukcesem.
- Uczniowie często kupują za ok. 30 zł gotowe prezentacje, uczą się ich na pamięć, a potem na egzaminie mówią o rzeczach, o których nie mają pojęcia – argumentuje nauczycielka. - Losowanie pytań zmotywowałoby uczniów do przygotowywania się przez trzy lata.

rda/(PAP)

Jak oświata publiczna upośledza nasze dzieci i dlaczego?

2011-07-15T22:36:00.008+02:00

Doskonały materiał amerykańskiego eksperta.

Czyż nie jest zbliżony w swoich opiniach do naszych ostatnich odkryć dotyczących polskiego szkolnictwa???

Jak oświata publiczna upośledza nasze dzieci i dlaczego? - tekst najsurowszego krytyka amerykańskiego systemu oświaty J.T. Gatto

Przez trzydzieści lat nauczałem w kilku spośród najgorszych oraz kilku spomiędzy najlepszych szkół Manhattanu i stałem się przez ten czas ekspertem ... w zakresie nudy. Nuda była wszędzie w moim świecie, a gdybyście zapytali dzieci, jak sam to często czyniłem, dlaczego czują się takie znudzone, zawsze udzielą tych samych odpowiedzi: Powiedzą, że ta praca jest głupia, że nie ma żadnego sensu, że już od dawna to wszystko wiedzą. Powiedzą, że chciałyby robić coś rzeczywistego, a nie siedzieć w ławkach. Powiedzą, że nauczyciele nie wydają się wiedzieć zbyt wiele o swoich przedmiotach, a już zdecydowanie nie są zainteresowani poszerzaniem swojej wiedzy. I będą mieć rację: ich nauczyciele są w każdym calu tak bardzo znudzeni, jak one same.

Nuda jest powszechną kondycją nauczycieli szkolnych i każdy, kto spędził jakiś czas w pokoju nauczycielskim, może potwierdzić, że taki olbrzymi brak energii, takie wyrzekanie na uczniów, takie bezduszne postawy można tam znaleźć. Gdyby pytać nauczycieli, dlaczego odczuwają nudę, jak można się spodziewać, będą obwiniać dzieci. Kto nie poczułby się znudzony nauczając uczniów, którzy są aroganccy i interesują się wyłącznie ocenami? Jeśli w ogóle czymkolwiek. Oczywiście, nauczyciele sami są produktem tych samych programów dwunastoletniej obowiązkowej szkoły, które tak do głębi nudzą ich uczniów, a jako personel szkolny są uwięzieni wewnątrz struktur nawet bardziej sztywnych, niż te narzucone dzieciom. Kto zatem jest temu wszystkiemu winien?

My wszyscy! Tę prawdę uświadomił mi mój dziadek. Pewnego popołudnia, gdy miałem siedem lat, poskarżyłem mu się na nudę, a on trzepnął mnie mocno po głowie. Powiedział mi, żebym nigdy w jego obecności nie używał więcej tego określenia, ponieważ jeśli się nudzę, to jest to moja wina, a nie czyjakolwiek inna. Obowiązek zabawiania mnie i kształcenia dotyczy wyłącznie mnie samego, a ludzie, którzy tego nie rozumieją, są dziecinni i winno się ich w miarę możliwości unikać. Na pewno zaś nie wolno im ufać. Epizod ten wyleczył mnie z nudy raz na zawsze, a tu czy tam, przez te wszystkie lata, udało mi się przekazać tę lekcję niektórym moim uczniom. Przez większość czasu jednak, uważałem za bezskuteczne kwestionowanie oficjalnego przekonania, że nuda i dziecinność są naturalnymi stanami rzeczy w klasie szkolnej. Sam często musiałem ignorować szkolne obyczaje, a nawet naginać prawo, by pomagać dzieciom wyrwać się z tego potrzasku.

Imperium, oczywiście, kontratakowało; zdziecinniali dorośli stale utożsamiają opozycję z nielojalnością. Kiedyś wróciłem z chorobowego zwolnienia by odkryć, że wszystkie moje świadectwa lekarskie zostały celowo zniszczone, że wygasło zatrudnienie i że nawet nie dysponuję nauczycielskim dyplomem. Po dziewięciu miesiącach olbrzymiego wysiłku zdołałem odtworzyć swój dyplom, kiedy sekretarka szkoły zeznała, że była świadkiem rozwijania się spisku przeciwko mnie. W międzyczasie moja rodzina cierpiała tak bardzo, że nie chcę nawet o tym wspominać. Do czasu zanim ostatecznie wycofałem się z pracy w szkole, co miało miejsce w 1991 r., znalazłem więcej powodów niż trzeba, by myśleć o naszych szkołach - z ich długoterminowym, realizowanym w więziennej w stylu architekturze, przymusowym uwięzieniem zarówno uczniów jak i nauczycieli - jako o wirtualnych fabrykach „dziecinności". W dodatku, mówiąc szczerze, nie byłem w stanie dostrzec, dlaczego muszą wyglądać w taki sposób. Moje własne doświadczenie ujawniło mi to, co wielu nauczycieli musi sobie również uświadamiać na swej drodze, choć zachowują to dla siebie z obawy przed odwetem: gdybyśmy tylko chcieli, z łatwością i tanim kosztem moglibyśmy wyrzucić „za burtę" stare, tępe struktury oraz pomóc dzieciom zyskiwać edukację, aniżeli tylko „pobierać" szkolne kształcenie. Moglibyśmy stymulować najlepsze cechy młodości - ciekawość, ducha przygody, prężność, zdolność do zdumiewających wglądów - po prostu dzięki większej elastyczności co do czasu, tekstów i testów, dzięki przedstawianiu dzieci naprawdę kompetentnym dorosłym oraz poprzez udzielanie każdemu uczniowi i uczennicy takiej autonomii, jakiej potrzebuje, by odtąd brać na siebie każde ryzyko życiowe.

Lecz my tego nie robimy. A im częściej zapytywałem, dlaczego nie, i upierałem się przy myśleniu o „problemie" szkoły jak to czyniłby inżynier, tym częściej chybiałem celu jakim jest pytanie: A co, jeśli nie zachodzi żaden problem „z" naszymi szkołami? Co, jeśli są one takie, jakie są, tak kosztownie nieadekwatne w obliczu zdrowego rozsądku i wielowiekowych do-świadczeń co do tego, jak dzieci się uczą, nie dlatego, że robią coś nie tak jak trzeba, lecz dlatego właśnie, że czynią to co należy? Czy to możliwe, że George W. Bush przypadkiem wyraził prawdę, kiedy powiedział, że nie wolno nam „zaniedbać żadnego dziecka" („No child left behind" to motto dzisiejszej amerykańskiej polityki oświatowej - przp. tł.)? Czy może być prawdą, że nasze szkoły są zaprojektowane tak, by dawać pewność, że żadne z dzieci nigdy naprawdę nie wydorośleje?!

Czy naprawdę potrzebujemy szkoły? Nie mam na myśli edukacji, ale właśnie obowiązkową szkołę: sześć lekcji dziennie, przez pięć dni w tygodniu, przez dziewięć miesięcy w roku, w ciągu dwunastu lat. Czy ta martwa rutyna rzeczywiście jest konieczna? A jeśli tak, to w jakim celu? Nie chowajmy się jednak za nauką czytania, pisania i liczenia jako uzasadnieniem, ponieważ dwa miliony szczęśliwych dzieci, które uczą się wyłącznie w domu [Autor mówi o formie edukacji jaką jest w USA „homeschooling" - „edukacja domowa" - przyp. tł.], w oczywisty sposób obracają ten argument wniwecz. Nawet gdyby tego nie czyniły, to znacząca liczba dobrze znanych Amerykanów nigdy nie przeszła przez tę dwunastoletnią wyżymaczkę, przez którą nasze dzieci obecnie przechodzą, i „wyszła na ludzi". George Washington, Benjamin Franklin, Thomas Jefferson, Abraham Lincoln? Ktoś ich nauczał, bez wątpienia, lecz nie byli oni produktem szkolnego systemu i ani jeden spośród nich nie został absolwentem szkoły średniej. Przez większość amerykańskiej historii dzieci zasadniczo nie chodziły do szkoły średniej i ci „niedokształceńcy" wyrastali na admirałów, takich jak Farragut; wynalazców, jak Edison; ojców przemysłu, jak Carnegie i Rockefeller; pisarzy, jak Mellville, Twain czy Conrad; a nawet na uniwersyteckich profesorów, jak Margaret Mead. Tak naprawdę, prawie do naszej współczesności w ogóle nie uważało się ludzi, którzy osiągnęli trzynasty rok życia, za dzieci. Wobec Ariel Dunant, która współtworzyła wraz ze swym mężem olbrzymią i bardzo dobrą, wielotomową historię świata, i która wyszła szczęśliwie za mąż w wieku lat piętnastu, czy ktoś mógłby racjonalnie utrzymywać, że była ona osobą niewykształconą? Nieprzeszkoloną, możliwe, lecz nie niewykształconą.

Nauczono nas w tym kraju ( a raczej „wyszkolono" w myśleniu), że „sukces" jest synonimem, lub co najmniej jest zależny od „nauki w szkole", choć historycznie rzecz biorąc, nie jest to prawda ani w intelektualnym, ani w ekonomicznym sensie. A tymczasem wielu ludzi na całym świecie uczy się dziś samodzielnie, bez uciekania się do systemu obowiązkowych szkół średnich, które nazbyt często przypominają więzienia. Dlaczego zatem mylą Amerykanie edukację z tym właśnie systemem? Co w rzeczywistości jest celem naszych szkół publicznych?

Masowe obowiązkowe kształcenie szkolne w USA okrzepło tak naprawdę między 1905 a 1915 rokiem, choć już znacznie wcześniej zostało opracowane, a nacisk na nie trwał przez większą część dziewiętnastego wieku. Powody jaki podawano dla tego olbrzymiego wstrząsu dla życia rodzin i tradycji kulturalnych były, z grubsza mówiąc, trojakie: 1) Wykształcenie dobrych ludzi. 2) Wykształcenie dobrych obywateli. 3) Rozwinięcie talentów danej jednostki. Cele te są i dziś regularnie odmieniane przez wszystkie przypadki, a większość z nas przyjmuje je w takiej czy innej formie jako słuszną definicję misji edukacji publicznej, niezależnie od faktu, jak daleka jest obecna szkoła od ich osiągania. I tu srodze się mylimy. Nasz błąd powiększa fakt, że dysponujemy w literaturze narodowej wieloma zdumiewająco spójnymi określeniami prawdziwego celu przymusowej szkoły. Mamy na przykład, wielkiego H.L. Menckena, który w piśmie „The American Mercury" z kwietnia 1924 r. napisał, że celem publicznej oświaty nie jest „napełnianie młodych osobników naszego gatunku wiedzą i budzenie ich inteligencji. ... Nic nie jest dalsze od tej „prawdy". Prawdziwym celem ... jest po pro-stu zredukowanie tak wielu jednostek jak to tylko możliwe do tego samego bezpiecznego poziomu, hodowanie i tresowanie znormalizowanych obywateli, dla zlikwidowania różnicy zdań i oryginalności. Oto jej cel w USA ... i wszędzie indziej."

Z powodu sławy Menckena jako satyryka, moglibyśmy się skusić na zignorowanie tego fragmentu jako wykwitu hiperbolicznego sarkazmu. Jego artykuł wszakże, stanowi śledztwo w poszukiwaniu wzorca dla naszego systemu edukacyjnego w zapomnianych już czasach, które jednak nie dają o sobie zapomnieć, militarnego państwa Prus. I mimo, iż był on z pewnością świadom tej ironii, że choć byliśmy wówczas w stanie wojny z Niemcami, jednocześnie podzielaliśmy pruską myśl i kulturę, to w tym miejscu był całkowicie poważny. Nasz system edukacyjny jest naprawdę pruski w swoich korzeniach i jest to rzeczywisty powód do troski.

Szczególny fakt pruskiego pochodzenia naszego szkolnictwa ujawnia się ciągle na nowo, gdy dowiadujemy się, gdzie go poszukiwać. William James wielokrotnie czynił do niego aluzje na przełomie XIX i XX wieku. Orestes Brownson, bohater książki Christophera Lascha z 1991 r. pt. "The True and Only Heaven", publicznie ujawniał „prusjanizację" amerykańskich szkół już w latach czterdziestych XIX wieku. „Siódmy Doroczny Raport" Horace Manna z 1843 r. przedstawiony Radzie d.s. Edukacji Stanu Massachusetts jest w swojej istocie peanem na cześć kraju Fryderyka Wielkiego i wezwaniem do sprowadzenia stamtąd tamtejszego szkolnictwa. To, że pruska kultura szeroko ujawnia się w Ameryce nie jest żadnym zaskoczeniem, gdy weźmie się pod uwagę nasze wczesne związki z tym utopijnym państwem. Pewien Prusak służył jako adiutant Washingtona w trakcie wojny o niepodległość, a tak wiele niemiecko-języcznych osób osiedliło się u nas przed 1795 rokiem, że Kongres rozważał nawet publikację praw federalnych w języku niemieckim. Ale co najbardziej szokujące to fakt, że z taką gorliwością przyjęliśmy jeden z najgorszych aspektów pruskiej kultury: system oświaty, z premedytacją zaprojektowany by produkować mierne umysły, paraliżować życie wewnętrzne jednostki, pozbawiać uczniów wartościowych umiejętności samosterowania i by zapewniać, że obywatele będą potulni i wewnętrznie rozbici, w zamiarze uczynienia całości populacji „sterowalną".

To dzięki Jamesowi Bryant Conantowi - prezesowi Harvardu przez dwadzieścia lat, specjaliście z zakresu gazów bojowych podczas II wojny światowej, wykonawcy projektu bomby atomowej, Wysokiemu Komisarzowi amerykańskiej strefy okupacyjnej powojennych Niemiec i zdecydowanie jednej z najbardziej wpływowych postaci XX wieku - po raz pierwszy przejrzałem na oczy, co do prawdziwych celów amerykańskiego szkolnictwa. Bez Conanta najprawdopodobniej nie dysponowalibyśmy tak wystandaryzowanymi (co do ich stylu i stop-nia) testami szkolnymi, z jakich korzystamy dzisiaj, ani nie bylibyśmy uszczęśliwieni gargantuicznymi szkołami średnimi, które magazynują jednocześnie od 2 do 4 tysięcy uczniów, jak np. osławiona Columbine High School w Littleton, Colorado [znana z masakry dokonanej przez dwóch uczniów - przyp. tł.]. Krótko po tym, jak wycofałem się z nauczania w szkole, odkryłem książkowy esej Conanta z 1959 r. pt. „The Child the Parent and the State" i byłem bardziej niż tylko zaintrygowany, zauważając jak mimochodem napomyka, iż współczesne szkoły, do których uczęszczamy, są rezultatem „rewolucji" wdrożonej „inżynieryjnie" między 1905 a 1930 rokiem. „Rewolucja"?! A choć on sam uchylił się od rozwinięcia tego zagadnie-nia, to zaintrygowanych a niedoinformowanych odesłał wprost do książki Alexandra Inglisa z 1918 r. pt. „Principles of Secondary Education", w której „można oglądać ową „rewolucję" z perspektywy jednego z „rewolucjonistów" ".

Inglis, od którego nazwiska nazwano wykłady z pedagogiki na Harvardzie, czyni doskonale jasnym fakt, że obowiązkowe szkolnictwo („przymus szkolny") na tym kontynencie zaplanowano jako dokładną kopię oświaty pruskiej z 1820 r.: jako „piątą kolumnę" dla rozwijającego się ruchu demokratycznego, stwarzającego zagrożenie udzieleniem głosu przy okrągłym stole chłopom i robotnikom . Współczesna, uprzemysłowiona, przymusowa oświata miała służyć rodzajem chirurgicznego rozcięcia potencjalnego zjednoczenia wspomnianych klas niższych. Podziel dzieci według przedmiotów szkolnych, wieku, przez ciągłe rankingi w testach oraz za pomocą wielu innych subtelnych środków, a będzie nieprawdopodobnym, aby ciemne masy ludzkie, tak poróżnione w dzieciństwie, mogły kiedykolwiek zreintegrować się w niebezpieczną całość. Inglis rozdziela cel nowoczesnej oświaty - obecny jej cel - na sześć podstawowych funkcji, z których każda z osobna jest w stanie zjeżyć włos na głowie osobie naiwnie ufającej w trzy tradycyjne cele wskazane wcześniej:

1) Funkcja dostosowawcza (adjustive) albo adaptacyjna (adaptive). Szkoły mają wbudowywać trwałe nawyki reakcji na autorytet. To, oczywiście, całkowicie wyklucza krytyczny sąd. To także w znacznym stopniu eliminuje ideę, że winno się nauczać użytecznego lub interesującego materiału, ponieważ nie zdołasz sprawdzić warunkowego odruchu posłuszeństwa, dopóki nie dowiesz się, czy jesteś w stanie sprawić, by dzieci uczyły się i wykonywały głupie i nudne rzeczy.

2) Funkcja integrująca (integrating). Ta może być równie dobrze nazwana „funkcją konformizacji", ponieważ jej intencją jest upodobnienie dzieci do siebie tak dalece, jak to tylko możliwe. Ludzie, którzy się podporządkowują normie są przewidywalni, a to jest wielce użyteczne dla tych, którzy chcą okiełznać i manipulować liczną siłą roboczą.

3) Funkcja diagnostyczno-dyrektywna (diagnostic and directive). Szkoła ma za zadanie określić odpowiednią dla każdego ucznia rolę społeczną. Szkoła została pomyślana jako sposób określania właściwej dla każdego ucznia roli społecznej. Dokonuje się tego poprzez liczbowe i słowne odnotowywanie danych w systematycznie prowadzonej dokumentacji. Jak w twojej osobistej dokumentacji. Bo taką naprawdę posiadasz.

4) Funkcja różnicująca (differentiating). Kiedy tylko ich rola społeczna zostaje „zdiagnozowana", dzieci mają być zgodnie z nią sortowane i kształcone tak dalece, jak wskazuje na to ich „stacja docelowa" w machinie społecznej - ani kroku dalej. To tyle o konstruowaniu pułapu możliwości dzieci.

5) Funkcja selekcyjna (selective). Ta nie odnosi się w ogóle do ludzkiego prawa do dokonywania wyborów, lecz do Darwinowskiej teorii naturalnego doboru, jako stosującej się do, jak on sam to nazywał, „ras uprzywilejowanych". Mówiąc w skrócie, idea ta ma pomagać, aby sprawy działy się jak należy, poprzez świadome próby „poprawiania" wartości hodowanego stada. Szkoły są pomyślane jako narzędzia do etykietowania nieprzystosowanych - słabymi ocenami, lokowaniem w instytucjach poprawczych i innymi karami - na tyle wyraźnie, żeby ich rówieśnicy uznali ich za gorszych i efektywnie odgradzali ich od reprodukcyjnej loterii. Oto, co wszystkie te małe upokorzenia od pierwszej klasy w szkole począwszy mają zgodnie z projektem uczynić: zmyć „brud" do „ścieku".

6) Funkcja propedeutyczna (propaedeutic). System społeczny implikowany przez

wskazane zasady będzie wymagał elitarnej grupy dozorców. W tym celu, niewielka część dzieci jest po cichu nauczana jak radzić sobie z kontynuowaniem owego projektu, jak nadzorować i kontrolować populację świadomie ogłupianych i rozbrajanych ludzi, aby rząd mógł działać dalej nie niepokojony, a korporacjom nigdy nie zbrakło posłusznej siły roboczej.

To właśnie, i niestety, jest celem obowiązkowej publicznej oświaty w tym kraju. Ale choćbyście uznali Inglisa za samotnego „nawiedzonego", z nazbyt cynicznym podejściem do edukacyjnego przedsięwzięcia, to musicie wiedzieć, że wcale nie był on osamotniony w forsowaniu takich idei. Sam Conant, tworząc swoje dzieła na podstawach idei Horace Manna i innych, prowadził niestrudzenie kampanię na rzecz zaprojektowania według tego schematu amerykańskiego systemu szkolnego. Ludzie tacy jak George Peabody, który sfinansował wprowadzenie obowiązkowego szkolnictwa na całym amerykańskim Południu, z pewnością rozumieli, że pruski system jest użyteczny w tworzeniu nie tylko nieszkodliwego elektoratu i służalczej siły roboczej, lecz także wirtualnego stada bezmyślnych konsumentów. Po pewnym czasie olbrzymia ilość industrialnych gigantów, wśród nich także Andrew Carnegie i John D. Rockefeller, uświadomiła sobie kolosalne profity, które można uzyskać poprzez kultywowanie i zwykłe nadzorowanie takiego stada przy wykorzystaniu publicznej oświaty.

Proszę więc bardzo. Już wiecie. Nie potrzebujemy koncepcji Karola Marksa o wielkiej wojnie pomiędzy klasami by zauważyć, że w interesie kompleksowego sterowania, tak ekonomicznego jak i politycznego, leży ogłupianie ludzi, demoralizowanie ich, wprowadzanie między nich podziałów i odsądzanie ich od czci i wiary, jeśli się nie podporządkowują. Klasowość może determinować ten projekt, jak to wyraził Woodrow Wilson, wówczas prezes Uniwersytetu Princeton, wobec Nowojorskiego Stowarzyszenia Nauczycieli w 1909 r.: „Życzymy sobie jednej klasy osób z liberalnym wykształceniem i drugiej klasy ludzi, z konieczności o wiele większej klasy i w każdym społeczeństwie, która zrzeknie się przywilejów liberalnej edukacji i przyłączy się do wykonywania specjalnych a trudnych zadań manualnych." Jednak motywy stojące za tymi obrzydliwymi decyzjami, które przynoszą takież cele, wcale nie muszą opierać się na klasowości. Mogą one płynąć wprost ze strachu lub z pospolitego dziś przekonania, że „wydajność" jest cnotą naczelną, bardziej niż miłość, wolność, śmiech czy nadzieja. Ponad wszystko jednak płyną ze zwyczajnej chciwości.

Czekały przecież i przede wszystkim wielkie fortuny do zdobycia, w ekonomii bazującej na masowej produkcji i zorganizowanej na korzyść wielkich korporacji, a nie małych firm czy rodzinnych gospodarstw rolnych. Ale masowa produkcja wymaga masowej konsumpcji, a na początku XX wieku większość Amerykanów uważała zarówno za nienaturalne, jak i nierozsądne kupowanie przedmiotów, których się aktualnie nie potrzebuje. Obowiązkowe kształcenie w szkole okazało się darem niebios w tym względzie. Szkoła nie musiała wyćwiczać dzieci w jakimkolwiek bezpośrednim sensie w myślenie, że powinny konsumować non-stop, ponieważ zrobiła coś znacznie lepszego: zachęcała je do niemyślenia w ogóle. A to pozostawiło je bezbronnymi na pastwę następnego wielkiego wynalazku ery nowożytnej - marketingu.

Cóż, nie trzeba ukończyć studiów z marketingu, by wiedzieć, że istnieją dwie grupy ludzi, którzy zawsze dadzą się przekonać do konsumowania więcej, niż jest im to potrzebne: nałogowcy i dzieci.
Szkoła wykonała olbrzymi kawał roboty, zmieniając nasze dzieci w nałogowców, ale wykonała też spektakularne zadanie przemieniania naszych dzieci w ... dzieci. Tak jest, to nie przypadek. Teoretycy od Platona przez Rousseau do naszego profesora Inglisa wiedzieli, że jeśli dzieci mogłyby być zamknięte z innymi dziećmi, odarte z odpowiedzialności i niezależności, zachęcane do rozwijania jedynie banalizujących wszystko emocji chciwości, zawiści, zazdrości i lęku, to wyrosłyby, nigdy jednak nie zyskując prawdziwej dojrzałości. W wydaniu z 1934 r. sławnej swego czasu książki pt. „Public Education in the United States", Ellwood P. Cubberley opisał szczegółowo i wychwalał sposób, w jaki ówczesna strategia powiększania szkół poszerzyła zakres dzieciństwa od dwóch do sześciu lat, gdy przymusowe kształcenie było w tym odniesieniu ciągle dość nowe. Ten sam Cubberley - który był dziekanem Szkoły Edukacji Uniwersytetu Stanford, wydawcą książek w Houghton Mifflin, przyjacielem Conanta i korespondentem na Harvardzie - napisał takie oto słowa w swej książce pt. „Public School Administration", wydanej w 1922 r.: "Nasze szkoły są fabrykami, w których odpowiednie surowce (tj. dzieci) mają być kształtowane i modelowane. ... Obowiązkiem szkoły jest formować uczniów według przedłożonych jej specyfikacji."

Jest całkowicie oczywistym w naszym dzisiejszym społeczeństwie jakimi są owe specyfikacje. Do naszych czasów dojrzałość została wypędzona nieomal z każdego aspektu naszego życia. Łatwe prawo rozwodowe usunęło potrzebę pracy nad własnymi związkami; łatwe kredyty usunęły potrzebę fiskalnej samokontroli; łatwa rozrywka usunęła potrzebę uczenia się, jak organizować rozrywkę dla samego siebie; łatwe odpowiedzi usunęły potrzebę zadawania pytań. Staliśmy się narodem dzieci, szczęśliwych, że mogą poddać swe osądy i wolę politycznym nawoływaniom i reklamowym namowom, które oburzyłyby ludzi prawdziwie dorosłych. Kupujemy telewizory, a potem kupujemy te rzeczy, które w nich oglądamy. Kupujemy komputery, a potem rzeczy, które nam w nich oferują. Kupujemy za 150 $ tenisówki, czy ich potrzebujemy czy nie, a kiedy wylądują wkrótce potem w kącie, kupujemy następną parę. Jeździmy drogimi samochodami i wierzymy w kłamstwo, że stanowią one naszą polisę bezpieczeństwa, nawet kiedy lądujemy w nich do góry nogami. Ari Fleischer [Rzecznik Prasowy Białego Domu - przyp. tł.] mówi nam byśmy „baczyli, co mówimy", nawet kiedy pamiętamy, że mówiono nam niegdyś w szkole, iż Ameryka jest krajem ludzi wolnych. Takie słowa także zwyczajnie „kupujemy". Nasze szkolne kształcenie, zgodnie z zamiarami swoich autorów, zajęło się tą właśnie sprawą.

A teraz trochę dobrych wieści. Kiedy już raz zrozumiesz logikę skrytą za nowoczesną oświatą, jej sztuczki i pułapki będą łatwe do uniknięcia. Szkoła kształci dzieci do bycia pracownikami i konsumentami; ucz je więc na własną rękę bycia liderami i poszukiwaczami przygód. Szkoła uczy dzieci bycia odruchowo posłusznymi; sam nauczaj je zatem krytycznego i niezależnego myślenia. Dobrze „wyszkolone" dzieci mają niski próg dla nudy; pomóż im więc rozwijać ich życie wewnętrzne , tak by już nigdy się nie nudziły. Zmuszaj je do brania na siebie poważnego materiału, dorosłego materiału z historii, literatury, filozofii, muzyki, sztuki, ekonomii, teologii - wszystkiego tego, czego nauczyciele świadomie unikają. Stawiaj swoim dzieciom wyzwania, zostawiając je z nimi na długie okresy samotności, tak by były zdolne do radowania się własnym towarzystwem, do prowadzenia wewnętrznych dialogów. Dobrze „wyszkoleni" ludzie są uwarunkowani do lęku przed byciem samotnymi i szukają ciągłego towarzystwa poprzez telewizję, komputer, telefon komórkowy oraz przez płytkie znajomości, szybko nawiązywane i równie szybko porzucane. Wasze dzieci powinny mieć bardziej znaczące życie i są do tego zdolne.

Najpierw, jednakże, musimy obudzić się, by dostrzec czym nasze szkoły są naprawdę: laboratoriami eksperymentowania na młodych umysłach, centrami treningowymi dla nawyków i postaw, których domaga się korporacyjne społeczeństwo. Obowiązkowa edukacja służy dzieciom jedynie incydentalnie; jej prawdziwym celem jest przekształcenie ich w „służących". W miarę swoich możliwości nie dozwólcie, by ich dzieciństwo zostało rozciągnięte, nawet o jeden dzień. Jeśli David Farragut mógł objąć dowództwo nad przechwyconym brytyjskim okrętem wojennym jako przednastolatek [nie miał wtedy jeszcze ukończonych jedenastu lat życia - przyp. tł], jeśli Thomas Edison mógł publikować swoje czasopismo w wieku lat dwunastu, jeśli Ben Franklin mógł terminować w wydawnictwie w tym samym wieku (po czym przeszedł kurs studiów nieosiągalny dla absolwenta dzisiejszego Yale), nie ma potrzeby opowiadać, co wasze własne dzieci byłyby zdolne zrobić. U schyłku życia, po trzydziestu latach spędzonych w okopach publicznej szkoły zrozumiałem, że geniusz jest tak pospolity jak ziemia. Sami dławimy nasz geniusz tylko dlatego, że jeszcze nie uzmysłowiliśmy sobie jak kierować populacją wykształconych mężczyzn i kobiet. Rozwiązanie, jak sądzę, jest proste i pełne chwały. Niech kierują sobą sami!

John Taylor Gatto dwukrotnie zdobył na przełomie lat 80/90 tytuł Nauczyciela Roku Stanu Nowy Jork i trzykrotnie tytuł Nauczyciela Roku Miasta Nowy Jork. Jest autorem m.in. .tomu pt. The Underground History of American Education. Należy do najsurowszych krytyków współczesnego amerykańskiego systemu oświaty. Był uczestnikiem forum zorganizowanego przez Harper's Magazine pt. "School on a Hill", gdzie zaprezentował powyższy tekst, opublikowany we wrześniowym numerze tego pisma z 2001 r.

Tłumaczenie i udostępnienie tekstu: dr Marek Budajczak (UAM Poznań)

Link do tekstu
(dr Marek Budajczak szefuje Stowarzyszeniu Edukacji Domowej):

Polska edukacja domowa ;-)

Niesamowite, prawda ???

Matura zdecydowanie nie dla każdego...

2011-07-15T21:56:00.005+02:00

W kilkuset szkołach w Polsce nikt nie zdał matury!

30 czerwca poznaliśmy ogólne wyniki tegorocznego egzaminu maturalnego. Tak złych wyników jeszcze w historii nowej matury nie było: egzamin dojrzałości oblał co czwarty maturzysta! Okazuje się jednak, że to niejedyny skandal związany z tegoroczną maturą – w kilkuset szkołach w Polsce egzaminu nie zdał ani jeden uczeń!

Szkół, w których ani jeden uczeń nie zdał egzaminu maturalnego jest w samym województwie małopolskim aż 72! W dziesiątkach można także liczyć placówki, w których nie zdała więcej niż połowa maturzystów. W obu przypadkach są to najczęściej małe technika, licea profilowane i licea dla dorosłych. Nierzadko w tych szkołach do egzaminu podchodziło zaledwie kilka lub kilkanaście osób.
Jedną z placówek z tak skandalicznym rezultatem jest Zespół Szkół w Trzyciążu w województwie małopolskim. W szkole tej do egzaminu maturalnego przystąpiło 12 osób – ani jedna z nich nie zdała egzaminu z matematyki, j. polski zdało tylko siedmioro maturzystów. 10 uczniów podchodziło do egzaminu z języka angielskiego, nie zdało go aż 7 osób. W rezultacie całego egzaminu dojrzałości nie zdał nikt, a tylko dwojgu uczniów tej szkoły przysługuje możliwość podejścia do egzaminu poprawkowego w sierpniu.

Waldemar Mendak, dyrektor Wydziału Edukacji, Kultury i Kultury Fizycznej Starostwa Powiatowego w Olkuszu, któremu podlega szkoła w Trzyciążu, w wypowiedzi dla dzisiejszego wydania dziennika „Rzeczpospolita”, nie pozostawia cienia wątpliwości co do swojego zdania na ten temat:
– To nieprzyjemna niespodzianka. Tak źle nie było nigdy – ocenia Waldemar Mendak.

Porażka dla szkoły czy dla ucznia?

Skoro w jednym tylko województwie liczba szkół z zerową zdawalnością jest tak duża, można przypuszczać, że w innych częściach Polski sprawa będzie wyglądała podobnie. W skali całego kraju może być to nawet kilkaset placówek! Nie jest to optymistyczna wiadomość zarówno dla uczniów, jak i dla władz tych szkół.

Dlatego, jak donosi „Rzeczpospolita”, Centralna Komisja Edukacyjna zamierza zebrać z całego kraju dane na temat liczby placówek, w której egzaminu maturalnego nie zdał nikt lub mniej niż połowa uczniów. W wypowiedzi udzielonej temu dziennikowi poświadcza to Mirosław Sawicki, wicedyrektor CKE.
– To zjawisko będziemy analizowali po sierpniowych poprawkach – zapowiada Sawicki. - Chcielibyśmy się dowiedzieć, czy jest to kwestia pracy szkół, czy też problem słabszej młodzieży ( i jedno i drugie, nad czym tu debatować do cholery?!!!! dop.wł.).

Tegoroczne wyniki matur od samego początku były bardzo słabe. Już wstępne informacje o wynikach egzaminu maturalnego 2011, prezentowane w czerwcu na stronach Okręgowych Komisji Egzaminacyjnych, przyprawiały o dreszcze. Nie zdało go aż 24,5% podchodzących do egzaminu, co jest najgorszym wynikiem od roku 2005, w którym wprowadzono nową testową maturę. Co więcej, dzięki tej reformie do otrzymania pozytywnego wyniku wystarczy obecnie uzyskanie zaledwie 30% poprawnych odpowiedzi.

Monika Nimkiewicz
wp.pl | 2011-07-12 (11:14)

Matura nie dla każdego

Wtorek, 12 lipca (05:52)

"Rzeczpospolita" pisze, że Centralna Komisja Egzaminacyjna zamierza zebrać dane, ile w całej Polsce jest szkół, w których nikt, albo większość uczniów, nie zdała w tym roku matury.

Gazeta opisuje przykład Zespołu Szkół w Trzyciążu, gdzie żadna z 12 przystępujących do egzaminu osób nie otrzymała świadectwa dojrzałości.
Matematykę oblali wszyscy, język polski zdało siedmioro uczniów. Egzamin z języka angielskiego zdawało 10 osób, poradziły sobie z nim tylko 3.
Szkoła oferuje zdobycie dyplomu technika: mechanika, żywienia lub hotelarstwa. Wicedyrektor CKE Mirosław Sawicki mówi, że komisja będzie chciała sprawdzić, czy słabe wyniki tegorocznej matury to jest kwestia pracy szkół, czy też problem słabszej młodzieży. "Rzeczpospolita" przypomina, że wyniki tegorocznej matury w całym kraju są najsłabsze od 2005 roku, w którym wprowadzono nową testową maturę. W tym roku nie zdał jej co czwarty uczeń.

Kolejna "biedna nauczycielka" i ostracyzm bezmyślnego tłumu, czyli zwyczajna polska mentalność...

2011-07-15T21:49:00.002+02:00

Konflikt matki ucznia i nauczycielki. Sprawa trafia do prokuratury

12 lip, 07:15 BK / Gazeta Wyborcza

"Gazeta Wyborcza": Iwona Poniewierska, matka ucznia klasy IIb szkoły podstawowej nr 47, czuje się prześladowana przez wychowawczynię swojego syna, oraz przez rodziców innych dzieci. Dziś w prokuraturze złoży skargę na nauczycielkę – czytamy w dzienniku.

Wszystko zaczęło się w marcu, kiedy Poniewierska poprosiła wychowawczynię o opinię o Karolu. Miała ją przedstawić logopedzie, leczącemu dziecko. Opinia wydana przez nauczycielkę przeraziła ją. Nauczycielka wykreowała w niej dziecko, które spóźnia się na lekcje, nie nosi podręczników i wychowuje się bez ojca. Poniewierska twierdzi, że opinia jest nieprawdziwa. Zaznacza, że od lat w opiece nad dzieckiem pomaga jej przyjaciel, z którym jest w stałym związku.
Matka Karola złożyła skargę do Małopolskiego Kuratorium Oświaty. Wkrótce dostała list z przeprosinami od dyrekcji szkoły syna, pod którym podpisała się też wychowawczyni IIb.
Sprawa listu rozeszła się po szkole. Nauczycielka rozpłakała się na zebraniu i powiedział, że złożono na nią skargę. ( znany nam numer ....dop.wł.) Pozostali rodzice, którzy uważają wychowawczynię za znakomitego pedagoga, zaczęli atakować Poniewierską.( znany nam numer ....dop.wł.) Zaczęły się pełne pretensji telefony, jeden z rodziców miał napaść na nią w sklepie ( znany nam numer ....dop.wł.) .
Dziś Poniewierska składa skargę do prokuratury z powodu naruszenia dóbr osobistych przez wychowawczynię.
Z dyrekcją szkoły i wychowawczynią dziennikarzom "Gazety Wyborczej" nie udało się porozmawiać.
Więcej o sprawie w "Gazecie Wyborczej".
(MBł)

Bez większego komentarza...

Upośledzeni licealiści? Nowy gatunek inteligenta, czy cofamy się w rozwoju?

2011-07-06T19:29:00.006+02:00

Do liceów dostają się mierni uczniowie

Nie ukończyliby zawodówki.

"Jest duże prawdopodobieństwo, że przyjęci do liceum nie ukończą klasy. Być może za rok wypadną z systemu szkolnego i nie będą się dalej uczyli" – mówi "Życiu Warszawy" Beata Murawska, zastępca szefa warszawskiego Biura Edukacji.

Chodzi o uczniów, którzy zostali przyjęci do stołecznych ogólniaków z tak słabymi wynikami z egzaminu gimnazjalnego, że z trudem mogliby ukończyć zawodówkę. Maksymalnie mogli dostać 200 punktów.

"W kilkunastu ogólniakach i technikach są uczniowie, którzy zdobyli ich zaledwie 20 – 30. Do CI LO Integracyjnego na Mokotowie średnia wyniosła zaledwie 37 pkt. A do jednej z klas 21 pkt. Minimalna punktacja do Liceum im. I.J. Paderewskiego na Żoliborzu wyniosła zaś tylko 33 pkt."- wylicza gazeta.

Słabi uczniowie trafili do tych szkół, bo kuratorium oświaty zakazało ustalania progów punktowych, poniżej których nie przyjmowały kandydatów.

Magdalena Cichostępska, dyrektor Wydziału Kształcenia Zawodowego kuratorium pytana, jakie szanse na ukończenie nauki mają uczniowie z 20 – 30 pkt, odpowiada, że szkole z takimi uczniami nie można wróżyć sukcesu. Ale każdy ma prawo do nauki - dodaje "Życie Warszawy".
JS
No...tak, ale dlaczego zaraz w liceum???

Biedny bo głupi, głupi bo biedny ? Polski uczeń- obraz nędzy i rozpaczy. Kto temu winien?

2011-07-06T19:22:00.004+02:00

Jesteśmy coraz głupsi. Fatalne wyniki polskich uczniów

Wyniki egzaminu gorsze niż w ubiegłym roku. To wina nauczycieli?

Podczas tegorocznego egzaminu gimnazjaliści z części humanistycznej uzyskali ledwo połowę możliwych punktów. W części matematyczno-przyrodniczej nawet to im się nie udało. Jak wynika z wstępnych informacji Centralnej Komisji Egzaminacyjnej wyniki tegorocznego egzaminu są gorsze od ubiegłorocznych - informuje gazeta.pl.

"Polscy uczniowie mają problem z samodzielnym, kreatywnym myśleniem" - komentuje te wyniki prof. Michał Kleiber, prezes PAN.

Z części humanistycznej gimnazjaliści zdobyli średnio zaledwie 25,31 punktów na 50 możliwych. Najgorzej wypadli w teście polegającym na "tworzeniu własnego tekstu" - można było za ten element egzaminu uzyskać 25 pkt., uzyskali średnio 9,92 pkt. Lepiej im poszło z testem sprawdzającym umiejętność "czytania i odbioru tekstów kultury" - zdobyli średnio 15,39 pkt na 25 możliwych.

Z części matematyczno-przyrodniczej zdobyli średnio zaledwie 23,63 pkt. na 50 możliwych. Tu najsłabiej wyszło "stosowanie zintegrowanej wiedzy i umiejętności do rozwiązywania problemów" - średni wynik to 2,76 pkt na 8 możliwych. Źle było także z "wyszukiwaniem i stosowaniem informacji" - średnio 6,25 pkt na 12 możliwych oraz z "wskazywaniem i opisywaniem faktów, związków i zależności w szczególności przyczynowo-skutkowych, funkcjonalnych, przestrzennych i czasowych" - średnio 6,69 pkt na 15 możliwych.

Stosunkowo dobrze gimnazjaliści poradzili sobie z "umiejętnym stosowaniem terminów, pojęć i procedur z zakresu przedmiotów matematyczno-przyrodniczych niezbędnych w praktyce życiowej i dalszym kształceniu" - średni wynik to 7,93 pkt. na 15 możliwych.

Profesor Michał Kleiber uważa, że polscy uczniowie wciąż największe problemy mają ze "zdolnością kreatywnego, samodzielnego myślenia", stąd najsłabiej wypadają zadania otwarte.

"Nie mam przekonania, czy wszyscy nauczyciele zachęcają do kreatywnego myślenia. System powinien nagradzać osoby oryginalne, a jest wręcz przeciwnie. Szablony z odpowiedziami - dotyczy to zwłaszcza matur - są symbolem tępienia myślenia " - mówi gazecie.pl prof. Kleiber.

A czemu się tutaj dziwić. Od blisko dwóch lat piszę o tym, że polskie szkolnictwo goni w piętkę... Winni?

Pisałam post niżej....

Ściąganie w szkole, na studiach itp.

2011-07-02T13:08:00.003+02:00

Ściąganie – przypadek oszustwa dokonany podczas egzaminów lub testów (klasówki, kolokwia) przez osobę egzaminowaną (student, uczeń), polegający na zastosowaniu w ich trakcie niedozwolonej pomocy.

Osoby ściągające próbują tłumaczyć swoje postępowanie trudnościami w opanowaniu wyznaczonego materiału, wynikające m.in. z braku czasu na naukę, braku motywacji lub niedostatecznego potencjału umysłowego.

Pojęcie ściąganie obejmuje zarówno proces opracowywania i wykonywania ściąg i gotowców, jak i sam akt wykorzystywania w trakcie egzaminu informacji pochodzących z zewnętrznych źródeł. Sposoby pozyskiwania tych ostatnich obejmują:

współdziałanie najlepiej przygotowanych zdających z pozostałymi zdającymi,
przepisywanie odpowiedzi dostrzeżonych u pozostałych zdających,
komunikacja między zdającymi, w formie pisemnej lub innej, służąca przekazywaniu odpowiedzi lub innym celom,
zajmowanie w sali egzaminacyjnej miejsc ułatwiających wspomnianą komunikację,
opuszczenie sali egzaminacyjnej pod pozorem potrzeby fizjologicznej,
zastosowanie telefonów komórkowych oraz komunikacji radiowej.

Ściąganie a prawo :
W większości krajów szkolne ściąganie zwykle nie jest przestępstwem i nie jest wyraźnie zabronione przez prawo. Polskie prawo także nie definiuje wyraźnie tego typu przestępstwa.
Nie znaczy to jednak, że jest to działanie dozwolone, gdyż jest to oszustwo w sensie regulaminu szkoły. Poszczególne szkoły mogą mieć swoje odrębne regulaminy, które mogą podchodzić do problemu w bardziej lub mniej restrykcyjny sposób. Jest to zgodne z podstawową działalnością szkoły, którą jej twórcy określają jako nauczanie, ale także wychowanie następnych pokoleń w duchu uczciwości. Konsekwencją jest piętnowanie wszelkich postaw i zachowań niegodnych i nieetycznych.
Rozporządzenie w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 83, poz. 562) zabrania stosowania niedozwolonych form pomocy podczas egzaminu gimnazjalnego, maturalnego i zawodowego.
Polskie prawo określa także procedury postępowania w przypadku ściągania podczas egzaminów państwowych do uzyskania określonych uprawnień. Na przykład w przypadku egzaminów na prawo jazdy, zgodnie obowiązującymi przepisami, "egzamin zostaje przerwany przez egzaminatora, jeżeli osoba egzaminowana w trakcie egzaminu teoretycznego korzysta z pomocy materiałów lub urządzeń stanowiących pomoc w odpowiedzi na pytania egzaminacyjne" na podstawie § 30 ust. 4 Rozporządzenia w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (Dz. U. z 2005 r. Nr 217, poz. 1834).

Podejście do ściągania

Ściąganie jest przeważnie ostro potępiane i zwalczane przez nauczycieli, którzy uważają je za nieuczciwy sposób prezentacji stanu posiadanej wiedzy (a raczej ukrywania jej braku). Niemniej jednak część nauczycieli wyraża pogląd, że metody ściągania pierwszej grupy (wymagające nakładu pracy własnej i ograniczone do osoby przygotowującej) nie są tak szkodliwe i mogą być w pewnym stopniu tolerowane. Co więcej, na wyższych uczelniach, zwłaszcza na kierunkach ścisłych, czasami spotyka się egzaminy na których wolno korzystać ze wszelkich źródeł publikowanych (książek, skryptów) albo ze standardowych "ściąg" rozdawanych przez prowadzących; pozwala się ewentualnie na przygotowanie własnych materiałów pomocniczych nie przekraczających zadanej z góry objętości.
W Polsce panuje dość szerokie przyzwolenie społeczne na tego rodzaju praktyki. 58% Polaków nie jest przeciwnych ściąganiu, a tylko 28% ostro je potępia (według badań CBOS). Potwierdzają to badania przeprowadzone w Łodzi w 2004/2005 z których wynika, że ściąga 86-95% uczniów szkół średnich. Tylko 16% uczniów ściąganie uważa za coś złego, gdy 60% uczniów nie ma na ten temat zdania lub jest im to obojętne.
W krajach anglosaskich stosunek do ściągania jest bardziej restrykcyjny, w języku angielskim nie ma pojęcia "ściąganie", na określenie tego zjawiska używa się słowa "cheating" czyli po prostu "oszukiwanie", jednak i w tych krajach jest to duży problem. Według badań przeprowadzonych w 2005 wśród amerykańskich studentów, przez "Center for Academic Integrity", 70% z nich przyznało się do jakiejś formy ściągania. Ankieta stwierdza, że ściąganie jest także znaczącym problemem w szkołach gimnazjalnych, spośród których 60% uczniów szkół państwowych i prowadzonych przez parafie dopuszcza się różnego rodzaju plagiatów. Część nauczycieli i administracji szkolnych jest także zamieszana w organizowanie różnego rodzaju "pomocy" w czasie testów, mając na celu poprawę wyników ich uczniów. W przeciwieństwie do Polski w USA jest jednak powszechna akceptacja społeczna dla ujawniania ściągającego (studenci skarżący się wykładowcy, że jeden z nich ściągał, a zatem próbował oszukać tych uczciwie uczących się do egzaminu, nie są potępiani przez społeczność jako donosiciele).
W krajach azjatyckich, w tym Korei Południowej, problem ściągania jest w zasadzie zmarginalizowany ze względu na bardzo restrykcyjne podejście do edukacji. Uczniowie przyłapani na ściąganiu są karani bardzo surowo. Kary cielesne są "najłagodniejszymi" z zastosowanych środków, gdyż z reguły następuje natychmiastowe wydalenie ze szkoły. Inną sprawą jest to, że kary cielesne są tam stosowane w przypadku słabych wyników w nauce, np. gdy uczeń udzieli złej odpowiedzi
Wikipedia

-Trzeba tu jeszcze zaznaczyć, że ściąganie w USA uznane jest jako przestępstwo federalne i ściągający student może mieć kłopoty z FBI, jak również może otrzymać "wilczy bilet" na inne uczelnie w kraju.

U nas jak widać, po ostatnich maturach nauczyciele osobiście włączyli się w system oszukiwania pragnąc najwyraźniej podnieść własny prestiż i wyniki uczniów zapominając czemu to wszystko tak na prawdę służy.

Jeszcze nie tak dawno uczniowie liceów słyszeli od swoich nauczycieli, że nie mają po co przystępować do matury, bo są zbyt słabi aby przez nią przebrnąć.

Nikt się nie przejmował, kiedy 30% absolwentów liceum oblało egzamin dojrzałości, bo świadczyło to jedynie o wysokim poziomie szkoły i konsekwentnym podejściu do nauczania.

Dziś podnosi się gwałt na całą Polskę, a ludzie pokroju Giertycha śmią nawoływać do "amnestii", które prowadzą do promowania idiotów i wszelkiej maści półgłówków.

Dziś słabe wyniki egzaminów są dowodem kiepskiego nauczania.

Owszem, są.

Ale nie ma się co dziwić, skoro już w szkołach podstawowych nie ma żadnego poziomu, a uczący tam nauczyciele niczym się nie różną - jeśli chodzi o mentalność-od swoich uczniów.

Przecież sami przebrnęli przez system kształcenia dzięki znajomościom , układom i promocjom na siłę .

Doskonale wiem o czym piszę, ponieważ od roku obserwuję środowisko akademickie kształcące przyszłych pedagogów.

Widzę jaki poziom reprezentują ci parastudenci i ręce powoli opadają mi do samej ziemi.

Są doskonałym przykładem giertychowskiej amnestii. Banda niedouków, która nadaje się tylko do tego aby wziąć miotłę w garść i zacząć sprzątać ulice ( i oby nie pomyliła kierunków!!!).

Oczywiście jakieś 10-15% osób to osoby ambitne, uczące się i z jakimiś planami na życie.

Ci opisywani wyżej studiują "dla papierka", który nadaje się potem jedynie do tego aby podetrzeć sobie albo ludziom myślącym jak Giertych tyłek.

Zerowy poziom i zerowe umiejętności. Ba... Studenci owi nie potrafią czytać, a jedynie dukają. O zrozumieniu czytanej treści nie ma w ogóle co marzyć...

Zastanawiam się po co i komu ma służyć ta masowa produkcja magistrów z Koziej Wólki?

Czy ma to podnieść prestiż naszego kraju w świecie???

Że niby co? Że fachowiec w swojej dziedzinie zapytany o cokolwiek spali się ze wstydu albo poleci poszukać swoich ściąg dzięki którym w ogóle przetrwał studia???

Nie oszukujmy się się.

Winę za tę sytuację ponoszą :

1 )Ministerstwo Edukacji Narodowej i kolejni zasiadający w nim ministrowie.

2) Niedouczeni i nieuczciwi nauczyciele kompromitujący swój zawód brakiem podstawowej wiedzy dołączający się do oszustw egzaminacyjnych na każdym poziomie nauczania ( również na podstawowym) .

3) Wykładowcy akademiccy patrzący przez palce na upadek moralności i poziomu kształcenia na studiach, w którym to biorą czynny udział pozwalając na ściąganie i promowanie imbecyli na kolejne lata studiów.

4) Rektorzy akademiccy, którzy pięknie opowiadają o swoich uczelniach i o walce o poziom kształcenia, a za kulisami przymuszają co ambitniejszych asystentów do przepuszczania debili. Debili ,którzy stanowią podporę finansową szkoły i utrata każdego z nich stanowi cios w sytuację materialną danej placówki i w związku z powyższym mniejszą stratą jest pozbycie się sumiennego wykładowcy niż 5-6 kretynów...

W moim odczuciu Polska nie potrzebuje tych wszystkich maturzystów. Doskonale przez lata obywała się bez nich.
Nie potrzebuje również tych wszystkich magistrów ; zwłaszcza pedagogiki i zarządzania, których nadmiar wyprodukowano przez ostatnich 20 lat a dzisiaj jęczą, że nie ma dla nich pracy i imają się zajęć typu "nalewanie benzyny w stacjach paliw ".

Idziemy wielkimi krokami w kierunku wtórnego analfabetyzmu.

Z tym, że będziemy mieli największy odsetek utytułowanych, "niecytatych-niepisatych" imbecyli...w skali świata.

Oszuści ratujący swoją reputację? Tragiczny obraz upadku etosu polskiego nauczyciela...

2011-06-30T21:16:00.005+02:00

...Jednej rzeczy nauczyłem się w moim długim życiu: że cała nasza nauka w konfrontacji z rzeczywistością wydaje się prymitywną i dziecinną - a jednak jest to najcenniejsza rzecz, jaką mamy... Einstein Albert

Nauczyciele dyktowali odpowiedzi na maturze?

Tak się kończy współpraca desperatów...

JEDNA Z KIELECKICH SZKÓŁ PODEJRZANA O OSZUSTWO

Fot. TVN24Do oszustwa miało dojść w czasie pisemnej matury z matematyki

Nauczyciele jednej z kieleckich szkół pomagali uczniom w czasie pisemnej matury z matematyki? Takie informacje dotarły do Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w Łodzi. Mieli o tym poinformować sami absolwenci, którym unieważniono prace, "bo nie były samodzielne". Sprawę zbada Świętokrzyskie Kuratorium Oświaty.

O podejrzeniu oszustwa opinię publiczną poinformowała Danuta Zakrzewska, dyrektor Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w Łodzi, obejmującej swoim zasięgiem woj. łódzkie i świętokrzyskie.

Dyktowali rozwiązania

Jak powiedziała, do komisji dotarły informacje, że w jednej ze szkół kieleckich - w trakcie pisemnej matury z matematyki - nauczyciele dyktowali uczniom rozwiązania bądź podawali kartki z rozwiązanymi zadaniami.

Według dyrektor, komisję mieli poinformować o tym sami absolwenci, którym unieważniono prace, bo nie były samodzielne. - Wyszli prawdopodobnie z założenia, że skoro oni są ukarani, to niech będą też ukarani ci, którzy przyczynili się do unieważnienia egzaminu - powiedziała. Jej zdaniem, to taka "dziwna zemsta" maturzystów. Zaznaczyła, że sprawę ma wyjaśnić Świętokrzyskie Kuratorium Oświaty.

"Szkoła otoczona szczególną opieką"

Dyrektor przypomniała, że już w ubiegłym roku OKE miało podobny sygnał z innej szkoły, w której unieważniono egzamin niemal całej grupie na sali, bo nauczyciele dyktowali rozwiązania zadań pisemnych z matematyki. - W tym roku ta szkoła została otoczona przez nas szczególną opieką. Obserwatorzy czuwali na przebiegiem egzaminu. Podobnie postąpimy w przyszłym roku z kielecką placówką - powiedziała.

305 prac nieważnych

W sumie łódzka OKE unieważniła 305 prac maturalnych. W woj. świętokrzyskiem było ich 193, w łódzkiem - 112. Większość prac to matury z matematyki. Dodała, że unieważnione prace zostały podzielone na dwie grupy. W pierwszej znalazły się te, które nie były samodzielne, w drugiej - ze względów proceduralnych, kiedy "absolwenci postępowali niezgodnie z procedurami, np. wnosząc na egzamin niedozwolone urządzenia elektroniczne".
Zakrzewska przyznała, że wśród unieważnionych prac przeważają te z pierwszej grupy. Wykryte zostały one zarówno w szkołach publicznych i niepublicznych.

"System się przyblokował"

Dyrektor Zakrzewska odniosła się również do informacji, że uczniowie mieli problemy ze sprawdzeniem wyników matur w sieci.
Jak powiedziała, sprawdzanie wyników trwało przez całą noc. - Kiedy w czwartek rano dyrektorzy szkół zaczęli ściągać informacje o wynikach, to system czasowo się przyblokował - mówiła.

Zwróciła uwagę, że wielu uczniów nie może skorzystać z sieci, bo źle się loguje.

ant//kdj

Maturzyści wyszli prawdopodobnie z założenia, że skoro oni są ukarani, to niech będą też ukarani ci, którzy przyczynili się do unieważnienia egzaminu

Danuta Zakrzewska, dyrektor OKE w Łodzi

Nikt niczego nie osiągnął, ani nikt niczego się nie nauczył przez 3 ostatnie lata...

Same straty...

Ale powyższy obrazek nasuwa pytanie :

Czy jest to jedyne miejsce w Polsce, w którym dokonano podobnego oszustwa?

Wydaje mi się, że nie....

Osobiście uważam, że pod znakiem zapytania stają wybitne wyniki tych, którzy ich nigdy nie mieli...

Ale to już nie jest moja sprawa.

Efekty i tak wyjdą w kolejnych etapach kształcenia i osiągnięciach życiowych absolwentów.... Tutaj niczego nie da się oszukać.

Jak mawiają "wyżej d...się nie skoczy".

Matura 2011 - porażka polskiej edukacji i polskich nauczycieli.

2011-06-30T21:05:00.003+02:00

Na ponad 343 tys. osób przystępujących do obowiązkowych egzaminów maturalnych w tym roku nie zdało ich ponad 84 tys. maturzystów. To prawie jedna czwarta wszystkich zdających maturę. Bez prawa powtarzania matury w tym roku pozostało 7 proc. uczniów - informuje CKE.

Pamięci poległych na maturze ( ciekawe czy ten miał maturę?)

Centralna Komisja Egzaminacyjna w Warszawie opublikowała w czwartek wstępne informacje o wynikach egzaminu maturalnego w maju 2011 r.

Do wszystkich egzaminów obowiązkowych (tj. z języka polskiego, matematyki i języka obcego) - jak poinformowała CKE na swojej stronie internetowej - przystąpiły 343 824 osoby, z których egzamin zdało 259 529, co stanowi 75,5 proc. ogółu.
Egzaminu maturalnego nie zdało 84 259 abiturientów - to prawie jedna czwarta wszystkich zdających. Z liczby tej 59 965 osób będzie miało możliwość przystąpienia do egzaminu poprawkowego w sierpniu. Zgodnie z przepisami maturzysta, który nie zdał jednego obowiązkowego egzaminu (pisemnego lub ustnego), ma prawo poprawić go pod koniec wakacji.
Bez prawa powtarzania matury w tym roku pozostało 24 330 osób, czyli 7 proc. zdających.
"Ta liczba osób, które definitywnie nie zdały matury, nie szokuje. Podobny odsetek maturzystów, który w pierwszym podejściu oblał maturę, był w ubiegłym roku. Było to wówczas 6,6 proc. ogółu zdających" - powiedział PAP dyrektor Instytutu Badań Edukacyjnych Michał Federowicz.
"W tym roku więcej maturzystów dostało sygnał, że trzeba się jeszcze troszkę wziąć w garść. Jak komuś naprawdę zależy na maturze, to musi jeszcze się poduczyć i przystąpić do niej w sierpniu" - mówił szef Instytutu.
Matury najlepiej zdawali uczniowie liceów ogólnokształcących - egzaminy zdało tam 86 proc. przystępujących do nich osób. Wyraźnie słabiej poszło uczniom techników - sukces odniosło tam 63 proc. uczniów. Najgorzej zaś maturę zdawali uczniowie liceów i techników uzupełniających - sukces w tych typach szkół odniosło odpowiednio 23 proc. i 19 proc.
"Tutaj nie ma niespodzianek. Wyniki są podobne jak w ubiegłym roku" - tak skomentował Federowicz różnice między wynikami uzyskanymi w różnych typach szkół.
Opublikowane przez komisję wyniki matur nie obejmują maturzystów zdających egzamin w terminie dodatkowym w czerwcu. Pełne wyniki tegorocznego egzaminu maturalnego, uwzględniające również wyniki zdających w czerwcu i w sierpniu br., będą udostępnione 15 września 2011 r.
Maturzyści muszą przystąpić do trzech egzaminów pisemnych - z języka polskiego, matematyki i języka obcego nowożytnego; wybrać można między: angielskim, francuskim, hiszpańskim, niemieckim, rosyjskim lub włoskim. Egzaminy z tych przedmiotów są obowiązkowe na poziomie podstawowym. Chętni mogą je zdawać także na poziomie rozszerzonym.
Maturzysta może wybrać też do sześciu przedmiotów dodatkowych. Zdaje je na poziomie podstawowym lub rozszerzonym. W tej grupie znajdują się: biologia, chemia, fizyka i astronomia, geografia, historia, historia muzyki, historia sztuki, matematyka, wiedza o społeczeństwie, wiedza o tańcu, filozofia, informatyka oraz język łaciński i kultura antyczna.
Aby otrzymać świadectwo dojrzałości, maturzyści muszą jeszcze przystąpić do dwóch obowiązkowych egzaminów ustnych - z języka polskiego i języka obcego nowożytnego. Maturzyści ze szkół dla mniejszości narodowych mają jeszcze obowiązkowe egzaminy pisemne i ustne z języka narodowego.
Abiturient zdaje egzamin maturalny, jeżeli w części ustnej i części pisemnej z każdego przedmiotu obowiązkowego otrzyma co najmniej 30 proc. punktów możliwych do uzyskania z egzaminu z danego przedmiotu.
Wyniki z egzaminów obowiązkowych na poziomie rozszerzonym oraz z przedmiotów dodatkowych nie mają wpływu na uzyskanie świadectwa dojrzałości; ważne są przy rekrutacji na studia.
Z danych przedstawionych w czwartek wynika, że z egzamin z języka polskiego na poziomie podstawowym zdało 96 proc. maturzystów; średni uzyskany przez nich wynik to 53,6 proc. punktów. Egzamin z matematyki na poziomie podstawowym zdało 79 proc. maturzystów; średni wynik to 48,24 proc. punktów.
Egzamin z języka angielskiego (najchętniej wybieranego przez maturzystów języka obcego) na poziomie podstawowym zdało 95 proc. przystępujących do tego przedmiotu; ich średni wynik to 69,69 proc. pkt. Egzamin z niemieckiego zdało 91 proc. maturzystów; średni wynik to 57,82 proc. pkt. Egzamin z rosyjskiego zdało 95 proc. (średni wynik - 64,23 proc. pkt.), z francuskiego - zdało 95 proc. (średni wynik - 72,77 proc. pkt.), z hiszpańskiego - zdało 98 proc. (średni wynik - 78,47 proc. pkt.), a włoskiego - zdało 99 proc. (średni wynik - 82,41 proc. pkt.).
Łącznie do wszystkich egzaminów maturalnych przystąpiło w maju 2011 r. 355 116 osób. Tegoroczni absolwenci stanowili 97 proc. wszystkich zdających. Pozostali to absolwenci z lat ubiegłych; zarówno osoby, które nie uzyskały wówczas świadectwa dojrzałości, jak i takie, które świadectwo już mają, ale chcą polepszyć wynik lub zdawały egzamin z przedmiotu dodatkowego.
W ubiegłym roku w czerwcu podając wstępne dane dotyczące wyników matur CKE podała, że egzaminy obowiązkowe zdało wówczas 81 proc. absolwentów szkół ponadgimnazjalnych, w tym w liceach ogólnokształcących 91 proc., w technikach - 70 proc. Gorzej matura wypadła w pozostałych typach szkół. W liceach profilowanych zdało ją 64 proc. maturzystów, w liceach uzupełniających - 37 proc., a w technikach uzupełniających - 43 proc.
Dane te nie uwzględniają osób, które w sierpniu poprawiły swoje wyniki, przystępując do egzaminów poprawkowych.

Źródło: PAP

Artykuł z dnia: 2011-06-30, ostatnia aktualizacja: 2011-06-30 15:31

Uwaga! Bezmyślność i brak kontroli atakują dzieci w gminach!

2011-06-28T20:14:00.000+02:00

Jest więcej groźnych bramek

PROSTO Z POLSKI: PO WYPADKU W GRONOWIE

TVN24

Zespawana z grubych i ciężkich rur bramka, która przygniotła w poniedziałek na wiejskim boisku w Gronowie k. Braniewa 8-latkę była niezabezpieczona. Nikt też nie sprawdzał jej stanu technicznego. Dziecko zmarło. Wójt zapewnia, że po zdarzeniu wszystkie bramki w gminie zabezpieczono. Reporter programu "Prosto z Polski" sprawdził okoliczne boiska. Okazało się, że to nieprawda.

Dziewczynka przyszła na boisko pobawić się z dwiema przyjaciółkami. Nie zdążyła. - Z relacji policjantów wynika, że bramka sama przewróciła się na Magdę w momencie, gdy przebiegała obok - przyznaje Anna Kos z policji w Braniewie.

Metalowa bramka trafiła w głowę. Dziewczynkę przewieziono do oddalonego o kilka kilometrów szpitala w Braniewie. Lekarze zdążyli wykonać tylko podstawowe badania. Dziecko zmarło. - Jej stan był poważny. Były silne urazy głowy, dziewczynka była nieprzytomna. Udało nam się wykonać jedynie badanie tomografii komputerowej głowy. Planowany był zabieg, ale dziewczynka nie doczekała - relacjonuje Małgorzata Twardowska ze szpitala w Elblągu.

Było niebezpiecznie

8-latka zginęła na wiejskim boisku. Jest śledztwo

Prokuratura Rejonowa w Braniewie wszczęła śledztwo w sprawie nieumyślnego... czytaj więcej »

Okazało się, że bramki nie były niczym zabezpieczone. Dlatego tak łatwo się przewróciły. We wtorek, 15 godzin po wypadku, robotnicy wywieźli feralne bramki z boiska. Pojawiło się także podejrzenie, że przyczyną zdarzenia mogła być zła konstrukcja bramek. - Metal, z którego były wykonane był o wiele cięższy i grubszy na przodzie bramki niż na jej tyle. Nie równoważył zatem bezpiecznie bramki - mówi Anna Kos.

Jak przekonuje wójt gminy Braniewo Tomasz Sielicki, wszystkie bramki na jego terenie zostały poddane inspekcji. - Zostały poddane oględzinom, zostaną przymocowane na stałe, albo zlikwidowane - podkreśla wójt. Dopytywany, deklaruje: - Zostały zabezpieczone.

I wciąż jest niebezpiecznie

Jednak reporter "Prosto z Polski" sprawdził, że Sielicki mija się z prawdą. Okazało się, że w sąsiedniej wsi Podleśna znajdują się takie same bramki jak w Gronowie i też nie są przytwierdzone do ziemi. Wójt o tym przypadku nie wiedział.

Sprawę zdarzenia na placu zabaw w Gronowie bada prokuratura.

Okoliczni mieszkańcy zaś przestali pozwalać bawić się dzieciom na miejscowych boiskach.

mn//kdj

WAKACJE 2011 !!! Podsumowanie.

2011-06-22T16:13:00.008+02:00

Wakacyjne podsumowanie:

1) W sądzie toczy się sprawa wuefisty i jak na razie końca nie widać.

2) P.o. dyrektora została dotychczasowa p.o. czyli nihil novi, nikt nie jest zdziwiony wójtowymi decyzjami, każdy zdążył się już przyzwyczaić do braku obiektywizmu i kilku innych cech , których poruszać nie będę.

3) Dzieją się ważne i ciekawe rzeczy, których znowu nikt nie dostrzega, ale myślę że w chwili kiedy się o nie potknie będzie dużo za późno. Pewne instytucje są niezawodne.

4) KO nadal działa na oślep i bezrefleksyjnie, mimo wyraźnych sygnałów , że sprawy nie uległy zmianie na lepsze a wręcz przeciwnie.

5) Podobno NIK "nie wykrył w szkole nieprawidłowości" co jest jeszcze ciekawsze.

Niemniej ja uważam, ze należy zaczekać na końcowe wnioski w postaci raportu.

Nikt nie łowi ryb przed siecią, co uczyniono na wczorajszej radzie gminy i dzisiejszym zakończeniu roku szkolnego w SSP w Wyszkowie.

W tej chwili natomiast wypada życzyć dzieciom z SSP w Wyszkowie ciepłych i wspaniałych wakacji. Dla jednych gehenna już się zakończyła, dla innych...

Miejmy nadzieję, ze po powrocie we wrześniu nie będą musiały znosić dotychczasowych warunków.

Wielce szanowny margrabia WÓJT

2011-06-20T12:32:00.007+02:00

Okazuje się, że stanowisko WÓJTA upoważnia do wyrzucania wyborców za drzwi z tekstem " zrobię co będę chciał".
O...To przyznaję ciekawe.

To chyba oznacza , że nastała NOWA ERA w gminie. Petenci nie mogą liczyć jak widać na rzetelną informację i odpowiedź na nurtujące ich problemy i pytania. O rozwiązaniu zaś palących kwestii nie ma co nawet wspominać...

Ciekawe co kieruje tym postępowaniem ?

Kto zgadnie?

Osobiście nie mam nic wspólnego z ta sprawą, ale przyznaję...

JESTEM POD WRAŻENIEM POZIOMU DYSKUSJI!

(Zamiast być lepiej z miesiąca na miesiąc jest coraz gorzej....).

Zakres działania i zadania gminy

Art. 6. 1. Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

2. Jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzyganie w sprawach, o których mowa w ust. 1, należy do gminy.

Pijany dyrektor szkoły za "kółkiem", bierne władze, czyli...polskie realia cd.

2011-06-15T22:29:00.006+02:00

20:25, 15.06.2011 /TVN24

Pijany dyrektor szkoły za kółkiem

PROSTO Z POLSKI

TVN24

Miał półtora promila alkoholu we krwi, jednak zanim zatrzymał się do kontroli drogowej próbował uciekać przed policją. Gdy po kilku kilometrach został w końcu zatrzymany, usiłował przekonać funkcjonariusza, żeby zapomniał o sprawie, bo on jest przecież dyrektorem szkoły. Za jazdę na promilach w gimnazjum w Olszynie nie poniósł na razie żadnych konsekwencji służbowych. W dalszym ciągu uczy.

Policja nie ma wątpliwości, że Andrzej S. złamał prawo i próbował uniknąć odpowiedzialności. - Zobaczył radiowóz i zaczął przede mną uciekać. Włączyłem sygnały, bo widziałem, że zaczyna stwarzać zagrożenie, wyprzedzając na podwójnej ciągłej i na zakazie – relacjonuje asp. szt. Jarosław Zygmański z Komendy Powiatowej Policji w Lwówku Śląskim.

Pościg trwał 8 km. W końcu kierowca się zatrzymał. - Wyskoczył z samochodu i zaczął przepraszać, że nie chciał uciekać i że nie wie, co mu się stało, iż zachował się jak dziecko. Poprosił, żeby nic nie robić, bo jest dyrektorem szkoły – opowiada Zygmański.

Prokuratura w Lwówku Śląskim – jak poinformował prokurator Wojciech Moneta – postanowiła przedstawić Andrzejowi S. zarzut kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości.
Badanie alkomatem wykazało, że w wydychanym powietrzu miał 1,6 proc. alkoholu. Mimo to dyrektor gimnazjum w Olszynie nadal jest na swoim stanowisku. Od jazdy i ucieczki pod wpływem alkoholu minęły już dwa tygodnie.

"Nie mam nic do powiedzenia"
Sam sprawy nie chce komentować. - Już powiedziałem, że nie będę udzielał żadnych informacji na temat tego, co się wydarzyło i nie mam nic do powiedzenia, więc nie odpowiem na żadne pytanie – stwierdził w rozmowie z reporterką "Prosto z Polski".

Nierozmowna jest też gmina, której podlega szkoła.

- Jeśli pan dyrektor ma takie zarzuty postawione, a organ prowadzący nie ma takich informacji, w związku z tym dla nas nie ma postawionych zarzutów i my o tym oczywiście nie wiemy - stwierdza Leszek Leśko, burmistrz Olszyny.

W tej sprawie bierny jest nie tylko burmistrz. Zaskakująca jest też postawa pozostałych urzędników, z przewodniczącym rady miejskiej na czele. Dyrektor z zarzutami to dla nich nic nadzwyczajnego.

- Pan dyrektor - owszem, jest gdzieś uwikłany, ale po godzinach pracy, w dniu wolnym całkowicie od zajęć, nie na terenie szkoły, ba, nawet nie na terenie gminy – przekonuje Wiesław Wypych, przewodniczący Rady Miejskiej W Olszynie.

"To karygodne i nieetyczne"
Dolnośląskie kuratorium oświaty jest zbulwersowane sprawą. - Takie działanie dyrektora jest nieetyczne i karygodne. On musi stanowić wzór dla młodzieży, którą wychowuje, którą kształci – mówi Aleksandra Fik z Kuratorium Oświaty we Wrocławiu.

Czy burmistrzowi może być niezręcznie wyciągać konsekwencje wobec dyrektora, który wspierał go w kampanii wyborczej?

- Uczestniczył w kampanii, (..) przygotowywał pewne materiały, pewne dokumenty, wspierał burmistrza, uczestniczył w spotkaniach (z wyborcami - red.) – opowiada przewodniczący Rady Miejskiej w Olszynie.

Burmistrz takie zarzuty odpiera. I deklaruje, że nie będzie zamiatał sprawy pod dywan, zareaguje, kiedy dyrektor będzie miał zarzuty.

mac//tr

I będzie jak z tamtą na Pomorzu???

O tempora! O mores!!!

A tak oto jeżdżą pijani :

Egzotycznie a jak swojsko...

Ktoś chciałby się nadziać na takiego dyrektora?!

Może burmistrz?

A tym pan dyrektor dał wzór ?:

Brawo Gimnazjum Salezjańskie w Sokołowie Podlaskim !

2011-06-15T13:35:00.004+02:00

Właśnie zajrzałam na stronę z wynikami i jestem pod wrażeniem.

Nasze SG znowu najlepsze !!!

Średnie szkoły:

GH- 35,4

GM- 36,6

GA- 41,1

GN- 41,8

Siedlce, Węgrów etc daaaaaaaaaleko za plecami ;-)

Gratulacje dzieciaki jesteście pod względem wyników w gronie najlepszych gimnazjów stołecznych ;-)))

UWAGA!!!

Anna Wąsowska z III klasy SG została finalistką konkursu w Japonii , w którym nagrodą jest m.in. wyjazd do Tokyo.

Gratuluję :-***

Szkoła musi przeprosić ucznia - kolejna przegrana "betonu".

2011-06-13T22:46:00.024+02:00

Cóż, wszystko wskazuje na to, że stajemy się dzięki nadzorowi Strasburga na prawdę krajem cywilizowanym :

Szkoła musi przeprosić ucznia

OPINIA NAUCZYCIELA OBRAZIŁA CHŁOPAKA

Fot. TVN24Szkoła mu przeprosić ucznia

Szkoła podstawowa, która w wydanej opinii naruszyła dobra osobiste swojego byłego ucznia Mateusza G., musi go za to przeprosić w lokalnej prasie - uznał w poniedziałek kaliski sąd. Sprawa ma związek z wyrokiem Trybunału w Strasburgu w sprawie lekcji etyki.

Mateusz był uczniem Szkoły Podstawowej nr 9 w Ostrowie Wlk. w 2001 roku. W 2002 roku jego rodzice skierowali do Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu skargę, zarzucając Polsce, iż wbrew ich intencjom chłopiec nie uczęszczał na lekcje etyki w szkole podstawowej i gimnazjum, ponieważ ich nie zorganizowano. Drugi zarzut dotyczył formy świadectwa szkolnego ich syna, na którym widniała "kreska" przy przedmiocie religia/etyka.
Opinię, której dotyczył proces sądowy, wydano w 2007 r. dla ministra spraw zagranicznych. MSZ wysłał ją Trybunałowi w Strasburgu. Napisano w niej, że Mateusz G. szydził z symboli religijnych, prowokował kolegów i wyśmiewał się z dzieci uczących się religii. Z jej treścią nie zgodził się Mateusz G. i złożył w sądzie pozew przeciwko szkole. Uznał, że opinia wydana MSZ jest krzywdząca i została upubliczniona poprzez zacytowanie jej treści w późniejszym orzeczeniu Trybunału.

Wbrew wolności
W 2010 r. Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu stwierdził, że w przypadku Mateusza G. szkoła naruszyła: artykuł 14 (zakaz dyskryminacji) i 9 (chroniący wolność myśli, sumienia i wyznania) Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.
Sąd Okręgowy w Kaliszu uznał, że zarzuty podniesione w opinii są nieprawdziwe i naraziły dobre imię ucznia na szwank. Prowadzący rozprawę sędzia Jacek Chmura podkreślił, że opinia szkoły była "krzywdząca i niesprawiedliwa". Dodał, że sporządził ją nauczyciel, który Mateusza nie uczył i nie miał z nim styczności. Sędzia powiedział, że nauczyciel opracowując ten dokument nawet nie skonsultował jego treści z wychowawcą.
Podkreślił też, że Trybunał nie zajmował się sprawą zachowania ucznia, lecz sprawą oceny na świadectwie. - Działania szkoły wystawiającej opinię były zawinione, przynajmniej niedbalstwem - mówił sędzia.

Konieczne przeprosiny
Szkoła, oprócz przeprosin, ma zapłacić również koszty postępowania sądowego i wpłacić na rzecz jednej z fundacji charytatywnych kwotę 5 tys. zł. Wyrok jest nieprawomocny. Mateusz G. powiedział, że wyrok jest dla niego satysfakcjonujący i nie będzie go kwestionował.

Występująca w imieniu miasta Justyna Fetke powiedziała po rozprawie, że decyzję o ewentualnej apelacji lub uznaniu wyroku zostanie podjęta po otrzymaniu uzasadnienia. Zaznaczyła, że wnosiła o oddalenie pozwu byłego ucznia

mn/fac
link

Moim zdaniem w szkołach powinno się uczyć religioznawstwa po to, aby nauczyć tolerancji i szacunku dla inności. Religia jako taka największy urok miała wówczas , kiedy szło się po lekcjach do Kościoła . Ten kształt, jaki nadano nauczaniu jednej tylko wiary jest zdecydowanie dyskryminacyjny dla pozostałych uczniów.

Ja będąc agnostyczką świadomie wyraziłam zgodę na warunki nauczania w szkole katolickiej, ale w szkołach świeckich powinny obowiązywać zgoła odmienne zasady ;

A tu przy okazji siedlecki "kwiatek".

Jak się okazuje nasze wspaniałe KO potrafi ferować surowe wyroki, musi być jednak zachowany jeden warunek jakim jest brak związków przyjacielskich i emocjonalnych między komisją a pedagogami.

Jest to doskonały sposób, który powinien być częściej wykorzystywany aby zapobiegać brakowi obiektywizmu, którego byliśmy świadkami w ciągu ostatnich kilkunastu miesięcy,. Myślę że delegatura KO z Radomia szybko zrobiłaby porządek w Wyszkowie :
Surowa kara dla dyrektorki szkoły specjalnej-wydalenie z zawodu.

A na marginesie.

Osoba, którą zidentyfikowano jako sokołowską nauczycielkę (?!) systematycznie parkuje na miejscu dla inwalidów pod sklepami swoim smartem four-four twierdząc przy tym, że jest chora ( ale karty za szybą nie posiada, a i kalectwa na pierwszy rzut oka nie widać )

Nikt przy zdrowych zmysłach nie chciałby takiego przywileju ani bagażu jaki ze sobą niesie kalectwo, więc liczę na to , że więcej tego auta nie zobaczę w tych - m.in. na moją prośbę-znacznie lepiej oznakowanych miejscach.
A tego typu samozwańcom mówię na ogół,
że : " nie ma gorszego inwalidztwa jak inwalidztwo umysłowe, które może i niewidoczne ale najbardziej zaburza codzienne funkcjonowanie "...

Ot.

Guns of Brixton

2011-06-12T21:21:00.001+02:00

Dla rozluźnienia postanowiłam wrzucić jeden z lepszych coverów super kawałka The Clash :

"Będziemy krwawić!
będziemy konać!
Nigdy nie damy się pojmać!
Oooooo!
Strzelby z Brixton!"

Kawałek ten umieszczony był w latach 90'tych w "Machinie" z całą plejadą innych doskonałych coverów.

Konkurs na dyrektora SSP w Wyszkowie cz. III

2011-06-09T10:09:00.022+02:00

Ponieważ konkurs na dyrektora SSP w Wyszkowie nie rozstrzygnął się najprawdopodobniej będzie ogłoszony powtórnie.

Miejmy nadzieję, że tym razem zgłosi się więcej chętnych z odpowiednio mocnymi zarówno kwalifikacjami jak i nerwami.

Czy warto?

Warto, bo owa placówka nie znajduje się na liście szkół, które mogą podlegać w przyszłości likwidacji z racji poczynionych nakładów i inwestycji.

Najlepszym rozwiązaniem gwarantującym poprawę warunków i jakości nauczania są osoby spoza lokalnego środowiska,( aczkolwiek istnieje również szansa że do czasu ogłoszenia kolejnego konkursu pozostali chętni uzyskają niezbędne dokumenty...).

No chyba, że szanowny pan wójt podejmie inną decyzję, co zapewne nikogo nie zdziwi....

Tyle, że w tej sytuacji KO opiniując ewentualnie w sprawie jednej z osób ( będącej w ciągu ostatniego roku p.o. dyrektora ) powinno wziąć pod uwagę :
- złą organizację czasu pracy i złe traktowanie współpracowników, których w ostatnim roku ze szkoły odeszło na własne żądanie sztuk 2 ( z zastępstw).
- rozliczne skargi pod adresem kandydatki kierowane ze strony rodziców i nieprawidłowe funkcjonowanie placówki, czego dowodem są pisma KO potwierdzające ten stan rzeczy i gorzej jak mierne wyniki zewnętrznej ewaluacji.
- nieznajomość przepisów prawa , która to powodowała m.in. udostępnianie do wiadomości publicznej dokumentów , których dyrektorowi ujawniać nie wolno.
- namawianie do zachowań wykraczających poza ramy współżycia społecznego.
-nieumiejętność rozwiązywania konfliktów.
- brak podstawowej wiedzy na temat bezpieczeństwa w szkole

I co ciekawe, to to, że nadzwyczajne wyniki egzaminów klas szóstych są w dużej mierze zasługą nauczycielki obecnie nieuczącej w SSP w Wyszkowie (z przyczyn interpersonalnych), która to udzielała ok 80% dzieci systematycznych korepetycji, dzięki którym opanowały zakres przedmiotu obowiązujący w szkole podstawowej.
Osobiście mając tę wiedzę nie byłam zaskoczona średnią szkoły , ale od początku zdawałam sobie sprawę komu dzieci rzeczywiście zawdzięczają ten efekt : sobie, rodzicom i korepetycjom.
Rozumiem, że KO tych informacji nie posiada, ale samo jest sobie winne, ponieważ nie rozmawia z rodzicami i praktycznie nie bierze ich opinii pod uwagę. Generalnie "wie lepiej".

Szkoła w tym czasie kiedy powinna się była zajmować edukacją tkwiła w szale bojowym i skupiona była na walce z "wrogami i elementem niepożądanym" co w żaden sposób nie wpłynęło na wyniki, ani też nie stanowi podstaw do wypinania piersi po ordery.

PS.
Gwóźdź programu związany z konkursem to pomysł załatwiania sobie opinii na dwa lata przed faktycznym konkursem.
Taką zapobiegliwość widuje się głownie na cmentarzach. Mało to jest nagrobków wystawionych za życia przez zapobiegliwych przyszłych zmarłych z danymi personalnymi, zdjęciem i datą urodzin ??? ;-))))
Uśmiałam się do łez kiedy mi o tym powiedziano, zwłaszcza że osoba wyrażająca błyskotliwą myśl powinna zauważyć , że jeden kandydat dostał ocenę od ręki, mimo że jeszcze 9 maja miał postawione zarzuty karne z mojego powództwa i nie kwalifikował się jako taki do konkursu a drugi dostał op....od nieszanownej za grosz dyrekcji za to, że śmiał się o tę ocenę zwrócić...

Konkurs na dyrektora SSP w Zającu jest nieważny !

2011-06-09T09:46:00.021+02:00

Konkurs – publiczne przyrzeczenie nagrody za określoną czynność lub jej zaniechanie lub za najlepszy rezultat, spełniające przyrzeczone warunki, z określonym terminem ubiegania się o przyrzeczoną nagrodę w rozumieniu art. 919-921 Kodeksu cywilnego.

W powszechnym rozumieniu konkurs to postępowanie mające na celu wyłonienie zwycięzcy bądź kilku zwycięzców spośród grupy najlepszych uczestników spełniających określone kryteria. Zasady przeprowadzenia konkursu określa Kodeks cywilny, a warunki ubiegania się o przyrzeczoną nagrodę ustala organizator konkursu. Niektóre szczególne rodzaje konkursów mogą być także regulowane przez prawo.

Nierozstrzygalność i unieważnienie konkursu

Konkurs nie dochodzi do skutku, jeżeli w oznaczonym terminie nie zostaną zgłoszone co najmniej dwa rezultaty lub czynności spełniające warunki konkursu, gdyż wówczas zobowiązanie organizatora konkursu do wyboru pracy najlepszego rezultatu lub czynności jest logicznie niemożliwe i stąd pozostaje bezskuteczne.

Konkurs jako nieodwołalne zobowiązanie organizatora do nagrodzenia najlepszego rezultatu (dzieła) lub czynności może być unieważniony tylko w przypadku nieprawidłowości w procedurze bądź nieuczciwości po stronie organizatora, lecz tylko na ryzyko i odpowiedzialność organizatora konkursu i pod rygorem zwrotu kosztów poniesionych przez uczestników unieważnionego konkursu.

Ponieważ do konkursu na stanowisko dyrektora szkoły w Zającu zgłosił się tylko jeden kandydat należy uznać , ze doszło do złamania przepisów prawa, a tym samym wyniki jego są nieważne i nieobowiązujące.

W myśl prawa konkurs na stanowisko dyrektora szkoły odbywa się na obowiązujących zasadach i przepisach ogólnych zawartych w K.C.

Jednakowoż ww. kandydat mógłby zostać dyrektorem ALE NIE NA ZASADACH KONKURSU, ponieważ :

Zgodnie z art. 36a ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.) kandydata na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki wyłania się w drodze konkursu. Jak z tego wynika wyłanianie kandydatów na stanowiska dyrektorów szkół lub placówek w drodze konkursu jest obligatoryjną zasadą przyjętą w systemie oświaty. Ustawodawca przewidział jednak sytuację, że do konkursu w konkretnej szkole może nie zgłosić się żaden kandydat albo w wyniku konkursu nie zostanie wyłoniony kandydat i dopuścił możliwość, aby organ prowadzący powierzył stanowisko dyrektora szkoły lub placówki ustalonemu przez siebie kandydatowi. Zostało to jednak dodatkowo obwarowane obowiązkiem zasięgnięcia przez organ prowadzący opinii rady szkoły lub placówki i rady pedagogicznej. Zostało to zawarte w art. 36a ust. 4, który określa, że: "Jeżeli do konkursu nie zgłosi się żaden kandydat albo w wyniku konkursu nie wyłoniono kandydata, organ prowadzący powierza to stanowisko ustalonemu przez siebie kandydatowi, po zasięgnięciu opinii rady szkoły lub placówki i rady pedagogicznej". Dodatkowo, co jest bardzo istotne i o czym należy bezwzględnie pamiętać, aby organ prowadzący mógł zastosować cytowany przepis art. 36a ust. 4, czyli powierzyć stanowisko dyrektora szkoły lub placówki, który nie został wyłoniony w drodze konkursu musi uzyskać zgodę organu sprawującego nadzór pedagogiczny. Wynika to z art. 36a ust. 4 drugie zdanie, które określa, że przepis art. 36a ust. 2 stosuje się odpowiednio, co oznacza, że powierzenie przez organ prowadzący stanowiska dyrektora szkoły lub placówki może nastąpić, jeżeli organ sprawujący nadzór pedagogiczny nie zgłosi, w terminie 14 dni od przedstawienia kandydata na to stanowisko, umotywowanego zastrzeżenia. Stanowisko w tej sprawie zajął Naczelny Sąd Administracyjny, który z wyroku z dnia 7 grudnia 2000 r. - I SA 1572/00 - orzeka, że zarówno gdy konkurs wyłoni kandydata jak i nie da takiego rezultatu, powierzenie stanowiska dyrektora szkoły może mieć miejsce, jeżeli organ sprawujący nadzór pedagogiczny nie zgłosi umotywowanych zastrzeżeń (art. 36a ust. 3 i 4 ustawy z 1991 r. o systemie oświaty).

Rozumiem, że prawidłowa interpretacja przepisów może stwarzać problemy, ale nie ma dróg na skróty niestety. Oznacza to, ze dyrektor w Zającu mógłby zostać wyłoniony, ale na drodze odrębnego postępowania a nie na drodze otwartego konkursu, ponieważ w zapisie o "nierozstrzygnięciu" zawiera się sytuacja szczególna jaką jest brak kontrkandydata czyli tzw. "drugiego rezultatu" warunkującego zgodność z przepisami prawa. Choć sama kandydatka nikomu akurat nie wadzi, co należy zaznaczyć.

Koniec i kropka.

Blogger ma prawo do krytyki funkcjonariuszy publicznych. Wyrok sądu II instancji w sprawie zniesławienia.

2011-06-08T18:35:00.007+02:00

Bloger krytykował władzę. Sąd: Miał do tego prawo

ZMIENIONY WYROK WS. ZNIESŁAWIENIA

TVN24

Sąd Okręgowy w Poznaniu uniewinnił w środę blogera Łukasza Kasprowicza, który krytykował burmistrz Mosiny. - Każdy ma prawo do krytyki działań władzy publicznej - powiedział uzasadniając wyrok sędzia Leszek Matuszewski.

Była to rozprawa odwoławcza od wyroku sądu rejonowego ze stycznia 2011 roku, który uznał, że bloger, jako dziennikarz, zniesławił panią burmistrz i skazał go na roczny zakaz publikowania artykułów, karę 300 godzin prac społecznych, nawiązkę 500 zł na rzecz PCK. Został też zobowiązany do opublikowania przeprosin.

Tylko opinie
Skazujący wyrok sądu pierwszej instancji skrytykowały Helsińska Fundacja Praw Człowieka, a także Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, która nazwała go naruszeniem wolności prasy. Proces wytoczyła Kasprowiczowi burmistrz Mosiny Zofia Springer, która poczuła się obrażona wpisami na blogu krytykującymi jej decyzje. Kasprowicz miał ją pomówić w 15 wpisach na jego prywatnym blogu. Sąd odwoławczy uznał, że nie są to materiały dziennikarskie, tylko opinie obywatela na temat władzy.
Nie można nie brać pod uwagę przy rozstrzygnięciu tej sprawy faktu, że oskarżony jest zaangażowany w życie gminy i jako członek lokalnej społeczności nie był zadowolony z decyzji władz i krytykował działania oskarżyciela prywatnego jako burmistrza gminy. Każdy ma prawo do krytykowania działań innych, w tym funkcjonariuszy publicznych. Negatywna ocena może być merytorycznie uzasadniona, ale może też być błędna - powiedział, uzasadniając wyrok sędzia Leszek Matuszewski z Sądu Okręgowego w Poznaniu.

Blogerzy mogą ostrzej
Sąd uznał też, że blogerzy mogą używać ostrzejszego języka. - Wpisy były zamieszczane na prywatnym blogu internetowym i jest oczywiste, że jak ktoś chce, w sposób prosty, zachęcić innych do czytania jego komentarzy, może w tym celu posunąć się do używania sformułowań dobitnych czy szokujących - wyjaśnił sąd.
W przypadku dwóch wpisów na blogu sąd uznał, że mogły one narazić burmistrz Mosiny na utratę dobrego imienia, ale umorzył te sprawy ze względu na znikomą szkodliwość czynu. Wyrok jest prawomocny. Oskarżyciel prywatny może złożyć wniosek o jego kasację. Uniewinniony bloger nie krył zadowolenia z wyroku sądu.

mn/tr/k

Oooo i proszę : Ciekawe prawda?

Może wypada docenić akt mojej łaski wreszcie ? Polska w niektórych sferach jest krajem cywilizowanym. A jak nie zostają Helsinki.

Konkurs się nie rozstrzygnął...

2011-06-08T09:02:00.010+02:00

Wczorajszy konkurs na stanowisko dyrektora nie rozstrzygnął się . Obie kandydatki po wyeliminowaniu niewygodnej koleżanki ( patrz niżej ) uzyskały po 4 głosy od członków komisji.
Całe szczęście, że te 4 osoby zachowały zdrowy rozsądek i że licząc nawet na palcach są to przedstawiciele KO i PODN ( ktoś jeszcze , komu wypada podziękować ).
Kto głosował na osobę, która moim zdaniem ( i zdaniem wielu innych osób) nie nadaje się do pełnienia ww. funkcji również można się domyślić : wójt, koleżanka i dwoje radnych z których żaden nie miał najwyraźniej odwagi wyłamać się z szeregu mimo, że przynajmniej jedna z tych osób deklarowała niezależny sposób myślenia jednakowoż zmieniła zdanie. Cóż, widać żółte paski czasami działają na ludzi jak płachta na byka (hehehehe) i stanowią podstawę podjętych anty-decyzji. Trudno jak widać przewidzieć kryteria jakimi posługują się ludzie mający władzę i trudno też ich oceniać. Ja się wstrzymam ( zwłaszcza , że sama popierałam wybór tego kandydata jako jedynego akceptowalnego) ocenią ich bardziej zainteresowani czyli okoliczne społeczeństwo.
Z moich obserwacji i wiedzy wynika, że jeśli stanowisko obejmie osoba niepożądana przez rodziców, nie jedna a kilka rodzin zabierze dzieci ze szkoły, co może zagrozić placówce nie tylko wypływem uczniów ale również również brakiem nowych .
Tym bardziej, że w ośrodku pojawiła się nowa grupa osób z terenu, zdegustowanych sytuacją i złożyła swoje deklaracje.

"Ciemność, widzę ciemność! Ciemność widzę!"

Jak tak dalej pójdzie, to tylko starzy, niedołężni i pozbawieni środków transportu nie będą w stanie do mnie dotrzeć ;-) ....

"Gmina broni, gmina radzi, gmina nigdy cię nie zdradzi !!! "
że pozwolę sobie sparafrazować....oraz : "Sekcja specjalna zawsze lojalna!"

( specjalny.... jakoś mi się nietypowo kojarzy...np. ze szkołą ;-)

Czekamy na kolejne decyzje ligi ..... tfuuuuuj gminy oczywiście.

Konkurs na stanowisko dyrektora szkoły - wymagane dokumenty

2011-06-03T13:13:00.011+02:00

Aktualnie konkursy są prowadzone wg. zasad określonych w Rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8.04.2010 r. (Dz.U. Nr 60, poz. 373), które określa wykaz niezbędnej dokumentacji, którą kandydat składa wraz z ofertą konkursową.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami oferta kandydata powinna zawierać:

a) uzasadnienie przystąpienia do konkursu wraz z koncepcją funkcjonowania i rozwoju
publicznego przedszkola, publicznej szkoły lub publicznej placówki;
b) poświadczoną przez kandydata za zgodność z oryginałem kopię dowodu osobistego lub
innego dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz poświadczającego obywatelstwo
kandydata,
c) życiorys z opisem przebiegu pracy zawodowej, zawierający w szczególności informację o
stażu pracy pedagogicznej – w przypadku nauczyciela albo stażu pracy dydaktycznej - w
przypadku nauczyciela akademickiego, albo stażu pracy, w tym stażu pracy na stanowisku
kierowniczym – w przypadku osoby niebędącej nauczycielem,
d) oryginały lub poświadczone przez kandydata za zgodność z oryginałem kopie dokumentów
potwierdzających posiadanie wymaganego stażu pracy, o którym mowa w lit.c,
e) oryginały lub poświadczone przez kandydata za zgodność z oryginałem kopie dokumentów
potwierdzających posiadanie wymaganego wykształcenia, w tym dyplomu ukończenia studiów
wyższych lub świadectwa ukończenia studiów podyplomowych z zakresu zarządzania albo
świadectwa ukończenia kursu kwalifikacyjnego z zakresu zarządzania oświatą,
f) zaświadczenie lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na
stanowisku kierowniczym;
g) oświadczenie, że przeciwko kandydatowi nie toczy się postępowanie karne, postępowanie dyscyplinarne lub postępowanie o ubezwłasnowolnienie;

( Ja nie odstąpiłam od powództwa karnego aby umożliwić komukolwiek przystąpienie do konkursu na stanowisko dyrektora szkoły, liczyłam natomiast na zdrowy rozsądek szanownych nauczycieli, którzy o mały włos uniknęli byli nieprzyjemności prawnych. Trzeba mieć tupet, aby zaraz potem starać się o tę funkcję w szkole. Oj trzeba mieć ! Jest różnica między pracą w ogóle, a staraniem się o stołki. Zasadnicza rzekłabym.)
h) oświadczenie, że kadydat nie był skazany prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo,
lub umyślne przestępstwo skarbowe;
i) oświadczenie, że kandydat nie był karany zakazem pełnienia funkcji związanych z
dysponowaniem środkami publicznymi, o którym mowa w art. 31 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 17
grudnia 2004 roku o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (Dz.U. z
2005 r. Nr 14, poz. 114 z późniejszymi zmianami);lub w art. 147 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26
listopada 1998 r. o finansach publicznych ( Dz.U. z 2003 r. Nr 15, poz. 148, z późn. zm.)
j) oświadczenie o dopełnieniu obowiązku, o którym mowa w art. 7 ust. 1 i ust. 3a ustawy z dnia
18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa
państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 425, z
późn.zm.) - w przypadku kandydata na dyrektora publicznej szkoły,
k) oryginał lub poświadczoną przez kandydata za zgodność z oryginałem kopię aktu nadania
stopnia nauczyciela mianowanego lub dyplomowanego - w przypadku nauczyciela,
l) oryginał lub poświadczoną przez przez kandydata za zgodność z oryginałem kopię karty oceny
pracy lub oceny dorobku zawodowego - w przypadku nauczyciela i nauczyciela akademickiego,
m) oświadczenie, że kandydat nie był karany karą dyscyplinarną, o której mowa w art.76 ust. 1
ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r.- Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674, z późn.
zm.) lub w art. 140 ust.1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U.
Nr 164, poz. 1365, z późn. zm.) - w przypadku nauczyciela i nauczyciela akademickiego,
n) oświadczenie, że kandydat ma pełną zdolność do czynności prawnych i korzysta z pełni praw
publicznych - w przypadku osoby niebędącej nauczycielem,
o) oświadczenie, że kandydat wyraża zgodę na przetwarzanie danych osobowych zgodnie z
ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz.926, z późn. zm.) w celach przeprowadzenia konkursu na stanowisko dyrektora;

Konkurs na dyrektora SSP w Wyszkowie cz. II

2011-06-02T18:31:00.014+02:00

Do udziału w konkursie stanęły 3 osoby. Domyślam się , że najbardziej odpowiedniej kandydatce trudno będzie się przebić przez pozostałe kandydatury, chyba że w KO i w gminie pójdą jednak po rozum do głowy i nauczeni wydarzeniami ostatniego 1,5 roku dojdą do wniosku że należy wybrać na to stanowisko osobę, której udało się zachować neutralność ( skoro nie ma żadnego kandydata z zewnątrz ) aby zagwarantować sobie spokój i w miarę normalne funkcjonowanie szkoły. Dwie pozostałe osoby, z całym szacunkiem dla jednej z nich, związane są z wydarzeniami tego okresu ściśle i nie powinny zasiadać na dyrektorskim stołku, ponieważ nie poprawią istniejącej sytuacji ani nie rozwiążą nurtujących szkołę problemów. Jedna z tych osób przez ostatni rok udowadniała wręcz, że nie powinna zajmować tego stanowiska, a mimo to zdecydowała się kandydować. Przykre jest, że ludzie nie wyciągają wniosków i nie uczą się na własnych błędach tudzież nie potrafią spojrzeć na siebie krytycznie... Ale cóż, miejmy nadzieję że jednak komisja rozważy zarówno za i przeciw, jak również kwalifikacje kandydata na owo stanowisko i wybierze najlepszego. A jeśli nie, to .... wypada jedynie współczuć dzieciom.

PS. z ostatniej chwili ( nieautoryzowane).

Ze źródeł związanych z gminą doszły mnie słuchy, że najlepszy kandydat nie otrzymał opinii ( tzw. karty oceny pracy) od dyrektorki nieobecnej przez ostatni rok w pracy w związku z urlopem " na poratowanie zdrowia". Dodać należy, że poprzedni dyrektor nie miał najmniejszego problemu z wydaniem tej samej osobie pozytywnej opinii. Czyżby owa nauczycielka aż tak "stoczyła się" w czasie kadencji obecnej dyrektor szkoły, że jest problem z dokumentem dopuszczającym ją do konkursu?
Odnoszę wrażenie, że zastosowano zwykły mobbing w pracy odbierając tą prymitywną z gruntu metodą szansę jedynej dopuszczalnej (w moim odczuciu i w odczuciu wielu osób) kandydatce na to stanowisko . Nie pierwszy już raz, bo kilka miesięcy temu ta jedyna neutralna nauczycielka, która nie dała się wciągnąć w wojnę na linii rodzice-nauczyciele była oskarżania ( ale o co i przez kogo tego do dzisiaj nie wiadomo) w KO
Myślę, że tego typu posunięciami szanowne KO ( poza delegaturą siedlecką która jest od dawna wiadomo niewydolną w tej materii) powinno się również zainteresować i to szybko, bo tolerowanie takich zachowań przez instytucję nadrzędną świadczy, że jest ona zdecydowanie podrzędna i toleruje zwykłe sobiepaństwo.
Sens takiego działania powinien być jasny dla każdego.

Czyżby ta osoba była aż tak groźna dla pozostałych kandydatek, że już na wstępie starają się ją bezpardonowo wyeliminować?

A należy przypomnieć, że obecnie "niemiłosiernie" panująca dyrektor uzyskała swoją opinię od ustępującego dyrektora w 48 godzin, co on sam wielokrotnie podkreślał we wszystkich wypowiedziach. Widać wyraźnie, że w tej szkole są równi i równiejsi.

To jest zwykły skandal !

Swoją drogą ...
Czy ktoś tam wreszcie zrobi porządek ?
Może pan wójt szanowny zainteresuje się wreszcie tą szkołą zamiast chować od 1,5 roku głowę w piasek i zastanowi się co tak naprawdę firmuje swoim nazwiskiem i gminnym szyldem ??? Na zebraniach w szkołach potrafi głosić różne formułki i rzucać oskarżeniami w ludzi ( jakby co, to mam wersję audio i służę ) , może więc oskarży wreszcie tych, których powinien oskarżyć i zrobi to co należy ??? Plotami może się zajmować byle przekupa na targu , ale jak widać z faktami co niektórzy nie radzą sobie ni w ząb !
Faktem jest przemoc w tej szkole , pobicia dzieci , brak opieki , faktem jest również nepotyzm i kumoterstwo , a podobne do ww. metody działania tych konkretnych nauczycieli z definicji pasują do nowego określenia : " uczciwość po liwsku" tudzież " po wyszkowsku" .

No chyba, że znajdą się inne instytucje władne dokonać owych zmian na lepsze?...
Może należy je zainteresować i tą sytuacją ?

Na tę chwilę mogę napisać, że dyrektorem ma najwyraźniej zostać osoba, która pełniła dotychczas funkcję p.o. i za której p.o. kadencji działo się w szkole to, co się działo. Nic w każdym razie czym mogłaby się chwalić, niestety.

(Inna bohaterka bloga podobno została odsunięta od kilku funkcji. Stąd być może jej nieobecność w zestawie kandydatów i tu i w ościennej placówce. Miejmy nadzieję, że jest to prawda).

A ja już wiem, że wielkoduszność nie popłaca. To, że ja mam honor nie musi wcale oznaczać, że inni go posiadają choćby w minimalnej ilości.
Jak widać nie mają i już nie nabędą, bo to trzeba wyssać z mlekiem matki.
Mój mąż mawia " garnitur dobrze leży dopiero w piątym pokoleniu", ale ja uważam że słoma i tak z butów wystawać będzie.

http://fotoamatorszczyzna.blox.pl/

Ot.

Gwałty, kradzieże i co jeszcze? Szkolna kronika kryminalna czyli, dokąd zdąża polska edukacja ?

2011-06-02T15:34:00.008+02:00

"Nauczyciel podejrzany o zgwałcenie nastolatki "

O zgwałcenie niespełna 15-letniej dziewczyny, szantażowanie jej i zmuszenie do nagrania filmu pornograficznego prokuratura w Dębicy (woj. podkarpackie) podejrzewa jej ówczesnego nauczyciela, 31-letniego Sławomira C. Mężczyźnie grozi do 12 lat pozbawienia wolności.

Jak poinformował prokurator rejonowy w Dębicy Jacek Żak, do zarzucanych Sławomirowi C. czynów miało dojść w 2009 roku, kiedy był nauczycielem matematyki w szkole w powiecie ropczycko-sędziszowskim.

Z zeznań nastolatki wynika, że pod pretekstem korepetycji C. wywiózł ją do ośrodka wypoczynkowego w Chotowej koło Dębicy. Tam pozbawił ją wolności i zgwałcił. Kilka dni później z kolei pod pozorem przeproszenia jej, zabrał ją do hotelu pod Ropczycami i tam "doprowadził ją do obcowania płciowego". Na to współżycie dziewczyna miała się tym razem zgodzić.

Ponadto C. miał szantażować nastolatkę, że ujawni jej roznegliżowane zdjęcia, które mu wcześniej przysyłała, jeżeli nie nagra filmu pornograficznego ze swoim udziałem. Jak dodał prokurator, właśnie dzięki temu filmikowi sprawa została ujawniona; nagranie bowiem zobaczył chłopak dziewczyny i poszedł do podejrzanego z żądaniem skasowania filmu. Wówczas C. miał grozić chłopakowi pozbawieniem go życia. Ten zgłosił sprawę na policję.

Sławomir C. nie przyznaje się do zarzucanych mu czynów. - Twierdzi, że to nastolatka go kokietowała, że wysyłała mu swoje roznegliżowane zdjęcia i SMS-y miłosne. Utrzymuje, że spotkał się z nią kilka razy, ale jej nie zgwałcił - powiedział Żak.

Nastolatka tłumaczy natomiast, że wysyłała zdjęcia i SMS-y pod wpływem natarczywości nauczyciela.

Sławomir C. był wcześniej karany za jazdę po pijanemu i zniszczenie mienia w komendzie policji. Obecnie jest bezrobotny.

Za;

link

"Zarzuty przywłaszczenia telewizora i 20 tys. zł dla dyrektorki"

Zarzuty przywłaszczenia telewizora i 20 tys. zł postawiła policja dyrektorce jednego z renomowanych radomskich liceów ogólnokształcących - poinformowała w poniedziałek Justyna Leszczyńska z zespołu prasowego Komendy Miejskiej Policji w Radomiu.

Dyrektorka III LO im. Dionizego Czachowskiego w Radomiu została w piątek przesłuchana na komendzie i zwolniona do domu. Policjanci przeszukali także jej mieszkanie.

Dyrektorce postawiono dwa zarzuty przywłaszczenia mienia. - Chodzi o telewizor, który wygrał w konkursie jeden z uczniów szkoły. Telewizor początkowo znajdował się w szkole, a po jakimś czasie dyrektorka zabrała go do swojego domu - wyjaśniła Leszczyńska.

Drugi zarzut dotyczy w sumie 20 tys. zł, przekazywanych szkole w ratach w latach 2006-2009 przez firmę ubezpieczeniową, w której ubezpieczeni byli uczniowie liceum. Gotówką miała dysponować Rada Rodziców, która jednak pieniędzy nie otrzymała.

Leszczyńska powiedziała, że policja prowadzi dalsze czynności związane z wyjaśnieniem sprawy. Dodała, że przesłuchiwani są inni pracownicy szkoły.

Sprawa ma związek z nieprawidłowościami finansowymi, które wykazała kontrola radomskiego magistratu. Chodziło m.in. o niezgodny z prawem podział pieniędzy z funduszu socjalnego na wycieczki grupy nauczycieli do Egiptu.

Za;

link

"Nauczyciele szantażowali uczniów przed maturą!"

Nauczyciele szantażowali niedoszłych maturzystów. Stawiali słabszym uczniom ultimatum nie do odrzucenia: zrezygnuj ze zdawania matury, a za to dostaniesz świadectwo ukończenia technikum. Ten skandaliczny proceder miał poprawić... statystyczne wyniki szkoły. Sprawę badają już kuratoria oświaty w Łodzi i Kielcach, zajmuje się tym także policja, bo szantaż jest karalny!

Afera wyszła na jaw, gdy do Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej zaczęli zgłaszać się rodzice uczniów proszący o wykreślenie ich dzieci z listy maturzystów. Listy osób przystępujących do matury są tworzone elektronicznie. Później taka lista jest weryfikowana przez dyrektorów poszczególnych szkół.

– Były przypadki, kiedy przychodził do nas rodzic i prosił o wykreślenie syna lub córki z listy. Tłumaczył, że dziecko otrzymało możliwość ukończenia szkoły pod warunkiem, że nie będzie podchodzić do matury – mówi Małgorzata Dudkiewicz-Świerzyńska, wicedyrektor OKE w Łodzi.
W Świętokrzyskiem w tym roku deklarację rezygnacji z matury złożyło aż 800 uczniów, w Łódzkiem wiadomo o 38 przypadkach – 19 w Zgierzu i 19 w Kutnie. W większości jako powód takiej decyzji podawane były kłopoty rodzinne.
Sprawa wydała się podejrzana, bo dotychczas takie historie pojawiały się sporadycznie. Zajęły się nią kuratoria.

Po analizie i wstępnych kontrolach okazało się, że w wielu szkołach średnich nauczyciele składali słabym uczniom propozycję „nie do odrzucenia": dostaniesz pozytywną ocenę z zagrożonego przedmiotu, ale najpierw złóż pisemną deklarację odstąpienia od matury!
Małgorzata Muzoł, świętokrzyska kurator oświaty jest oburzona tym faktem. – Takie postępowanie nauczycieli to skandal i ma na celu tylko poprawienie statystyk szkół, bo placówki chwalą się potem dobrą zdawalnością matur wśród swoich uczniów – tłumaczy kurator.
Sprawą maturalnych praktyk zajęła się także kielecka policja. – Sprawdzamy, czy nauczyciele nie popełnili tutaj przestępstwa – mówi Grzegorz Dudek z kieleckiej policji.
Zdaniem pracowników szkolnictwa problem wziął się z tego, że nad wieloma szkołami w całej Polsce zawisło widmo likwidacji. Placówki chcąc walczyć o przetrwanie, muszą wykazać się dobrymi wynikami.

Jeśli w danej szkole maturę zdaje wysoki procent uczniów, oznacza to, że szkoła ma wysoki poziom i nikt nie odważy jej się likwidować. To również powoduje, że przybywa chętnych, by w niej się uczyć. Stąd „parcie” na jak najwyższe statystyki. A te, jak widać, czasem zdobywa się za wszelką cenę.

Za;

link (Źródło antybelfer blog).

assistant principal tackles bully to the ground

Niestety u nas bohaterowie tego typu to ginący gatunek. Lepiej udawać, że się nie widzi...

Cuda i Dziwy ze Szkolnej Niwy

Nauczyciele masowo uciekają na urlopy zdrowotne

Nauczyciele masowo uciekają na urlopy zdrowotne

Czyżby sesja na pedagogice ;-) :-PPP ?

Szykuje się pogrom na egzaminie gimnazjalnym

Szykuje się pogrom na egzaminie gimnazjalnym

Dyrektorzy szkół do wymiany. MEN kontra nepotyzm i kolesiostwo.

POLSKA DOBROCZYNNOŚĆ!

Happy New Year!

Czerwonkowe kolędowanie.

Wesołych Świąt AD 2011 r. God Jul ! Merry Christmas ! Buon Natale ! С Рождеством ! Joyeux Noël ! Nadolig Llawen ! Feliz Navidad ! メリークリスマス !

Czego naprawdę uczy szkoła podstawowa?

Naga musztra w przedszkolu.

Szkolny system sprawdzania wiedzy ucznia z danego przedmiotu.

Andrzejki.

Polacy matematyczne głąby...

Nauczyciel oskarżony o kontakty seksualne z 15-latką

Podkarpackie: nauczyciel oskarżony o kontakty seksualne z 15-latką

Rewolucja w życiu nauczycieli. Praca 8-16

Trudny test gimnazjalny? A może wreszcie taki jak być powinien ???

Nowy test gimnazjalny. Podchwytliwy

UCZNIOWIE PROTESTUJĄ, NAUCZYCIELE PEŁNI OBAW

Albo wywiadówka, albo praca

Były policjant i pedagog oskarżony o pedofilię. A dyrekcja szkoły nic nie wie...

Podejrzany o pedofilię pedagog z dyplomem od dyrekcji

PO DŁUGIM POSTĘPOWANIU STANIE PRZED SĄDEM

Dzieci się nudzą...

"Magistra inżyniera do rozwożenia obornika szukam"

This is Halloween !!!

Ginace kartkówki a odpowiedzialność nauczyciela .

Polskie żłobki i przedszkola dyskryminują dzieci?

Elżbieta Radziszewska

Nauczyciele jako ciężar społeczny ?

Studenci coraz głupsi. To fakt!

Studenci są coraz głupsi? Czy to szkoła nie daje rady?

Korepetycje za seks?

Dyrektor szkoły dawał korepetycje z matematyki w zamian za seks

Na korepetycjach można zarobić miliony.

Na korepetycjach można zarobić miliony. Szkoła nie nauczy wszystkiego?

Ile kosztuje godzina korepetycji?

Po co komu liceum ?

Licealiści będą sami wybierać przedmioty

Po lekcji ortografii, czyli: Mamo, co znaczy gzić się?

Polscy nauczyciele pracują najmniej ???

Warto przeczytać:

Dyrektor z zarzutami nadal rządzi szkołą

Dyrektor z zarzutami nadal rządzi szkołą

PROSTO Z POLSKI

Back to schooooool !!! Yeahhhhh... "Od nowa Polska Ludowa."

Jak na oczach dzieci dorośli bili się o stołki

PROBLEMY WE WROCŁAWSKIEJ SZKOLE

KOMUNO WRÓĆ !!!!!

Matura zmieniana po raz kolejny

Jak oświata publiczna upośledza nasze dzieci i dlaczego?

Matura zdecydowanie nie dla każdego...

W kilkuset szkołach w Polsce nikt nie zdał matury!

Matura nie dla każdego

"Rzeczpospolita" pisze, że Centralna Komisja Egzaminacyjna zamierza zebrać dane, ile w całej Polsce jest szkół, w których nikt, albo większość uczniów, nie zdała w tym roku matury.

Kolejna "biedna nauczycielka" i ostracyzm bezmyślnego tłumu, czyli zwyczajna polska mentalność...

Konflikt matki ucznia i nauczycielki. Sprawa trafia do prokuratury

Upośledzeni licealiści? Nowy gatunek inteligenta, czy cofamy się w rozwoju?

Do liceów dostają się mierni uczniowie

Biedny bo głupi, głupi bo biedny ? Polski uczeń- obraz nędzy i rozpaczy. Kto temu winien?

Jesteśmy coraz głupsi. Fatalne wyniki polskich uczniów

Ściąganie w szkole, na studiach itp.

Podejście do ściągania

Oszuści ratujący swoją reputację? Tragiczny obraz upadku etosu polskiego nauczyciela...

Nauczyciele dyktowali odpowiedzi na maturze?

JEDNA Z KIELECKICH SZKÓŁ PODEJRZANA O OSZUSTWO

Matura 2011 - porażka polskiej edukacji i polskich nauczycieli.

Uwaga! Bezmyślność i brak kontroli atakują dzieci w gminach!

Jest więcej groźnych bramek

PROSTO Z POLSKI: PO WYPADKU W GRONOWIE

WAKACJE 2011 !!! Podsumowanie.

Wielce szanowny margrabia WÓJT

Pijany dyrektor szkoły za "kółkiem", bierne władze, czyli...polskie realia cd.

Pijany dyrektor szkoły za kółkiem

PROSTO Z POLSKI

Brawo Gimnazjum Salezjańskie w Sokołowie Podlaskim !

Szkoła musi przeprosić ucznia - kolejna przegrana "betonu".

Podejrzany o pedofilię pedagog
z dyplomem od dyrekcji